Μπαίνοντας στη μέση ηλικία, έχω να θυμάμαι αρκετές εξαγγελίες που έγιναν από πρωθυπουργούς στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης. Πολλές δεν έγιναν καν πράξη, εκτός αν πρόκειται για τα… λιμά. Σαν αυτά που έδωσε το Σαββατοκύριακο ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ψίχουλα για τους πολλούς, ώστε να «καλυφθούν» οι περισσότεροι, με χρήματα όμως που δεν κάνουν τη διαφορά.
Διαβάζω στη χθεσινή «Εφ.Συν.» ότι το υπερπλεόνασμα είναι στα 5,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Και απ’ αυτά θα μοιραστεί μόλις το 1,7 δισ. Δηλαδή, ποσοστό 31%. Αντίθετα πέρυσι, που το ταμείο δεν ήταν τόσο φουσκωμένο, το ποσοστό σε παροχές άγγιξε το 60%.
Γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό, είναι το εύλογο ερώτημα… Σε μια εποχή που όποιο σκάνδαλο κι αν σηκώσεις, την κυβέρνηση θα βρεις από κάτω, ο Μητσοτάκης δεν παίζει φουλ επίθεση. Εστω κι αν τα γκάλοπ -κρυφά ή φανερά- τον θέλουν να πέφτει συνεχώς στην προτίμηση του κόσμου.
Προφανώς, νιώθει να μην απειλείται πολιτικά. Δεν έχει απέναντί του το αντίπαλο δέος που θα τον θορυβήσει. Ομως, όπως όλοι γνωρίζουμε λίγο-πολύ, αύριο-μεθαύριο τα πράγματα θα αλλάξουν. Ο Τσίπρας αναμένεται να βγει στο προσκήνιο με νέο κόμμα/φορέα και τότε πάλι όλοι γνωρίζουμε ότι ο Μητσοτάκης θα έχει πια αντίπαλο δέος.
Οπότε φαντάζομαι ότι σκοπεύει στο μέλλον να δώσει έξτρα οικονομικά βοηθήματα προς τον λαό, πιθανώς κάτι παραπάνω από χάντρες και καθρεφτάκια για τους ιθαγενείς, όπως γίνεται (μέχρι) τώρα.
Αυτό που πιθανώς να μην έχει σκεφτεί (ή να μη… γνωρίζει) είναι ότι μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα των… παχυλών παροχών που υπολογίζει να δώσει, δεν αποκλείεται να έχουν σκάσει καμιά δεκαριά νέα σκάνδαλα. Ολη η χώρα έχει καταντήσει ένα ατελείωτο Κυβέρνηση-Gate και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει…
