Άραγε ο Τσώρτσιλ έπαιζε πιάνο όπως ο Ζελένσκι;

Ο Ζελένσκι συνάντησε την επιβλητική φιγούρα του χάλκινου αγάλματος του Τσώρτσιλ στις 8 Φλεβάρη στη σάλα των μελών του Βρετανικού Κοινοβουλίου στο παλάτι του Γουέστμινστερ, και πέρασε κάτω από την αψίδα που έχει το όνομα του Βρετανού πρωθυπουργού, πριν φτάσει στην μεγάλη αίθουσα του κοινοβουλίου όπου τον περίμεναν συνωστισμένα και όρθια τα μέλη του. Ο λόγος του ξεκίνησε με τις αναμνήσεις του από την επίσημη επίσκεψή του πριν δύο χρόνια στην Βρετανία όπου, κατά τα λεγόμενά του, «απόλαυσε τσάι».

Σε εκείνη την επίσκεψη, είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί την αίθουσα επιχειρήσεων, όπου βρισκόταν η πολυθρόνα του Τσώρτσιλ, από όπου ο Βρετανός πρωθυπουργός έδινε κατευθυντήριες οδηγίες κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Τότε, συνέχισε, « ο ξεναγός μου χαμογέλασε και μου πρότεινε να καθίσω στην πολυθρόνα και μετά με ρώτησε τί αισθάνθηκα, απάντησα ότι ξαφνικά αισθάνθηκα κάτι. Αλλά είναι μόλις τώρα που κατάλαβα τί ήταν αυτή η αίσθηση, που όλοι οι Ουκρανοί γνωρίζουν επίσης πολύ καλά, είναι η αίσθηση πως ο ηρωισμός σε οδηγεί μέσα από αδιανόητες δυσκολίες για να σε ανταμείψει τελικά με την νίκη». Παρακάτω συνέχισε την ομιλία του ζητώντας από την Βρετανία «φτερά» που θα τον οδηγήσουν σε αυτή τη νίκη, δηλαδή μαχητικά αεροπλάνα. Ένα αίτημα που εξ’ αρχής είχε ελάχιστες πιθανότητες να ικανοποιηθεί, καθότι η υλοποίησή του είχε αποκλειστεί και από τον Πρόεδρο Μπάιντεν, τους προηγούμενους δύο μήνες, αλλά και μερικές ώρες πριν, από τον πρωθυπουργό Σούνακ, κατά την συνάντησή τους. Ο Σούνακ είχε περιοριστεί στην παροχή εκπαίδευσης προς τα Ουκρανικά πληρώματα και τους τεχνικούς μαχητικών αεροσκαφών που θα πληροί τα Νατοϊκά Στάνταρτς, στην παροχή τανκς τύπου Challenger τις επόμενες εβδομάδες, αντιαεροπορικών βλημάτων, και βλημάτων εδάφους – εδάφους μεγάλης εμβέλειας. Όλα αυτά θα προστεθούν στην σημαντική οικονομική βοήθεια που έχει προσφέρει η Βρετανία στην Ουκρανία, από τις αρχές του πολέμου, και στον αριθμό θωρακισμένων οχημάτων, πυροβόλων, και αντιτάνκ βλημάτων.

Με δεδομένη την προσάρτηση των περιοχών Ντονέτσκ, Λουχάνσκ και της Κριμαίας από την Ρωσία, τις οποίες ο Ζελένσκι διεκδικεί να επαναφέρει στην Ουκρανική επικράτεια, η ικανοποίηση του αιτήματός του σε μαχητικά αεροσκάφη, πέρα από τα τεχνικά προβλήματα που το συνοδεύουν, για όλους τους λογικά (αλλά και απλοϊκά) σκεπτόμενους, θα οδηγούσε σε ανεξέλεγκτη επέκταση της σύρραξης.

Το εθνικά προπαγανδιστικό BBC απορούσε για την «ξαφνική» επίσκεψη Ζελένσκι στην Βρετανία « γιατί ο Ουκρανός Πρόεδρος να επισκεφθεί το Λονδίνο πριν τις Βρυξέλλες;» Η ερώτηση ήταν ρητορική καθότι η απάντηση έχει δοθεί σχεδόν από την αρχή του πολέμου όταν ο Ουκρανός Πρόεδρος υπέδειξε ως βασικές εγγυήτριες δυνάμεις την Αμερική, την Βρετανία και την Τουρκία για την ανασυγκρότηση της χώρας του, την επόμενη ημέρα της λήξης του πολέμου, κλείνοντας το μάτι και στις αντίστοιχες κατασκευαστικές εταιρείες, που ήδη έχουν ενεργοποιηθεί και συνωστίζονται για να διαμοιράσουν τα ιμάτια του Ουκρανικού λαού.

Την αντίληψή του αυτή για το μέλλον του Ουκρανικού λαού, ο Ζελένσκι έκανε κατανοητή χρησιμοποιώντας την λέξη «investment» στις 21 του περασμένου Δεκέμβρη απευθυνόμενος για δεύτερη φορά αλλά με φυσική παρουσία, προς στο Αμερικάνικο Κογκρέσο «Τα χρήματά σας δεν είναι ελεημοσύνη, είναι επένδυση στην παγκόσμια ασφάλεια και στη δημοκρατία, την οποία διαχειριζόμαστε με τον πλέον υπεύθυνο τρόπο», προσπαθώντας να διαλύσει την καχυποψία για διαφθορά στην κυβέρνησή του μετά την καθαίρεση του Υπουργού Άμυνας εξ’ αυτού του λόγου. Ήταν μια ηγετική παρουσία Ζελένσκι που διαχειρίστηκε το Αμερικάνικο Κογκρέσο ως τηλεοπτικό κοινό σύμφωνα με τις συνήθειές του, για την οποία ο Guardian σχολίασε ότι «για έναν πρώην ηθοποιό και κωμικό, επρόκειτο για την παράσταση της ζωής του».

