Δεν προλαβαίνουμε πια να μετράμε τις φωτιές που ανάβει κάθε τόσο ο Τραμπ. Εκτός από τα ακίνητα -η ειδικότητά του που τον κατέταξε στην κορυφή της λίστας των ανά τον κόσμο πλουσίων- το ακίνητο παιχνίδι του φαίνεται να είναι τα σπίρτα με τη βενζίνη και κάθε άλλο παιχνίδι που περιέχει εύφλεκτη ύλη και φλόγιστρο.
Το ίδιο έκανε και τώρα: στην εύφλεκτη Μέση Ανατολή και στην πιο εύφλεκτη (ίσως στην πιο εύφλεκτη γωνιά της οικουμένης…) Ιερουσαλήμ. Οπου «προσήλθε» με αναμμένη τη δάδα που λέγεται μεταφορά εκεί από το Τελ Αβίβ της πρεσβείας των ΗΠΑ, άρα έργω αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του κράτους του Ισραήλ. Με άξιο συμπαίκτη τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου, με τον οποίο προφανώς, όπως προκύπτει από την εκ των υστέρων συμπεριφορά του δεύτερου, τα είχαν μιλημένα, αφού μπήκε στον κόπο να διδάξει και Ιστορία, του τύπου: Τι να τα συζητάμε τώρα; Η Ιερουσαλήμ είναι πρωτεύουσα του Ισραήλ εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια…
Ξεσηκώθηκαν βέβαια οι ανά την υφήλιο μουσουλμάνοι, από την Παλαιστίνη (έτσι τουλάχιστον τη διδαχτήκαμε στο Γυμνάσιο, γιατί τότε υπήρχε Παλαιστίνη στη Γεωγραφία, μετά την έκαναν Παλαιστινιακή Αρχή…) και την υπό ιδιόρρυθμη ισραηλινή κατοχή/αιχμαλωσία Λωρίδα της Γάζας, μέχρι την Τζαλαλαμπάντ του Αφγανιστάν και την Τζακάρτα της Ινδονησίας.
Ξαναμπήκαν οι Παλαιστίνιοι σε κύκλο ιερού πολέμου (ιντιφάντα). Επεσαν οι πρώτοι τέσσερις νεκροί Παλαιστίνιοι (μαζί με εκατοντάδες τραυματίες) και ο πρώτος μαχαιρωμένος Ισραηλινός φρουρός. Ρουκέτες, οι Παλαιστίνιοι, αεροπορικοί βομβαρδισμοί, οι Ισραηλινοί. Νέος κύκλος αίματος και φρίκης και αλαζονείας και υπεροψίας και μέθης (του Δαρείου, να θυμηθούμε τον Καβάφη) και παράνοιας. Εύκολα ανάβουν οι φωτιές. Ποιος τις σβήνει;..
