Πολιτικές δηλώσεις σεισμικού χαρακτήρα

Εγραφα στη φιλόξενη «Εφημερίδα των Συντακτών» (13-14/09/2014), υπό τον τίτλο «Πολιτική ανατροπή μέσω της μη εκλογής Προέδρου», μεταξύ άλλων και τα εξής: «Αποκατάσταση της μη λειτουργούσας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, οι θεσμοί, οι διαδικασίες και τα όργανα της οποίας έχουν καταστεί κυριολεκτικώς επιφαινόμενα. Η χώρα κυβερνάται πλήρως από την ομάδα των μεγαλοϊδιοκτητών των ΜΜΕ και των συνέταιρών τους σε οικονομικό και επιχειρηματικό επίπεδο».

Επιφαινόμενη λειτουργία του πολιτικού συστήματος σημαίνει ότι τείνουν να ακυρωθούν στην πολιτική πράξη οι θεμελιώδεις αρχές του. Δηλαδή:

*Η λαϊκή κυριαρχία αντικαθίσταται από την κυριαρχία της οικονομικής ολιγαρχίας. Βαθύτατη νόθευση της δημοκρατικής αρχής συντελείται όταν η ισχύς του πλούτου των ολίγων καθίσταται πρωτογενής πηγή νομιμοποίησης κάθε πολιτικής εξουσίας.

*Στην κοινοβουλευτική αρχή η εμπιστοσύνη της Βουλής προς την κυβέρνηση αντικαθίσταται από την εμπιστοσύνη της ολιγαρχίας προς την κυβέρνηση.

*Κυριολεκτικώς αναιρείται η αρχή της ισοδυναμίας μεταξύ των πολιτικών κομμάτων –αρχή του πολυκομματισμού– όταν ο πλούτος των ολίγων διοχετεύεται στα γνωστά κόμματα.

*Το κράτος δικαίου ανατρέπεται, αφού η νομιμότητα της δημόσιας δράσης αντικαθίσταται από την εύνοια των ολίγων προς αυτήν και το κοινωνικό κράτος ανασκευάζεται αφού η «νόμιμη» φοροαποφυγή και φοροδιαφυγή της ολιγαρχικότητας στερεί από αυτό σημαντικούς πόρους.

Προσφάτως, πολιτικές δηλώσεις, σεισμόν προκαλέσασες, ήρθαν να επισημάνουν ευστόχως εκφάνσεις τής ως ανωτέρω παρατηρούμενης εξουθενωτικής στρέβλωσης της πολιτικής δημοκρατίας:

*Ο πρόεδρος Νίκος Κωνσταντόπουλος έκανε λόγο για «κραυγαλέα απόδειξη της εξάρτησης της κυβερνητικής πολιτικής από τα γνωστά εξωθεσμικά κέντρα, που από το 1996 έχω δημόσια καταδείξει» («Εφημερίδα των Συντακτών», 16/10/2014).

*Ο Γιάννης Δραγασάκης (αντιπρόεδρος της Βουλής και κορυφαίο στέλεχος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης) επισήμανε την καταλυτική επιρροή της ολιγαρχίας στη νομοθετική κοινοβουλευτική διαδικασία.

*Ο Πάνος Σκουρλέτης (εκπρόσωπος Τύπου και κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ) παρέπεμψε σε δημοσίευμα κυριακάτικης εφημερίδας («Kontra news», 14/09/2014), κατά το οποίο σε μυθώδη γάμο, με παρόντες «επιφανείς» του εφοπλιστικού και επιχειρηματικού συμπλέγματος, «συζητήθηκαν» «αθέμιτα» μέσα επιρροής βουλευτών, προκειμένου να συγκεντρωθεί ο «μαγικός» αριθμός των 180 για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και έτσι να ανακοπεί η εκλογική επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ και των συμμάχων του.

*Αλλά και ο βετεράνος του πολιτικού και κοινοβουλευτικού βίου Απόστολος Κακλαμάνης κατήγγειλε ότι κάποιοι πολύ ισχυροί υπέδειξαν ή επέβαλαν τον υπουργό Οικονομικών.

Ο αείμνηστος Παναγιώτης Κανελλόπουλος, συντηρητικός πολιτικός και ανένδοτος αντίπαλος της δικτατορίας του 1967, γράφει στο βιβλίο του «Ιστορικά δοκίμια, Α’ πώς εφθάσαμε στην 21η Απριλίου 1967, Β’ 1940-1944 εθνική αντίσταση», Αθήνα 1975, σελ. 82: «Αλλά πώς επετεύχθη ο αριθμός των 152 βουλευτών; [για την κοινοβουλευτική στήριξη της τρίτης κυβέρνησης των αποστατών του 1965, της κυβέρνησης δηλαδή Στέφανου Στεφανόπουλου]. Το χειρότερον -πολύ κακό μάθημα προς την νέαν ελληνικήν γενεάν, που η διαπαιδαγώγησίς της γίνεται κυρίως με το παράδειγμα της ηγέτιδος τάξεος- είναι, ότι η απόσπασις των αναγκαίων βουλευτών από τον κ. Παπανδρέου, διά να φθάση η πλειοψηφία εις τον αριθμόν 152, έγινε με εξαγοράν συνειδήσεων, […] ακόμη και με άλλα απαράδεκτα μέσα, που τα επληροφορήθην εξωδίκως αργότερα. Εάν εγνώριζα, ότι είχαν χρησιμοποιηθή και τοιαύτα μέσα, που προτιμώ να μην τα ονομάσω, θα έφευγα από την αίθουσαν της Βουλής και ας εψήφιζε όποιος ήθελε…».

Ο αρχηγός της δεξιάς ΕΡΕ τότε (1965) και μετέπειτα πρωθυπουργός δικαιώνει με καθυστέρηση δέκα ετών και αφού μεσολάβησε η επταετής χούντα την εντός της αίθουσας της Βουλής αποδοκιμαστική κραυγή «πόσα;», «πόσα;», όταν βουλευτές έδιναν ψήφο εμπιστοσύνης στις κυβερνήσεις των αποστατών.

Αραγε κατά τα γεγονότα αυτά (1965) ή κατά την ύστερη ιστορική καταγραφή τους (1975) διετάχθη προκαταρκτική εξέταση από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου;

Την απάντηση δίδει και πάλι στο ίδιο βιβλίο ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος (σελ. 82, 83). «[…]εδόθη εις τον Λαόν μας και ιδίως εις την κατά φυσικόν λόγον ταλαντευομένη και δύσπιστον απέναντι όλων μας νεολαία το φοβερόν παράδειγμα της εξαγοράς βουλευτών με τον υπουργικόν θώκον ή και με άλλα ακατονόμαστα μέσα […]». «Τα έθνη και τα καθεστώτα σώζουν από την παρακμήν παραδείγματα ανωτερότητος, ανιδιοτελείας, αυστηρότητος ήθους, λιτότητος βίου, προθυμίας εις θυσίαν υλικών αγαθών ή και της ζωής».

Ασφαλώς όχι υψηλές δικονομικές πρωτοβουλίες και ενέργειες.

Η σύμπτυξη ολιγαρχίας – πολιτικής – πολιτικού συστήματος έχει βαθιές ρίζες στο ιστορικό παρελθόν και ισχυρή παρουσία στο σύγχρονο παρόν.

*Καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας, πρώην αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου