Φτάσαμε τελικά στην περίοδο τω Χριστουγέννων, στις μέρες των παιδιών, όπου κάθε αλλαγή ή παραποίηση είναι επιτρεπτή, ακόμα και επιθυμητή, ώστε να μπορέσουμε να απολαύσουμε κι εμείς οι μεγάλοι κάθε είδους παραδοξότητα ή υπερβολή.
Ετσι στη δίωρη, δίπρακτη «Ωραία Κοιμωμένη» του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, που παρακολουθήσαμε στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στις 26 Νοεμβρίου, εκείνο που χαρήκαμε περισσότερο ήταν η αστείρευτη δεξιοτεχνική διάθεση των χορευτών, ακόμα και με τις αποπνικτικές μάσκες των κουνελιών που τους περιόριζαν την αναπνοή. Ιδίως στη β’ πράξη, όπου ο χορογράφος του έργου Πόντους Λίντμπεργκ βασίστηκε σε γνωστά «ντιβερτισμάν» στις pointes του Μαριούς Πετιπά (Γαλάζιο Πουλί, Κοκκινοσκουφίτσα κ.λπ.).
Οσο για την α’ πράξη, οι χορευτές κινήθηκαν σε σύγχρονους σχηματισμούς δίχως ιδιαίτερα ενδιαφέροντα στοιχεία. Εντυπωσιακό το εμβόλιμο χορευτικό της Μαρίας Κουσουνή ως Καραμπός, ανάμεσα στις δύο πράξεις.
Από τη βραδιά, εκείνο που εντυπωσίασε ήταν τα ευφάνταστα κοστούμια που σχεδίασε ο Πάτρικ Κίνμονθ, παρά τις δυσάρεστες επιπτώσεις που είχαν οι μάσκες στους χορευτές.
Οπως και να ‘χει, οι μελίρρυτες μελωδίες του Πιοτρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι, κάτω από τη διεύθυνση του Ανδρέα Τσελίκα, μας γλύκαναν την καρδιά προσφέροντάς μας το απόσταγμα μιας μοναδικής γιορτής.
