Η δημοκρατία θέλει πράξεις, όχι λόγια

Ποιος να το φανταζόταν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ζούσε περίοδο απαξίωσης σαν τη σημερινή. Δεν αξίζουν όσα παρακολουθούμε στο κόμμα που πέτυχε το θεωρούμενο αδιανόητο, να φέρει την Αριστερά στο τιμόνι της πολύπαθης χώρας μας, πρώτη φορά στην ιστορία της. Ελπίζω ότι η τύχη του μεγαλύτερου κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς δεν θα κριθεί από τα καπρίτσια κάποιου που βίωμά του δεν είναι η Αριστερά, ενώ έχει στις τάξεις του πολλούς αγωνιστές της γενιάς του Πολυτεχνείου.

Ούτε ο ίδιος φανταζόμουν ότι μαζί με άλλα δύο μέλη της Κ.Ε., τις συντρόφισσες Ζαβιτσάνου και Λούκα στον Βύρωνα, θα χαρακτηριζόμουν πραξικοπηματίας και θα γινόταν ανάρτηση εις βάρος μου σε κασσελακικό σάιτ, με φόντο το πουλί της χούντας. Απίστευτο, αλλά αληθινό κι ας διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι κόπηκε από σύνεδρος η άξια αγωνίστρια του Πολυτεχνείου Λεκατσά. Κόπηκαν όμως από τους δικούς τους μηχανισμούς αγωνίστριες με περισσότερες περγαμηνές, τουλάχιστον στον Βύρωνα.

Στην περίπτωσή μου, δεν νοιάστηκαν να ρωτήσουν οι «ταλιμπάν» για να μάθουν ότι στην Κ.Ε. δεν ψήφισα τον αποκλεισμό Κασσελάκη, υποστηρίζοντας πρόταση της Μαρίας Ρεπούση ότι έπρεπε να αποφευχθεί περαιτέρω διχασμός. Δυστυχώς, ο φανατισμός τυφλώνει, παραπληροφορεί και συκοφαντεί – αναρωτιέμαι: με ποιο έπαθλο; Μήπως τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.;

Επικαλείται ο έκπτωτος, για συγκεκριμένους βάσιμους λόγους, πρόεδρος τη δημοκρατία, την οποία όμως δεν σεβάστηκε σε πολλές περιπτώσεις, στη διάρκεια της συνολικά ατυχούς προεδρίας του, γιατί προσωπικά δεν υποστηρίζω ότι όλα έγιναν λάθος τον τελευταίο χρόνο. Αυτό υποστηρίζουν κάποιοι φανατικοί και από την άλλη πλευρά, λειτουργώντας ισοπεδωτικά και δικαιολογώντας έτσι τις διασπάσεις που προηγήθηκαν.

Τη δική μου στάση υπέρ της μομφής καθόρισαν δύο θλιβερά γεγονότα, με πρώτο το πραξικόπημα Κασσελάκη, δικό του έργο εξ ολοκλήρου, καθαίρεσης του Σωκράτη Φάμελλου από τη θέση του προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, όπου είχε διαπρέψει και είχε λειτουργήσει πολύ ενωτικά, μη διαφοροποιούμενος, όπως άλλοι, όταν εκλέχτηκε πρόεδρος ο Κασσελάκης. Θυμίζω ότι ο σ. Σωκράτης προτάθηκε για τη θέση του προέδρου της Κ.Ο. μετά την παραίτηση Τσίπρα, με ομόφωνη απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας και με την ψήφο του συνόλου των βουλευτών και βουλευτριών του κόμματός μας, οι δε επιδόσεις του στη Βουλή απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη υπήρξαν εξαιρετικές. Αρα, μόνο αγνωμοσύνη στο πρόσωπό του ήταν η καθαίρεση, στην οποία ο ίδιος δεν αντέδρασε διχαστικά, γι’ αυτό –μεταξύ άλλων– αξίζει να εκλεγεί νέος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

* Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