Ελληνορθόδοξα ιδεώδη

«Η κοίμηση της Παναγίας από τη μια και αυτή η εκρηκτική φωτεινότητα του ελληνικού καλοκαιριού από την άλλη όπως αποτυπώνεται από τα πλάνα που βλέπετε στους δέκτες σας, κυρίες και κύριοι, συνθέτουν αυτή την περίεργη και αντιφατική χαρμολύπη για την οποία μιλούσαμε προηγουμένως.

»Ετσι, σήμερα, σ’ όλη την Ελλάδα κάθε Δεκαπενταύγουστο ευωδιάζει όλη η χώρα από τη μυστική ευωδία της γιορτής και οι καρδιές των ανθρώπων ανοίγουν σαν τα κρίνα στην απαλή πνοή του πνευματικού έαρος. […]

»Ακούγαμε όλες αυτές τις μέρες τα σήμαντρα να σημαίνουν τις ώρες Της και οι απορρώγες βράχοι και αιγιαλοί αντήχησαν τις μελωδίες των εσπερινών στα δειλινά του Δεκαπενταύγουστου.

»Ο αγέρας κατεβαίνει αυτή τη στιγμή από τις κορφές των βουνών και ρυτιδώνει τα πέλαγα και οι ευλαβικές χορείες των πιστών ανεβαίνουν στα έρμα ξωκλήσια για να αναπέμψουν παθητικούς ύμνους στη σπλαχνική κυρία των Αγγέλων.

»Αυτό το καθολικό βίωμα του λαού το εξέφρασαν εξοχότατα οι υμνωδοί της Εκκλησίας με τα περιπαθέστατα εκείνα Θείω έρωτι συνθεμένα τροπάρια.

»Το ιστόρησε όμως και το χέρι των ταπεινών και ανώνυμων αγιογράφων με τα ακηλίδωτα εικονογραφημένα αρχέτυπα τα εν ευλαβία και κατανύξει πεποικιλμένα».

Από την αναμετάδοση της λιτανείας της εικόνας της Ευαγγελιστρίας Τήνου τον Δεκαπενταύγουστο από τον Λευτέρη Δακαλάκη και την ΕΡΤ, ακοίμητο φύλακα του ελληνορθόδοξου ιδεώδους.

Για την αντιγραφή,