Το Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας είναι ένα σταθερό, εδώ και χρόνια, σεπτεμβριάτικο κινηματογραφικό ραντεβού με μεγάλη απήχηση στο πιο ανήσυχο και νεανικό κοινό της Αθήνας. Δεν το ‘βαλε ποτέ κάτω, ακόμα και στις πιο δύσκολες οικονομικά περιόδους, ενώ το πέρασμα από τον Ορέστη Ανδρεαδάκη στον νυν καλλιτεχνικό του διευθυντή, Λουκά Κατσίκα, έγινε πέρυσι ομαλά και με επιτυχία, όταν ο πρώτος ανέλαβε το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Φέτος, η 23η διοργάνωση του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας (20 Σεπτεμβρίου -1 Οκτωβρίου), με τα όσα έχουν γίνει γνωστά (ολόκληρο το πρόγραμμα θα ανακοινωθεί στις 13 Σεπτεμβρίου) αναμένεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, παρ’ όλο που η πτώχευση του «Πήγασου» απείλησε τη συνέχειά του -το φεστιβάλ διοργανώνεται από την Κινηματογραφική Εταιρεία Αθηνών με πρόεδρο τη Μαρία Μπόμπολα σε συνεργασία με το περιοδικό «Σινεμά», που εκδίδεται από τον «Πήγασο».
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής Λουκάς Κατσίκας ακούγεται ανακουφισμένος μετά από ένα «φρικτό καλοκαίρι», όπως μας λέει. Είχε άλλωστε πέρυσι μια τόσο αναπάντεχα καλή εμπειρία στην πρωτιά του στο τιμόνι του φεστιβάλ, που θα ήταν κρίμα για όλους μας να πάει χαμένη. «Πέρυσι ήταν ένα τεστ, ένιωθα ότι το κοινό μάς δοκίμαζε, εμένα και μια εντελώς νέα ομάδα συνεργατών. Και όμως, δεν μας έδωσε απλώς ψήφο εμπιστοσύνης, έκανε τη διοργάνωση μία από τις δύο πιο πετυχημένες στην ιστορία του θεσμού.
»Τα απανωτά sold out εξέπληξαν μέχρι και μένα. Ετσι, όμως, ο πήχης ανέβηκε. Οφείλουμε φέτος να ανταποκριθούμε στον πολλαπλασιασμό του κοινού, να μην επαναπαυτούμε ότι σε μας θα ‘ρθει έτσι κι αλλιώς. Γιατί στην Αθήνα η κρίση έφερε έναν κορεσμό καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, που δεν πάνε πάντα καλά».
Το όπλο που διαλέγουν οι Νύχτες Πρεμιέρας είναι το πλούσιο, ερεθιστικό και γεμάτο εκπλήξεις πρόγραμμα. Θα προβληθούν πάνω από 100 νέες ταινίες, ό,τι καλύτερο διέθεταν τα μεγάλα φεστιβάλ, από τις Κάνες και το Σάντανς μέχρι τη Βενετία και το Τορόντο.
Θα υπάρχουν πολλοί καλεσμένοι, θα δοθεί ακόμα μεγαλύτερη από πέρυσι έμφαση στις μειονότητες (κυρίως στα ΑμΕΑ), τα αφιερώματα είναι πολλά, όπως ένα στον μέγα Τζον Χιούστον, ενώ τα γνωστά και αγαπημένα τμήματα (το μουσικό πιο προσεγμένο από ποτέ) είναι σταθερά στη θέση τους.
● Η ταινία έναρξης είναι η νέα δουλειά του Τοντ Χέινς, δύο χρόνια μετά την «Carol». Αυτή τη φορά, στο «Wonderstruck», o Αμερικανός σκηνοθέτης υπογράφει ένα γλυκύτατο παραμύθι για μικρούς και μεγάλους. Μεταφέρει στο σινεμά το ομώνυμο εικονογραφημένο βιβλίο του Μπράιαν Σέλζνικ ακολουθώντας έτσι τα βήματα του Σκορσέζε, που χρωστάει στον συγγραφέα το «Hugo» του.
