Την ώρα που οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής ισοπεδώνουν τη Γάζα, έκθεση του Παλαιστινιακού Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (PCHR) ρίχνει φως σε ακόμα μια αποτρόπαιη πραγματικότητα. Με τίτλο «Δολοφονώντας την αλήθεια στη Γάζα: δολοφονίες δημοσιογράφων εν μέσω της γενοκτονίας», το κείμενο καταγράφει 22 μορφές συστηματικής βίας κατά δημοσιογράφων και εργαζομένων στα μίντια στην πολύπαθη Λωρίδα, που συνιστούν σκόπιμη εκστρατεία αφανισμού τους.
Η έκθεση δεν περιορίζεται στις δραματικές στατιστικές, αλλά προχωρά σε μια σχολαστική ανάλυση που στηρίζεται σε νομικές θεωρήσεις -και επιβεβαιώνεται από μαρτυρίες επιζώντων-, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «αυτές οι δολοφονίες δεν είναι τυχαίες, αλλά αποτελούν βασικό στοιχείο ενός εγκλήματος γενοκτονίας που στοχεύει στη φίμωση της αλήθειας και στην πλήρη διάλυση της οικονομικής υποδομής των μέσων ενημέρωσης στη Γάζα».
Οι εγγυήσεις
Από την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου του 2023, το Ισραήλ εγκαινίασε μια στρατιωτική εκστρατεία και κατά των ανθρώπων και ΜΜΕ που προσπαθούν να ενημερώσουν για την πραγματικότητα του ολέθρου που σπέρνει στη Γάζα. Εκτοτε και ώς τον Αύγουστο, σύμφωνα με το PCHR, έχει δολοφονήσει 221 δημοσιογράφους και τραυματίσει άλλους τουλάχιστον 415, μεταμορφώνοντας τη Γάζα στο πιο επικίνδυνο σημείο του πλανήτη για τον Τύπο.
Παρά την προστασία που ορίζει και προσφέρει το διεθνές δίκαιο στους δημοσιογράφους, ως πολιτών μη μαχόμενων, οι κατοχικές δυνάμεις αγνοούν και καταπατούν όλες τις εγγυήσεις που προβλέπονται στοχεύοντας δημοσιογράφους παρότι φέρουν ευδιάκριτα το σήμα PRESS και κατηγορώντας τους συχνά ως τρομοκράτες επειδή μιλούν για τα εγκλήματα που αυτές διαπράττουν.
Οπως έγινε στις 11 Αυγούστου φέτος, όταν ο ανταποκριτής του Al Jazeera, Ανάς αλ Σαρίφ, δολοφονήθηκε μαζί με τέσσερις συναδέλφους του, σε στοχευμένη ισραηλινή επίθεση που έπληξε τη σκηνή τους με το σήμα PRESS, έξω από το Νοσοκομείο Αλ Σίφα της Πόλης της Γάζας.
Κατά την προσφιλή δικαιολογία του Ισραήλ για πλήγματα που συνιστούν εξωδικαστικές εκτελέσεις και εγκλήματα πολέμου, σκότωσε τον Ανάς (με τους συναδέλφους του ως παράπλευρες απώλειες) γιατί υποτίθεται «ήταν αρχηγός τρομοκρατικού πυρήνα της Χαμάς», χωρίς να προσφέρει καμία απόδειξη.
Οπως επαναλήφθηκε και στις 25 Αυγούστου, όταν το Ισραήλ βομβάρδισε το Νοσοκομείο Νάσερ στη Χαν Γιουνίς σκοτώνοντας 22 πολίτες, ανάμεσά τους και πέντε δημοσιογράφους, με ένα διπλό χτύπημα που σκότωσε ανθρώπους την ώρα που πήγαιναν να απεγκλωβίσουν θύματα από τον πρώτο βομβαρδισμό.
