Ανεξαρτήτως τι υποστηρίζουν στην αξιωματική αντιπολίτευση (από ραδιόφωνα και τηλεοράσεις), πως μας είχανε φτάσει με το χέρι στο πόμολο της εξόδου από τα μνημόνια… Ο κόσμος –όχι οι παρέες του καθενός, που γνωρίζονται μεταξύ τους–, ο ανώνυμος κόσμος, που ακούς τυχαία, στο δρόμο ή στο λεωφορείο, να μιλάει «για την κατάσταση», καταλήγει να συμφωνεί σε τέσσερις λέξεις για την κυβέρνηση: «Ας κάνουν πέντε πράγματα…».
Ακούμε και διαβάζουμε συχνά τη φράση (από τα… παραπροϊόντα της κρίσης και αυτή) «ιστορικό χαμηλό»… για χρηματιστήριο, «κόκκινα δάνεια», ευρώ, κονδύλια των ΕΣΠΑ, που δεν μας τα δίνουν για να μας προκαλέσουν, λέει («Βήμα», 15/3), «χρηματοδοτική ασφυξία» (το πώς θα πληρώνουμε… πνιγμένοι, δεν φαίνεται να τους νοιάζει!) (το διέψευσε αργότερα ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Σταθάκης, ωστόσο κάπου «σκοντάφτει» το θέμα κατά την «Εφ. Συν», 16/3). Ε, να βάλουμε κι εμείς ένα «ιστορικό χαμηλό», αλλιώτικο: αυτές τις τέσσερις λέξεις που λέει για την κυβέρνηση ο ανώνυμος Ελληνας: «Ας κάνουν πέντε πράγματα»! Σαν να λέει: Δεν θέλουμε τον ουρανό με τ’ άστρα! Γιατί κι αυτοί που μας τα τάζανε, μας… κατέβασαν τον ουρανό στο κεφάλι!
Ποτέ, τόσο πολλοί Ελληνες, που πολλά είδαν και έπαθαν, επί δεκαετίες, από επιτήδειους (που δεν κατείχαν καν ένα… επιτήδευμα!), δεν είχαν χαμηλώσει τόσο πολύ (και με τόση επίγνωση, θέλω να πιστεύω) τον «πήχυ των προσδοκιών». Αυτό βέβαια χρεώνει και… υποχρεώνει την κυβέρνηση να μην αποστεί αυτών των πέντε πραγμάτων. Χρεώνει και την αντιπολίτευση, να ψάξει να βρει, για το καλό της ίδιας και του τόπου, τι γίνεται σήμερα στην Ελλάδα, αντί να σπεύδει να αποδοκιμάζει! Στο φινάλε, οι εκπρόσωποι της Ν.Δ., βουλευτές και ευρωβουλευτές, Ελληνες πολίτες εκπροσωπούν, δεν εκπροσωπούν τους δανειστές, να λένε συνέχεια: «Ας μας πούνε πού θα βρούνε τα λεφτά για να πληρώσουν;»! Νομίζω…
