Πρέπει κάποιος να έχει καταναλώσει όλα τα αποθέματα λωτών, που κυκλοφορούν στην αγορά από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Δεκέμβριο, για να μη θυμάται ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έλαβε μόλις το 28,31% των ψήφων στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση κι ως εκ τούτου δεν δικαιούται να καυχάται ότι εκφράζει καλύτερα από τους επονομαζόμενους κοινωνικούς εταίρους την ελληνική κοινωνία.
Ομως, μακάρι να ήταν η απώλεια μνήμης κι όχι η υπεροψία του πολιτικού μονοπωλίου που οδήγησε την υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως, να αρνείται την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης με το επιχείρημα ότι οι κοινωνικοί διαπραγματευτές «δεν εκπροσωπούν το σύνολο των εργαζομένων και, συνεπώς, οι διμερείς διαπραγματεύσεις δεν είναι αντιπροσωπευτικές για το σύνολο της κοινωνίας. Δεν εκπροσωπούνται οι άνεργοι και οι νέες γενιές».
Θα μπορούσε να είναι και χειρότερο. Για παράδειγμα να χαρακτηριστούν άχρηστα τα συνδικάτα και οι κοινωνικοί εταίροι και να τελειώνουμε μια κι έξω με διαλόγους, διαβουλεύσεις κι όλα τα επιβλαβή συναφή για την κεντρική εξουσία. Ομως, υπάρχουν και οι δεσμεύσεις απέναντι στην Ε.Ε. που πρέπει να τηρηθούν, τα χρονοδιαγράμματα για τις απορροφήσεις κονδυλίων για προγράμματα κατάρτισης. Εκεί είναι χρήσιμοι οι συνδικαλιστές και οι κοινωνικοί εταίροι.
Γι’ αυτό και προχθές, στην εκδήλωση που διοργάνωσε το υπουργείο Εργασίας για την επαγγελματική κατάρτιση στην υγεία και ασφάλεια και στην οποία η υπουργός Εργασίας Ν. Κεραμέως άνοιξε μία μεγάλη αγκαλιά συνεργασίας, ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ, Γιώργος Καββαθάς, μόλις τέλειωσε τον χαιρετισμό του, δίπλωσε τα χαρτιά του, έστρεψε το βλέμμα προς την υπουργό και με μπρουτάλ ύφος της είπε: «Για την επαγγελματική κατάρτιση είμαστε οι ιδανικοί πάρτνερς, κυρία υπουργέ, αλλά για να υπογράφουμε τον κατώτατο μισθό δεν είμαστε ικανοί». Και στη συνέχεια κατέβηκε από το βήμα.
