Από το πρώτο της δευτερόλεπτο ώς το φινάλε, η 88η Τελετή Απονομής των Βραβείων Οσκαρ ήταν η πιο έντονα πολιτική της πρόσφατης ιστορίας του θεσμού – όχι γιατί στο παρελθόν δεν αφθονούσαν οι πολιτικές δηλώσεις από το χρυσό πόντιουμ, αλλά γιατί αυτή τη φορά ο σκοπός ήταν συγκροτημένος, δυναμικός και συμπαγής.
Κυρίως χάρη στον Κρις Ροκ, τον Αφροαμερικανό κωμικό και οικοδεσπότη της βραδιάς, ο οποίος απάντησε με τον δικό του τρόπο στις διαμαρτυρίες των τελευταίων μηνών ότι το σώμα των ψηφοφόρων της Ακαδημίας, αλλά και ολόκληρου του Χόλιγουντ είναι κατά πλειοψηφία λευκό, όπως και οι υποψηφιότητες αλλά και οι επαγγελματικές επιλογές.
Ο Κρις Ροκ, αριστοτεχνικά και εξαιρετικά τολμηρά, έφερε πάνω στη σκηνή ως παρουσιαστές τα μεγαλύτερα ονόματα της μαύρης κοινότητας του αμερικανικού entertainment (από τη Γούπι Γκόλντμπεργκ ώς τον Κουίνσι Τζόουνς), διατήρησε το χιούμορ του χωρίς να μασά τις λέξεις του, ήταν ρηξικέλευθος προς κάθε κατεύθυνση και ταυτόχρονα έστησε το απολαυστικότερο σόου των τελευταίων πολλών χρόνων.
Ταυτόχρονα, στην τελετή βρέθηκε χώρος να ακουστεί ο λόγος κατά του σεξισμού, κατά της κακοποίησης των νέων στα αμερικανικά πανεπιστήμια (με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, στη σκηνή), κατά της κακοποίησης του πλανήτη (από τον ακτιβιστή Λεονάρντο ΝτιΚάπριο), υπέρ των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων, κατά της καταπάτησης των δικαιωμάτων των γυναικών στο Πακιστάν (από τη Σαρμίν Ομπέιντ Τσινόι, που τιμήθηκε με το Οσκαρ Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους «A Girl in the River: The Price of Forgiveness»).
Το γεγονός ότι οι ευχαριστήριοι λόγοι έχουν μειωθεί από φέτος στα 45 δευτερόλεπτα δεν εμπόδισε τους παρουσιαστές και τους βραβευόμενους να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί.
Από την πλευρά των βραβείων, τα πράγματα ήταν αμήχανα μοιρασμένα. Καλύτερη Ταινία της χρονιάς για την Ακαδημία το «Spotlight», έχοντας ωστόσο πάρει μόνο ένα ακόμα Οσκαρ, αυτό του Πρωτότυπου Σεναρίου.
Τρία Οσκαρ για το «The Revenant» του Αλεχάντρο Ινιάριτου –φωτογραφίας για τον Εμάνουελ Λουμπέσκι που τιμήθηκε με Οσκαρ για τρίτη συνεχή χρονιά, μετά τα «Gravity» και «Birdman», σκηνοθεσίας για τον Μεξικανό Ινιάριτου που, έτσι, έγινε ο τρίτος σκηνοθέτης που τιμήθηκε δύο συνεχόμενες χρονιές, μετά τους Τζον Φορντ και Τζόζεφ Μάνκιεβιτς, και Α’ Ανδρικού Ρόλου στον Λεονάρντο ΝτιΚάπριο– αλλά όχι αυτό της Καλύτερης Ταινίας.
Εξι Οσκαρ στο «Mad Max: Fury Road» του Τζορτζ Μίλερ, που αποθεώθηκε αριθμητικά από βραβεία, αλλά όλα στις τεχνικές κατηγορίες.
Το Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας στο «Spotlight» δεν ήταν η μόνη έκπληξη της βραδιάς – η μεγαλύτερη ήταν το Οσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου στον εξαιρετικό Μαρκ Ράιλανς για τη «Γέφυρα των Κατασκόπων» του Στίβεν Σπίλμπεργκ, ο οποίος όμως στέρησε το ώς τότε απόλυτα σίγουρο Οσκαρ από τον Σιλβέστερ Σταλόνε, που ξαναέπιασε τον ρόλο του Ρόκι Μπαλμπόα φέτος στο «Creed».
Και, φυσικά, ο πρώτος που έσπευσε να παρηγορήσει τον Σταλόνε στο τουίτερ ήταν ο Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ: «Για μένα είσαι ο καλύτερος, ό,τι κι αν λένε!»
Στους γυναικείους ρόλους βραβεύτηκαν τα φαβορί, η Μπρι Λάρσον στον Α’ Γυναικείο για την ερμηνεία της στο «Δωμάτιο» του Λένι Εϊμπραμσον, η Αλίσια Βικάντερ στο Β’ Γυναικείο για τον ρόλο της στο «Κορίτσι από τη Δανία» κι οι δυο νέες και πολλά υποσχόμενες παρουσίες στο σύγχρονο σινεμά.
