Τσίπρας – ΕΛΑΣ δεν θα πάνε μακριά χωρίς σοβαρό οικονομικό πρόγραμμα

Το πολιτικό, δημοσκοπικό ξεκίνημα του Τσίπρα και του νέου κόμματός του θεωρούνται ικανοποιητικά.

Γύρω στο 15% και δεύτερη θέση με την πολυσυζητημένη αναγωγή των ελληνικού τύπου δημοσκόπων.

Υπάρχει όμως ένα εύρημα στις έρευνες της κοινής γνώμης που αποτελεί σήμα κινδύνου για τον Τσίπρα και τη νέα του προσπάθεια.

Μόλις 8% από αυτούς που δηλώνουν ότι θα τον υποστηρίξουν θα το κάνουν για το κυβερνητικό πρόγραμμά του.

Το ποσοστό είναι εξευτελιστικά χαμηλό για έναν πολιτικό που έχει διατελέσει πρωθυπουργός. Προφανώς η ΕΛΑΣ δεν έχει παρουσιάσει το πρόγραμμά της εφόσον βρίσκεται στα πρώτα της βήματα αλλά το κυβερνητικό παρελθόν του Τσίπρα θα έπρεπε να αποτελεί εγγύηση για την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα του προγράμματός της.

Αν κρίνουμε από το 8% που εμπιστεύονται τον Τσίπρα για το πρόγραμμά του, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Το φορτίο του 2015

Θέλει δεν θέλει, ο Τσίπρας θα πάει στις βουλευτικές εκλογές κουβαλώντας το πολιτικό φορτίο του αποτυχημένου ριζοσπαστικού πειράματος του 2015.

Έδειξε άγνοια κινδύνου, ανευθυνότητα και επιπολαιότητα. Συγκρούστηκε μέσω Βαρουφάκη, με την ευρωζώνη χωρίς να πάρει υπόψη του τον συσχετισμό δυνάμεων και τις πιθανές συνέπειες.

Τα δημοσκοπικά ποσοστά Μητσοτάκη, ΝΔ έχουν υποχωρήσει σημαντικά στους ιδιωτικούς υπαλλήλους, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους μικρομεσαίους, τους αγρότες, τους νέους.

Κρατάνε όμως στις νοικοκυρές και τους συνταξιούχους. Πρόκειται για τις κοινωνικές κατηγορίες που αισθάνθηκαν ανυπεράσπιστες στην κρίση του 2015, εφόσον δεν είχαν τις επαγγελματικές, οικονομικές δυνατότητες να αντιδράσουν. Την έχουν χρεώσει στον Τσίπρα. Οι νοικοκυρές προτιμούν, από ότι φαίνεται, να παραμιλάνε στα σούπερ μάρκετ με τις τιμές στα ράφια και οι συνταξιούχοι να μετράνε τη μείωση της πραγματικής τους σύνταξης, από το να υποστηρίξουν ένα ριζοσπαστικό πείραμα που παραπέμπει στη δοκιμασία του 2015.

Ο Τσίπρας δεν δείχνει στην αντίληψή τους πολύ διαφορετικός.

Μίλησε για συνδυασμό κεντροαριστεράς, οικολογίας, αριστεράς και επέστρεψε πολύ γρήγορα σε αριστερά συνθήματα και υποσχέσεις.
Μιμείται τον Ανδρέα Παπανδρέου για να δημιουργήσει σύγχυση στο ΠΑΣΟΚ και να δημιουργήσει προσδοκία παροχών τύπου 1981,1985 αλλά αυτό φοβίζει περισσότερο τους φοβισμένους.

Διαφορετικές εποχές, διαφορετικό νόμισμα και κανόνες.

Μόνο με ένα υπεύθυνο και στιβαρό οικονομικό πρόγραμμα μπορεί να αντιμετωπίσει ο Τσίπρας την κρίση αξιοπιστίας που εκδηλώνεται σε βάρος του και θα ροκανίσει τα δημοσκοπικά ποσοστά της ΕΛΑΣ εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά.

Ανάποδο ντόμινο

Όσο δεν αντιμετωπίζει ο Τσίπρας με υπευθυνότητα το πρόβλημα του ανύπαρκτου προγράμματος, τόσο θα ενισχύονται οι πιθανότητες για ένα ανάποδο πολιτικό ντόμινο σε όφελος Μητσοτάκη, ΝΔ.

Τα σχετικά υψηλά ποσοστά Τσίπρα, ΕΛΑΣ και η εικόνα του δεύτερου κόμματος θα προκαλούν κάποιου είδους συσπείρωση γύρω από τη ΝΔ με το σκεπτικό να μην επαναληφθεί η κρίση του 2015.

