Της Αλλοπάρ*

Τελικά, κυρίες και κύριοι, είναι σωστό, ηθικό, θεμιτό, αναγκαίο -διαλέξτε όποιο θέλετε- να διορίζουν οι πολιτικοί τους φίλους, συγγενείς και συνεργάτες τους, μόλις η παράταξή τους πάρει την εξουσία; Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που θα έδινε καταφατική απάντηση.

Οπότε γεννάται το άλλο ερώτημα: Τι στο καλό τους πιάνει τους πολιτικούς, από καταβολής της πολιτικής, σ’ όλα τα καθεστώτα, και «χώνουν» τα σόγια, τους κολλητούς και τους συντρόφους τους στη διοίκηση του κράτους, αδιαφορώντας για τη (σίγουρη) κατακραυγή; Μου λέτε;

Το φαινόμενο αυτό λέγεται «νεποτισμός» (από το λατινικό nepote, που θα πει ανιψιός) και σημαίνει την «προτίμηση ανιψιών ή άλλων συγγενών εκ μέρους πολλών Παπών, κατά την απονομή τιμητικών και προσοδοφόρων αξιωμάτων και, γενικά, τη σκανδαλώδη προτίμηση συγγενών και φίλων απ’ τους ισχυρούς, στην πολιτική και αλλού» (Επίτομο Λεξικό Ελευθερουδάκη, 1935).

Την εκπληκτική «εφεύρεση» των Παπών φρόντισαν να συντηρήσουν και να αναβαθμίσουν πλήθος γνωστών πολιτικών όπου γης, όχι μόνο τοποθετώντας τους δικούς τους σε κρατικά πόστα, αλλά δημιουργώντας πολιτικές δυναστείες, προωθώντας τους γιους, τους αδελφούς, τις συζύγους, τους γαμπρούς τους: Κένεντι, Μπους, Γκάντι, Περόν, Μπούτο, Κλίντον, Κάστρο κ.λπ.

Φυσικά, το κόλπο όχι μόνο έπιασε στην Ελλάδα, αλλά έγινε και επιστήμη, εξελίχτηκε και γενικεύτηκε με τη μορφή «πολιτικών τζακιών»: Πέρα απ’ τα ρουσφέτια τους, με τα οποία δημιουργούν έναν εκλογικό στρατό, οι Ελληνες πολιτικοί προσφέρουν στο Εθνος και τους γιους τους -και κόρες και αδελφούς- έτσι, για να μην έχουμε έλλειψη…

Να πούμε για τους Καραμανλήδες; Τους Παπανδρέου; Τους Μητσοτάκηδες; Μέχρι κι ο δικτάτορας Παπαδόπουλος έβαλε τον αδελφό του -τον Χαράλαμπο- στο κόλπο.

Για να μη θυμίσουμε και τη Β’ Εθνική, τον Βαρβιτσιώτη, τον Θ. Κανελλόπουλο, τη Γεννηματά, τον Φωτήλα και τ’ άλλα τα παιδιά.

Υπάρχει κι η Γ’ Εθνική, όπου απλώς διορίζουν συγγενείς και φίλους, χωρίς μεγάλες αξιώσεις για πολιτικές καριέρες: Ο Σιούφας διόρισε τα παιδιά του και έναν κουμπάρο τους, ο Πολύδωρας την κόρη του -σε… νεκρό χρόνο!-, στο γραφείο του (υπουργού) Τατούλη έκανε κουμάντο η κόρη του και πάει λέγοντας.

Και γιατί φωνάζουν τώρα ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ «τακτοποιεί» τα δικά του τα παιδιά; Ειδικά στη Ν.Δ. ξέχασαν, μήπως, εκείνον τον Νάκο, που έλεγε, φόρα παρτίδα, «ναι, διορίζουμε τα δικά μας τα παιδιά, διότι τα δικά μας τα παιδιά είναι τα καλά»;

Οχι, δεν το ξέχασαν. Απλώς, σ’ όλους μας αρέσει να κατηγορούμε τους άλλους για πράγματα που έχουμε κάνει εμείς -και που θα ξανακάναμε ευχαρίστως, αν είχαμε ξανά την ευκαιρία…

Η αλήθεια είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται ακόμα πίσω στο συγκεκριμένο σπορ, αλλά βάζει τα δυνατά του για να τους φτάσει

* Η Αλλοπάρ, η αγαπημένη μου σκυλίτσα, είναι ρομαντική, αθώα και έτοιμη να πιστέψει κάθε διακήρυξη καλών προθέσεων. Γι’ αυτό και είναι πάντα απογοητευμένη και γελασμένη.