Η ιερά συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛΛ. και προσωπικά ο Αλέξης Τσίπρας φόρτωσαν στη ράχη της καθημαγμένης κοινωνίας δυσβάσταχτα βάρη, μετερχόμενοι παρόμοιες προφάσεις με τους προκατόχους τους· ότι δηλαδή εκβιάστηκαν. Κομπορρημονούν μολαταύτα πως είναι οι μόνοι, οίτινες δύνανται να εγγυηθούν την προστασία ανέργων, μισθωτών, συνταξιούχων και λοιπών ευάλωτων στα πισώπλατα βέλη, τα οποία οι ίδιοι εκτοξεύουν εναντίον τους. Η κυβερνώσα Αριστερά σ’ όλο της το μεγαλείο. Δεν τους αδικούμε. Η μετατροπή σε όψιμους μνημονιακούς ακραιφνών πρώην πολέμιων του μνημονίου και μάλιστα εν μιά νυκτί, προκαλεί μετατραυματικό σοκ και συνακόλουθα απώλεια συνειδήσεως, κρίση ταυτότητος και παραληρητικό λόγο. Οι γιατροί συμβουλεύουν να μην τους απευθύνουμε πολλά πολλά «όχι», καθώς φέρνουν συνειρμικά στον νου τους το ουρανόμηκες μήνυμα της κάλπης, που στάθηκαν ανάξιοι να διαχειριστούν. Ο κίνδυνος εκδήλωσης ενοχικού συνδρόμου και ιδεοψυχαναγκαστικών εμμονών ελλοχεύει ανά πάσα στιγμή.
Λοβοτομημένοι βουλευτές ενέκριναν χθες περί τις χίλιες σελίδες με επαχθή μέτρα, γραμμένες στο γόνατο· στο σημείο πά’ να πει που πρόκειται να μας σφάξουν. Και να ήθελαν, δεν προλάβαιναν να τις μελετήσουν. Τις υπερψήφισαν λοιπόν αδιάβαστες. Αφού έτσι κι αλλιώς μας μέλλει να πάμε άκλαυτοι και άψαλτοι, δεν πολυσκοτίζονται. Δεν συγκαταλέγομαι στους μεμψίμοιρους, που προβάλλουν αντιρρήσεις όταν δεν έχει πια κανένα νόημα. Τους πιστεύω. Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός αποτελούν την έσχατη βακτηρία του αναξιοπαθούντος λαού, στη σκέπη των οποίων μπορεί να προφυλαχτεί από όλα τα δεινά του.
Οφθαλμοφανή απόδειξη συνιστούν ορισμένες ανώδυνες τροποποιήσεις στον πτωχευτικό κώδικα. Ως τώρα όταν βαρούσε φαλιμέντο μια εταιρεία, επωφελούνταν από την εκποίηση των περιουσιακών της στοιχείων πρώτα το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, κατόπιν οι εργαζόμενοι και ύστερα τα πιστωτικά ιδρύματα. Ανήκουστο. Διότι ο υπάλληλος που έχασε τη δουλειά του χωρίς ελπίδα να προσληφθεί αλλού και παλεύει χρόνια μπας και πάρει έστω ένα μέρος των δεδουλευμένων και της αποζημίωσής του, μπορεί θαυμάσια να καταφύγει στα συσσίτια της εκκλησίας ή να μείνει στο δρόμο βρε αδελφέ. Το εύκρατο κλίμα μας, άλλωστε, αποτελεί πολύτιμο σύμμαχο των αστέγων. Ενώ οι τράπεζες πού να προστρέξουν, αν όχι στην Αριστερά, που διόρθωσε απ’ τα δεξιά τη σειρά, φυσικά υπέρ τους.
Ιδιόρρυθμο καθεστώς απολάμβαναν τα συνοικιακά φροντιστήρια και τα κέντρα ξένων γλωσσών. Επί δεκαετίες καλύπτουν τις ανεπάρκειες της Παιδείας μας. Γονάτισαν με τα μνημόνια. Οσα δεν έκλεισαν, μείωσαν τα δίδακτρα στο μη περαιτέρω για να διασώσουν τις συρρικνούμενες εισπράξεις τους και τις θέσεις εργασίας χιλιάδων καθηγητών. Οι μεροκαματιάρηδες πελάτες τους, βλέπετε, αδυνατούν να αντεπεξέλθουν πλέον στα έξοδα των Αγγλικών ή των Μαθηματικών. Εξαιρούνταν έως τώρα απ’ την καταβολή ΦΠΑ, όπως όλες οι υπηρεσίες εκπαίδευσης. Ο Τσίπρας, όμως, θέτει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων. Ολα κι όλα! Να πληρώσουν οι έχοντες και κατέχοντες. Τα κατραπακιάζει με μια ΦάΠΑ 23%, πλήττοντας στην ουσία τη μέση λαϊκή οικογένεια. Τα πανάκριβα ιδιωτικά σχολεία και ΙΕΚ, αντιθέτως, εξακολουθούν να χαίρουν ασυλίας. Αν φορολογήσουμε τη Βάρκιζα και την Εκάλη, σκέφτεται, μπορεί να μας τραβήξει τ’ αυτί η Κάνγκελα. Μεγαλόπνοη φορολογική πολιτική πτωχών… τω πνεύματι.
