«Ήταν μια αναπόφευκτη, δυσάρεστη εξέλιξη η διαγραφή του κ. Σαμαρά, όταν μιλάς για μειοδοσία, δεν αφήνεις περιθώρια».
Η δήλωση του Παύλου Μαρινάκη με την ιδιότητα του κυβερνητικού εκπροσώπου είναι σαφής.
Δικαιολογεί τον προϊστάμενο του πρωθυπουργό. Δεν μας λέει όμως γιατί αφού η διαγραφή ήταν αναπόφευκτη, έχουν γίνει τόσες προσπάθειες στο παρασκήνιο και στο προσκήνιο από απεσταλμένους του μεγάρου Μαξίμου για να μην προχωρήσει ο πρώην πρωθυπουργός στη δημιουργία νέου κόμματος.
Υπέθεταν ότι ο κ. Σαμαράς θα ζητήσει συγνώμη και θα επέστρεφε με κατεβασμένα τα μάτια στο κόμμα Μητσοτάκη και αυτός μεγαλόψυχος εκ φύσεως θα τον υποδεχόταν με ανοικτές αγκάλες;. Μάλλον δεν τον ξέρουν. Μάλλον δεν είχαν υπολογίσει σωστά τις προθέσεις του.
Μάλλον μετέτρεψαν την επιθυμία τους σε πραγματικότητα.
Τώρα, μετά την τελευταία παρέμβαση Σαμαρά από το Ηράκλειο, πρέπει να έχουν πειστεί ότι το κόμμα του είναι προ των πυλών.
Φαντάζομαι ότι θα αλλάξουν τακτική απέναντι του και τα γλυκανάλατα που έλεγαν για να τον… συνετίσουν θα αντικατασταθούν από τα γνωστά και δηλητηριώδη περί προδοσίας και αποστασίας.
Πάντως καλύτερα να αποφύγουν την λέξη αποστασία γιατί αυτή ξυπνάει μνήμες κάθε άλλο παρά ευχάριστες στην Αγία Οικογένεια.
