«ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛΛ. είναι το κόκκινο και το μαύρο της πολιτικής. Δεν είχαμε φανταστεί ότι είχαν αλλάξει χρώματα μεταξύ τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε το μαύρο της κηλίδας του Σαρωνικού και οι ΑΝ.ΕΛΛ. το κόκκινο της ρουλέτας του κ. Καμμένου».
Αυτό δήλωσε ο Κ. Μητσοτάκης στους τομεάρχες της Ν.Δ. υιοθετώντας στο σύνολό της την… υψηλού επιπέδου επιχειρηματολογία και το εξίσου υψηλό επίπεδο πολιτικού διαλόγου για το οποίο ο ίδιος «έδωσε μάχη» πριν κερδίσει τις εκλογές στο κόμμα του.
Η αποκαλυπτική δημοσιογραφία της λάσπης και της κλειδαρότρυπας κέρδισε όμως οριστικά, όπως αποδεικνύεται, τον αρχηγό της Ν.Δ. ακόμα και στις εμφανίσεις του στη Βουλή. Ηταν βέβαια ο ίδιος που το 2008 δήλωνε για τις σχέσεις του με τον Χριστοφοράκο και τη Siemens πως «δεν μπορώ να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας».
Σήμερα επιτρέπει όμως στο κόμμα του και στα κάθε λογής φερέφωνα να εκμεταλλεύονται την παρουσία του υπ. Ναυτιλίας σε κοινωνική εκδήλωση φορέων της ναυτιλίας για να «μαυρίσουν» την εικόνα του. Αμφισβητεί το ενδιαφέρον του Αλέξη Τσίπρα για τις επιπτώσεις του ναυαγίου με μοναδικό επιχείρημα ότι δεν πήγε να φωτογραφηθεί, όπως ο ίδιος, στις πίσσες των ακτών.
Η συγκεκριμένη πρακτική δεν είναι καινοφανής. Ανάλογα δημοσιεύματα «μαύρισαν» τον υπουργό Ναυτιλίας του ΠΑΣΟΚ στο φονικό ναυάγιο του «Εξπρές Σαμίνα», ενώ αμέσως μετά τα ίδια λούστηκε η Ν.Δ. στις φονικές πυρκαγιές του 2007. Οι λαϊκιστικές φυλλάδες διεθνώς αυτό προβάλλουν απευθυνόμενες στα πιο ταπεινά αντανακλαστικά των πολιτών. Τους καρπούς της επιρροής τους «γεύονται» πολλές χώρες του δυτικού κόσμου.
Αυτό το είδος δημοσιογραφίας φαίνεται όμως ότι προτιμά τώρα και η Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία σημείωσε σε όψιμα φιλικό της ραδιοφωνικό παραγωγό ότι ένας υπουργός είναι δημόσιο πρόσωπο και οφείλει να το αποδέχεται αυτό στην ιδιωτική του ζωή.
Σωστό, όμως η ίδια ήταν που ως υπουργός Εξωτερικών «κρεμάστηκε» στα μανταλάκια επειδή πήγε σε κοσμικά πάρτι στη Μύκονο λίγο μετά τις πρώτες φονικές πυρκαγιές του 2007. «Η Ντόρα στις πισίνες της διαπλοκής. Η παρουσία της ΥΠΕΞ ανάμεσα σε μεγαλοεπιχειρηματίες και συμφέροντα στο Δημόσιο λίγο πριν τις εκλογές έρχονται σε αντίθεση με τη σεμνότητα και την ταπεινότητα.
Η λατρεμένη της πλουτοκρατίας και της πρεσβείας συναναστρέφεται σε κάθε ευκαιρία με τον Γλύξμπουργκ» («Πρώτο Θέμα»). Στη διάρκεια των φονικών πυρκαγιών τα «αποκαλυπτικά» δημοσιεύματα σπίλωναν υπουργούς και στελέχη της Ν.Δ. με «καταγγελίες» του τύπου «ως άλλος Γκέμπελς ο κ. Θ. Ρουσόπουλος προσπαθεί με καθημερινή προπαγάνδα να αντιμετωπίσει το πολιτικό κόστος των πυρκαγιών» ή «πόσα λεφτά κάνουν τα καμένα παιδιά;».
