Οι δύο Αξονες

Ο Σιιτικός Αξονας, με εξαίρεση την ανατροπή του καθεστώτος Ασαντ στη Συρία στα τέλη του 2024, άντεξε την επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ.

Στο Ιράκ είναι κυρίαρχη η παρουσία και επιρροή του Ιράν, στην Υεμένη το μεγαλύτερο μέρος της χώρας ελέγχεται από τους αντάρτες Χούθι και στον Νότιο Λίβανο μόνον ως ανέκδοτο μπορεί να εκληφθεί ο αφοπλισμός της Χεζμπολάχ από τον στρατό της χώρας.

Με εξαίρεση τη Συρία ο Σιιτικός Αξονας, το βαρύ χαρτί της Τεχεράνης, παραμένει στρατηγικό πλεονέκτημα στη δίμηνη διαπραγμάτευση ΗΠΑ-Ιράν.

Το νέο στοιχείο στους μεσανατολικούς συσχετισμούς είναι η συγκρότηση Σουνιτικού Αξονα από την Τουρκία, τη Σαουδαραβία, το Πακιστάν και την Αίγυπτο.

Με την πυρηνική ομπρέλα του Πακιστάν, τις χρηματοδοτικές ικανότητες της Σαουδαραβίας και τα συμβατικά οπλοστάσια της Αιγύπτου και της Τουρκίας ο Σουνιτικός Αξονας προκαλεί ήδη αντισυσπειρώσεις.

Η στήριξη της Χαμάς από τον Ερντογάν εμπόδιζε για χρόνια τη δημιουργία ενός Σουνιτικού Αξονα.

Στο Κάιρο και στο Ριάντ η συνεργασία σουνιτικών κρατών που προσπάθησε να προωθήσει ο Ερντογάν κατεγράφη ως απειλή για την καθεστωτική ασφάλεια.

Η συσπείρωση των σουνιτικών καθεστώτων οδήγησε πριν από έναν χρόνο στην παρέμβαση της Τουρκίας στην πολεμική σύγκρουση Ινδίας-Πακιστάν στο Κασμίρ.

Σήμερα μιλάμε για μόνιμη παρουσία ναυτικής μοίρας Ινδίας και Πακιστάν στην Ανατολική Μεσόγειο, με την αντιπαλότητα των δύο χωρών να διευρύνει την περιφερειακή αστάθεια στην Ερυθρά Θάλασσα και το Κέρας της Αφρικής.

Ο Σιιτικός Αξονας διακόπτεται από τον Κουρδικό Αξονα που ξεκινά από το Ιρανικό Κουρδιστάν, συνεχίζει στο Βόρειο Ιράκ και τη Βορειοανατολική Συρία για να καταλήξει στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Οι ΗΠΑ επενδύουν στη στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ και ταυτόχρονα ελίσσονται ανάμεσα στους περιφερειακούς άξονες.

Εδώ και μήνες προαναγγέλλεται μετωπική σύγκρουση Ισραήλ–Τουρκίας με πεδίο μάχης τη Συρία, μια δυναμική που βρίσκεται σε σχέση συγκοινωνούντων δοχείων με τη συνολική διευθέτηση της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ιράν.

Υπάρχει προοπτική και δυνατότητα να τεθεί σε ΝΑΤΟϊκό πλαίσιο ο ρόλος της Τουρκίας στον Εύξεινο Πόντο και στη Μέση Ανατολή με την ίδρυση ΝΑΤΟϊκών στρατηγείων στη Μαύρη Θάλασσα και στα Αδανα;

Η πολεμική τακτική του Ιράν δεν αφήνει περιθώρια για ουδετερότητα καθώς τα αντίποινα της Τεχεράνης πλήττουν σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα βάσεις των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή.

Μια παρατεταμένη κατάσταση πολέμου φθοράς θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα σε αποστασιοποίηση τα κράτη-μέλη του Σουνιτικού Αξονα ή του Ισλαμικού ΝΑΤΟ.

Ενα είναι βέβαιο, ότι η παράταση του πολέμου φθοράς δεν συμφέρει τον Τραμπ.