Θεωρώ ότι ο Τσίπρας παραμένει αρκετά πρόχειρος και αδιάβαστος στα οικονομικά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος επανάληψης της κρίσης του 2015.

Έχει αποδείξει ότι έχει την πολιτική ευφυία και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης για να κινηθεί διαφορετικά.

Σημασία όμως δεν έχει τι πιστεύω εγώ αλλά τι πιστεύουν εκείνοι που τρομοκρατήθηκαν από την εμπειρία του 2015.

Πρέπει να τους δώσει εγγυήσεις μέσα από το οικονομικό του πρόγραμμα ότι θα είναι προσεκτικός και θα φέρει καλό αποτέλεσμα.

Τα «προγράμματα Θεσσαλονίκης», οι (μη) κοστολογημένες γενικότητες και όλα τα σχετικά, είναι ξεπερασμένα από τις εξελίξεις.

Μεγάλες δυσκολίες

Η επεξεργασία και εκλαίκευση ενός υπεύθυνου και στιβαρού προγράμματος Τσίπρα, ΕΛΑΣ, προσκρούει σε σοβαρές δυσκολίες.

Ο Τσίπρας και πολλοί συνεργάτες του είναι επηρεασμένοι από τη «σχολή» του… ριζοσπαστικού καφενείου. Καλείται να αποδείξει ότι ο ίδιος έχει αλλάξει και πως θα δώσει ευκαιρίες και αρμοδιότητες στους συνεργάτες του που μπορούν καλύτερα.

Η κυβέρνηση Τσίπρα είχε διαπλακεί και αυτή με ισχυρά συμφέροντα, από τα funds μέχρι την ενέργεια. Σε πολύ μικρότερη κλίμακα από ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη αλλά η νέα προσπάθεια έχει κι αυτή τις δεσμεύσεις της.

Όποιος αμφιβάλει ας ακούσει τη διάρκεια 45 λεπτών «εξομολόγηση» του Κώστα Βαξεβάνη για το πώς έφτασε στην πολιτική αποξένωση με τον Τσίπρα. Όταν μιλάνε αυτοί που ξέρουν και δεν φοβούνται, πρέπει να τους ακούτε.

Άλλωστε και εγώ σας είπα από το 2021 για Μητσοτάκη, κυβέρνηση-καθεστώς, αυτά που ζήσατε την τελευταία πενταετία.
Το ερώτημα λοιπόν είναι αν ο Τσίπρας μπορεί σήμερα να επιβάλει την αναγκαία πολιτική σε αυτούς που κάλυψε και ευνόησε όταν ήταν πρωθυπουργός.

Τα περί «πατριωτικού φόρου» ακούγονται ωραία αλλά δεν σημαίνουν τίποτα.

Ας ρωτήσει και τη σύζυγό του ή οποία, είμαι βέβαιος, θα του πει ότι το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα.

Ιδιαίτερα στην Ελλάδα όπου είναι κυρίως εφοπλιστικό, απόλυτα παγκοσμιοποιημένο η κρατικοδίαιτο, με τάσεις γρήγορης διεθνοποίησης για να περιορίσει τον «ελληνικό κίνδυνο», δηλαδή τις συνέπειες από ενδεχόμενη κυβερνητική αλλαγή.

Επομένως ο Τσίπρας πρέπει να γίνει υπεύθυνος και αποφασιστικός για να αποκτήσει αξιόπιστο οικονομικό πρόγραμμα. Οι δυνάμεις στα αριστερά του θα προσπαθήσουν να τον αποδομήσουν εμφανίζοντας τον συμβιβασμένο ενώ το ΠΑΣΟΚ θα αξιοποιήσει το προγραμματικό του πλεονέκτημα για να τον φέρει σε δύσκολη θέση και να περιορίσει την προσωπική του «λάμψη».

Η αδράνεια υπέρ της ΝΔ

Όσο μεγάλες και να είναι οι δυσκολίες, ο Τσίπρας πρέπει να προχωρήσει στην επεξεργασία και εκλαίκευση ενός υπεύθυνου και στιβαρού, σε ότι αφορά την αντιμετώπιση καρτέλ και ολιγαρχών, οικονομικού προγράμματος.

Εάν αδρανήσει θα δώσει την ευκαιρία σε Μητσοτάκη, ΝΔ να τον παρουσιάσουν σαν οικονομικό μπαμπούλα τύπου 2015 και να κρατηθούν αρκετά πάνω από το κρίσιμο 25% που εξασφαλίζει το bonus εδρών.