Αλλά οπωσδήποτε το οσκαρικό 2016 θα μείνει στη μνήμη ως η χρονιά όπου, επιτέλους, ο Λεονάρντο ΝτιΚάπριο κατάφερε να πάρει το Οσκαρ του μετά από 6 υποψηφιότητες – αν και όχι απαραίτητα για τον καλύτερο ρόλο της καριέρας του, αλλά χαλάλι.
Από μουσικής πλευράς, ο Ντέιβ Γκρολ των Foo Fighters τραγούδησε ζωντανά, ακουστικά, το «Blackbird» των Beatles από το White Album για να συνοδεύσει το In Memoriam, τον αποχαιρετισμό σε όσους έφυγαν φέτος από τη ζωή.
Κι η Lady Gaga τραγούδησε γεμάτη πάθος και δράμα το υποψήφιο τραγούδι της, «Till it Happens to You», από το «The Hunting Ground», παρότι έχασε το Οσκαρ από τον Σαμ Σμιθ και το «Writing’s on the Wall», το Bond song του «Spectre». Βιάστηκε ο Σαμ Σμιθ να ευχαριστήσει ως ο πρώτος ανοιχτά gay νικητής Οσκαρ, ξεχνώντας αρκετούς νικητές που προηγήθηκαν αυτού, όπως τον Ελτον Τζον.
Ο Ενιο Μορικόνε τιμήθηκε με το Οσκαρ Μουσικής για το «The Hateful Eight» του Κουέντιν Ταραντίνο κι αυτό ήταν, παρά τις 6 υποψηφιότητές του, το πρώτο του Οσκαρ, αν εξαιρέσουμε το τιμητικό που παρέλαβε το 2007. Η αίθουσα χειροκρότησε όρθια, ενώ ο πρωθυπουργός της Ιταλίας, Ματέο Ρέντσι, έσπευσε να τουιτάρει, «Grandissimo Maestro, finalmente!».
Οπως ήταν αναμενόμενο, ο Λάζλο Νέμες κέρδισε για την Ουγγαρία το Οσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας με το «Ο Γιος του Σαούλ» και, ευχαριστώντας τους συνεργάτες του από σκηνής, τόνισε ότι ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές της ανθρωπότητας, μπορεί να υπάρξει ανθρωπιά.
Τα βραβεία
- ◢ Καλύτερη Ταινία: «Spotlight» του Τομ ΜακΚάρθι
- ◢ Σκηνοθεσία: Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου για το «The Revenant»
- ◢ Α’ Ανδρικός Ρόλος: Λεονάρντο ΝτιΚάπριο για το «The Revenant»
- ◢ Α’ Γυναικείος Ρόλος: Μπρι Λάρσον για το «Room»
- ◢ Β’ Ανδρικός Ρόλος: Μαρκ Ράιλανς για το «H Γέφυρα των Κατασκόπων»
- ◢ Β’ Γυναικείος Ρόλος: Αλίσια Βικάντερ για το «The Danish Girl»
- ◢ Πρωτότυπο Σενάριο: Τομ ΜακΚάρθι, Τζος Σίνγκερ για το «Spotlight»
- ◢ Διασκευασμένο Σενάριο: Ανταμ ΜακΚέι, Τσαρλς Ράντολφ για το «The Big Short»
- ◢ Φωτογραφία: Εμάνουελ Λουμπέσκι για το «The Revenant»
- ◢ Μοντάζ: Mάργκαρετ Σίξελ για το «Mad Max: Fury Road»
- ◢ Ξενόγλωσση Ταινία: «Ο Γιος του Σαούλ» (Ουγγαρία)
- ◢ Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: «Inside Out»
- ◢ Μουσική: Ενιο Μορικόνε για το «The Hateful Eight»
- ◢ Τραγούδι: «Writing’s On The Wall» («Spectre»)
- ◢ Ντοκιμαντέρ: «Amy: Το Κορίτσι Πίσω από το Ονομα» του Ασίφ Καπάντια
- ◢ Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους: «A Girl in the River: The Price of Forgiveness»
- ◢ Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Κόλιν Γκίμπσον για το «Mad Max: Fury Road»
- ◢ Ενδυματολογία: Τζένι Μπέβαν για το «Mad Max: Fury Road»
- ◢ Οπτικά Εφέ: «Ex Machina»
- ◢ Μακιγιάζ & Κομμώσεις: «Mad Max: Fury Road»
- ◢ Ηχητικό Μοντάζ: «Mad Max: Fury Road»
- ◢ Ηχητικό Μιξάζ: «Mad Max: Fury Road»
- ◢ Μικρού Μήκους Κινουμένων Σχεδίων: «Historia De Un Oso»
- ◢ Μικρού Μήκους Μυθοπλασίας: «Stutterer»
-320x213.jpg)