Χωρίς να ξεχνά τη θεματική του για ενήλικες -βασικό ρόλο έχει άλλωστε η πάντα αγαπημένη του Τζούλιαν Μουρ-, ο Τοντ Χέινς ενώνει τις ιστορίες δύο παιδιών που ζουν σε διαφορετικές εποχές, της Ρόουζ το 1927 στο Νιου Τζέρσι, ο Μπεν το 1977 στη Μινεσότα. Και τα δυο είναι ορφανά που αναζητούν μια καλύτερη ζωή στη Νέα Υόρκη. Μια σειρά από συμπτώσεις θα ενώσουν, έστω και αργά, τα πεπρωμένα τους. Η ταινία θα προβληθεί (μόνο με προσκλήσεις) στις 20 Σεπτεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής (στις αίθουσες από τη Seven Films).
● Ξεχωριστή θέση έχει η ρετροσπεκτίβα της σπουδαίας, διάσημης, αλλά σχετικά άγνωστης στη χώρα μας Γαλλίδας σκηνοθέτριας Κλερ Ντενί. Ηταν ένα παλιό όνειρο για τις Νύχτες Πρεμιέρας, που έγινε πραγματικότητα με την ευκαιρία της νέας ταινίας της 71χρονης δημιουργού, «Η λιακάδα μέσα μου» (Un beau soleil interieur), με πρωταγωνίστρια τη Ζιλιέτ Μπινός, που έκανε πρεμιέρα στο πρόσφατο Φεστιβάλ των Κανών με ενθουσιώδεις κριτικές. Βασισμένη στα «Αποσπάσματα ερωτικού λόγου» του Ρολάν Μπαρτ, αναφέρεται στην Ιζαμπέλ, Παριζιάνα καλλιτέχνιδα και χωρισμένη μητέρα, που ψάχνει τον αληθινό έρωτα. Στις αίθουσες, 5 Οκτωβρίου από τη Filmtrade.
«Θέλω να ξεφορτωθώ την τυραννία τού να πρέπει να εξηγείς τα πάντα, το σινεμά είναι μια διαδικασία προσωπική, εσωτερική, περισσότερο τη νιώθεις μέσα σου», έχει πει η Κλερ Ντενί. Δυστυχώς δεν θα ‘ρθει στην Αθήνα, αφού μόλις ξεκίνησε μια νέα ταινία.
Ο κινηματογραφικός της κόσμος, όμως, γεμάτος πάθος και παρορμήσεις, θα ξεδιπλωθεί μέσα από δώδεκα ταινίες, ανάμεσά τους το «White Material» (2009) με την Ιζαμπέλ Ιπέρ, που οι New York Times το έχουν τοποθετήσει στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες του 21ου αιώνα, αλλά και παλιότερες και θρυλικές όπως το «Chocolat» (1988), το «Beau travail» (1999) και το «Trouble every day» (2001) με την Μπεατρίς Νταλ να κατασπαράζει (κυριολεκτικά) τα ανδρικά θύματά της.
● Τέλος, η φροντίδα του φεστιβάλ για το ελληνικό σινεμά συνεχίζεται αμείωτη. Εκτός από τις μεγάλου μήκους που θα κάνουν την πρεμιέρα τους (θα τις μάθουμε εν καιρώ), το Διαγωνιστικό Τμήμα Ταινιών Μικρού Μήκους έφτασε κιόλας στην έκτη του χρονιά.
Σαράντα τέσσερις ταινίες διεκδικούν τα βραβεία, που θα απονείμει μια κριτική επιτροπή κύρους: Γιώργος Ζώης πρόεδρος (σκηνοθέτης) και μέλη η Εύα Στεφανή (σκηνοθέτρια, αν. καθηγήτρια στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ), Κάλλια Παπαδάκη (βραβευμένη συγγραφέας, σεναριογράφος), Ρόμπι Εκσιέλ (κριτικός σινεμά) και Ευαγγελία Ανδρεαδάκη (ηθοποιός).
Info: Κινηματογράφοι Ιντεάλ, Δαναός 1 και 2, Οπερα 1 και 2, Μέγαρο Μουσικής και Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση
