efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Οι υποθέσεις Λιακουνάκου και Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου που απασχολούν τη Δικαιοσύνη, με την απόδοση κατηγοριών για την πρώτη και την παραπομπή σε δίκη για τη δεύτερη, φέρνουν στο προσκήνιο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής μια τεράστια και διαχρονική πληγή για τη χώρα και την οικονομία της: τη διαφθορά και τη διαπλοκή.

Σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάστηκε τον Φεβρουάριο από το Παράρτημα Θεσσαλονίκης της Διεθνούς Διαφάνειας και του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, η διαφθορά στην Ελλάδα κοστίζει 14 δισ. ευρώ ετησίως και αυξάνει το κόστος του επιχειρείν κατά 12%. Τεράστιο κόστος. Αν αυτά τα χρήματα μπορούσαν να εξοικονομηθούν ώς τα τέλη του 2018 η χώρα θα είχε ένα όφελος 56 δισ. ευρώ, δηλαδή πολύ πάνω από το μισό τρίτο μνημόνιο.

Η πραγματικότητα βέβαια με τη διαφθορά και τη διαπλοκή είναι πολύ ευρύτερη και το κόστος τους στην οικονομική και κοινωνική ζωή είναι πολύ μεγαλύτερο από όσο μπορεί να υπολογιστεί. Προκαλεί μακροχρόνιες στρεβλώσεις και παθογένειες που κοστίζουν ανυπολόγιστα στη λειτουργία του κράτους, στη λειτουργία του πολιτεύματος, στις πολιτικές και κοινωνικές σχέσεις, στις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας και στην απόδοσή τους, γενικά στην οικονομία και στην κοινωνία.

Πρόκειται για ένα καρκίνωμα που ομολογείται, αλλά ποτέ δεν αντιμετωπίζεται -τουλάχιστον μέχρι σήμερα- με αποτέλεσμα να αναπαράγεται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες γιατί δημιουργεί ανάλογη κοινωνική συνείδηση ανοχής και συνενοχής.

Η λύση δεν βρίσκεται σε εξιδανικεύσεις ότι το πρόβλημα μπορεί, τάχα, να εξαλειφθεί. Μπορεί όμως να συρρικνωθεί δραστικά αν η πολιτική, νομοθετική και δικαστική εξουσία της χώρας αποφασίσουν ότι έχουν μαζί του έναν αέναο και ανειρήνευτο πόλεμο.

Αν δεν διστάσουν μπροστά σε ισχυρά συμφέροντα και αν αποδείξουν στην πράξη ότι όσο ισχυρά κι αν είναι αυτά τα συμφέροντα, όσες διασυνδέσεις κι αν έχουν εντός κι εκτός Ελλάδας, το υπέρτατο συμφέρον είναι της χώρας και του λαού της. Ειδικότερα η κυβέρνηση που εκλέχτηκε στο όνομα της Αριστεράς και θέλει να κυβερνήσει με τις αξίες της οφείλει να είναι άτεγκτη. Δεν έχει πολλά περιθώρια για να πείσει ότι υλοποιεί τις δεσμεύσεις της.