Ο στραγγαλισμός
Το πρακτορείο Α.Ρ. αποκάλυψε πως στόχος στο πρώτο χτύπημα δεν ήταν –όπως δικαιολογήθηκε το Ισραήλ- μια κάμερα που δήθεν είχε τοποθετήσει η Χαμάς στην ταράτσα του νοσοκομείου: ήταν γνωστό πως η ταράτσα χρησιμοποιούνταν από δημοσιογράφους για λήψεις και μεταδώσεις ενώ η κάμερα ανήκε στον δημοσιογράφο Χόσαμ αλ Μάσρι, συνεργάτη του πρακτορείου Reuters, ο οποίος μπορούσε εύκολα να ταυτοποιηθεί από drone που πετούσε στο σημείο λίγο πριν από το πρώτο πλήγμα.
Δύο από τα δεκάδες παραδείγματα που καταδεικνύουν πως δεν πρόκειται για υπερβολή όταν η Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων (CPJ) καταγγέλλει ότι το Ισραήλ εφαρμόζει ένα «φονικό μοτίβο» χρήσης θανάσιμης βίας εναντίον δημοσιογράφων. Ενα μοτίβο που δεν αρκείται μόνο στις δολοφονίες αλλά συμπληρώνεται με διώξεις και εκφοβισμό τους: στα σχεδόν δύο αυτά χρόνια έχει συλλάβει τουλάχιστον 86 δημοσιογράφους, από τους οποίους οι 16 παραμένουν σε ισραηλινές φυλακές ενώ τέσσερις αγνοούνται. Πολλοί από αυτούς έχουν υποστεί βασανιστήρια και απάνθρωπη μεταχείριση, όπως έχει καταγγείλει η CPJ.
Αυτό που ξεδιπλώνεται σήμερα στη Γάζα είναι μια γενοκτονία όχι μόνο των Παλαιστινίων αλλά και της αλήθειας, ώστε να μη δημοσιοποιηθούν όσα περισσότερα γίνεται από τα εγκλήματα του Ισραήλ και να μη στραφεί ακόμη περισσότερο η διεθνής κοινή γνώμη εναντίον του.
Από τη μία πλευρά το Ισραήλ απαγορεύει την είσοδο ξένων ανταποκριτών στη Γάζα, επιτρέποντάς την σπάνια και επιλεκτικά και πάντα εφόσον ακολουθούν την ανάπτυξη και τις εντολές του ισραηλινού στρατού, ενώ ακόμη και αυτά τα ρεπορτάζ υπόκεινται σε στρατιωτική λογοκρισία.
Από την άλλη, δεν στοχοποιεί μόνο Παλαιστίνιους δημοσιογράφους αλλά και τα τοπικά ΜΜΕ. Από τις αρχές του πολέμου που εξαπέλυσε το Ισραήλ, εκτός από τον χαμό του περίπου 15% των εργαζομένων στα παλαιστινιακά ΜΜΕ, οι κατοχικές δυνάμεις έχουν καταστρέψει 112 μιντιακές εγκαταστάσεις στη Λωρίδα, θέτοντας εκτός λειτουργίας ή παγώνοντας σχεδόν τη δουλειά πολλών ΜΜΕ (όπως το Palestine TV ή το Al Aqsa Media).
Συνένοχοι
Παράλληλα η καταστροφή του εξοπλισμού, το κλείσιμο στούντιο, οι ανυπέρβλητες συχνά δυσκολίες να εργαστούν για ξένα ΜΜΕ έχουν αφήσει το 70%-80% των δημοσιογράφων της Λωρίδας άνεργο και εκατοντάδες οικογένειες χωρίς κανένα μέσο επιβίωσης.
Είμαστε αντιμέτωποι με μια γενοκτονία της ενημέρωσης και των ανθρώπων της, προειδοποιεί η έκθεση. «Χωρίς βιώσιμα ΜΜΕ, η Γάζα χάνει την ικανότητά της να καταγράφει την ιστορία της, δημιουργώντας ένα κενό πληροφόρησης στην ανθρώπινη Ιστορία».
«Θα το επιτρέψει και αυτό η “διεθνής κοινότητα”, που χωρίς απτά μέτρα είναι συνένοχη της ατιμωρησίας;», αναρωτιούνται 150 μέσα ενημέρωσης 50 χωρών που μαζί με τη Διεθνή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων στις αρχές Σεπτεμβρίου απαίτησαν από το Ισραήλ να ανοίξει τα σύνορα της Γάζας για να μπορέσουν να επιτελέσουν το λειτούργημά τους να προασπίζονται την αλήθεια.