Τα συνεχή ρεπορτάζ, που προφανώς περιείχαν πολλά στοιχεία αλήθειας όπως π.χ. η αργοπορία στην κινητοποίηση, η εγκατάλειψη της Πυροσβεστικής ή η προσπάθεια γαλάζιων θυλάκων της ΕΥΠ να κατασκευάσουν ενόχους, συνέδεαν με τον πλέον αγοραίο λαϊκισμό τα δεκάδες θύματα με το Μαξίμου.
«Γαλάζιοι Νέρωνες έκαναν κομματική φιέστα με τον Παπαληγούρα στο Χιλιομόδι την ώρα που καιγόταν» («Πρώτο Θέμα», 22/7/2007) και «Ο άνθρωπος που έβλεπε τους Ελληνες να καίγονται, καταρρέει ο Καραμανλής, μετράει νεκρούς αντί για ψήφους, θλιβερό σόου επί πτωμάτων» («Πρώτο Θέμα», 26/8/2007). Σε κάθε περίπτωση, τότε ο Κ. Καραμανλής κέρδισε αμέσως μετά τις εκλογές, εν μέσω των μεγάλων ευθυνών της κυβέρνησής του για την ολιγωρία και την ανικανότητα συντονισμού για την κατάσβεση.
Τότε όμως ούτε ο πρόεδρος του Συνασπισμού, Αλ. Αλαβάνος, ούτε ο εκπρόσωπος Τύπου, Αλ. Τσίπρας, είχαν υιοθετήσει το παραπάνω είδος δημοσιογραφίας: «Εμείς θέσαμε όλα τα ζητήματα σε σχέση με τα νομικά ανοχύρωτα δάση, την απουσία δασικών χαρτών, την εξαγγελία της αναθεώρησης του άρθρου 24, την έλλειψη οργάνωσης και αντιπυρικής προστασίας και ενός ενιαίου φορέα συντονισμού, την αποδιάρθρωση της Πυροσβεστικής. Θα ξαναμιλήσουμε τη στιγμή που δεν θα υπάρχει απειλή έστω και για μία ζωή από τις πυρκαγιές», είχε τονίσει ο πρόεδρος του ΣΥΝ.
«Η κυβέρνηση έχει γελοιοποιηθεί πλήρως με τα επικοινωνιακά της ευρήματα περί ασύμμετρης απειλής. Τόσο η Ν.Δ. όσο και το ΠΑΣΟΚ απαξίωσαν συστηματικά το περιβάλλον, για να εξυπηρετήσουν οικονομικά και μικροπολιτικά συμφέροντα, και τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα πάνω στην καμένη γη», συμπλήρωνε ο Αλ. Τσίπρας. Η κριτική τους παρέμενε στο επίπεδο της πολιτικής μακριά από τα μαύρα «πρωτοσέλιδα».
Σήμερα, για καταστροφές στις οποίες δεν υπήρξαν ανθρώπινα θύματα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης που τόσο πολύ νοιάζεται για το επίπεδο διαλόγου και την πάταξη του λαϊκισμού έχει προσχωρήσει στην πλήρη υιοθέτηση της κίτρινης και μαύρης δημοσιογραφίας, σε σημείο που αναρωτιέται κανείς αν πρώτος κάνει την «αποκάλυψη» ο Κυρ. Μητσοτάκης ή τα φιλικά του πρωτοσέλιδα.
Οπως αποδεικνύεται, οι περίφημες περί αξιών, αξιοκρατίας και αλήθειας διακηρύξεις του αρχηγού της Ν.Δ. βουλιάζουν κούφιες στον βωμό της μάχης του πρωτοσέλιδου της προπαγάνδας. Και ενώ τον στηρίζει απροκάλυπτα ολόκληρο το επιχειρηματικό μιντιακό στερέωμα, εκείνος συνεχίζει να ψέγει άδικα την ΕΡΤ, αποδεικνύοντας τι ακριβώς σκοπεύει να κάνει με τη δημόσια τηλεόραση αν κερδίσει τις εκλογές.