Στη Βικιπαίδεια, επένδυση (investment), ονομάζεται η δέσμευση κεφαλαίων για ένα χρονικό διάστημα, η οποία αναμένεται να αποφέρει πρόσθετα κεφάλαια στον επενδυτή. Χωρίς να υπερηφανεύομαι για τα Αγγλικά μου θεωρώ ότι οι λέξεις assistance (βοήθεια), contribution (συνεισφορά) ή benefaction (ευεργεσία) θα ήταν περισσότερο αρμόζουσες στο συναισθηματικά φορτισμένο κλίμα που προσπάθησε να δημιουργήσει με την ομιλία του μπροστά σε ένα υπό προθεσμία και διαιρεμένο Αμερικάνικο Κογκρέσο.

Στις 21 του περασμένου Δεκέμβρη η κυβέρνηση Μπάϊντεν έσπευσε να παρουσιάσει τον Ζελένσκι μπροστά σε μια περισσότερο φιλική προς τον τελευταίο, σύνθεση της υπό αναδιάταξη ολομέλειας των δύο σωμάτων του Αμερικάνικου κοινοβουλίου, δύο μόλις εβδομάδες πριν την ανάληψη της προεδρίας της Βουλής των Αντιπροσώπων από τον Ρεπουμπλικάνο ΜάκΚάρθι. Με τον τρόπο αυτό υποστήριξε το ρόλο της απερχόμενης, Νάνσι Πελόζι, ως μάχιμης εκπροσώπου του war party των Δημοκρατικών, που μετά την τοποθέτηση Μπάιντεν στον Προεδρικό θώκο, έχει αναβαθμιστεί σημαντικά. Ακολουθώντας τον Ζελένσκι, η «αύρα» του Τσώρτσιλ έκανε και πάλι αισθητή την παρουσία της στην υπόψη συνεδρία, όταν η απερχόμενη πρόεδρος, παίζοντας έναν από τους τελευταίους της ρόλους δίπλα στον πρωταγωνιστή Ουκρανό πρόεδρο, ανέφερε ότι ο πατέρας της ήταν παρών, ως βουλευτής, κατά την ομιλία του Βρετανού πρωθυπουργού στις 26 Δεκέμβρη του 1941, δίνοντας έδαφος και στο Γαλλικό κρατικό δίκτυο France 24, να αναφέρει ότι «ο Ζελένσκι βάδισε στα βήματα του Τσώρτσιλ»

Πράγματι η όλη ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο Κογκρέσο κατά την ομιλία Ζελένσκι, οι ήχοι και τα επιφωνήματα παρέπεμπαν σε Talk Show παρά σε συνεδρία ολομέλειας της Βουλής. Μια αντίστοιχη εικόνα, συμπτωματικά με την ίδια θεματολογία, είδαμε μερικούς μήνες πριν, όταν μπροστά στο Κογκρέσο, καταχειροκροτούμενος, βρισκόταν ο «δεδομένος» Έλληνας Πρωθυπουργός. Στην περίπτωση Μητσοτάκη και σε αντίθεση με τον Ζελένσκι, ο ενθουσιασμός του Κογκρέσου δεν είχε αστερίσκους, καθότι ήταν «δεδομένο» ότι ο Αμερικάνικος παράγων είχε επενδύσει ελάχιστα σε σχέση με τα οφέλη που ήδη είχε αποκτήσει (βλέπε Αλεξανδρούπολη, Σούδα, Στεφανοβίκι, Λάρισα, Άκτιο, Καβάλα, Σύρος, F-35, Ελληνοαμερικάνικη Αμυντική Συμφωνία και άλλα).

Επανερχόμενοι στην δεύτερη ομιλία Ζελένσκι στο Αμερικάνικο Κογκρέσο είναι φανερό ότι επέλεξε την λέξη investment απευθυνόμενος στους Ρεπουμπλικάνους, οι οποίοι έχουν ενδοιασμούς στην συνέχιση αποστολής πακέτων αμυντικής βοήθειας από τους Αμερικάνους φορολογούμενους, κόστους δισεκατομμυρίων δολαρίων στην Ουκρανία. Σε αυτή την περίπτωση η επικείμενη προμήθεια από την Ουκρανία Αμερικάνικων Πάτριοτ, θα κάμψει τις Ρεπουμπλικάνικες αντιρρήσεις, καθότι όταν οι Ουκρανοί στρατιωτικοί βελτιώσουν τα αγγλικά τους και εκπαιδευτούν στην χρήση τους, ο Ουκρανικός λαός θα χρεώνεται ένα και πλέον εκατομμύριο δολάρια για κάθε πύραυλο του συστήματος που θα πυροδοτείται για να αναχαιτίζει ένα από τα εκατοντάδες Ρωσο-ιρανικά drones κόστους μερικών, μόνο, χιλιάδων δολαρίων. Σε συνέχεια του προηγουμένου είναι επίσης φανερό ότι ο Ζελένσκι υπό την Αμερικάνικη πίεση αγνοεί εσκεμμένα βασικούς στρατιωτικούς όρους όπως το «Επιχειρησιακό Όριο Ζωής Δυνάμεων» και η «Επιχειρησιακή Διαθεσιμότητα Δυνάμεων». Σχετικό κείμενό μου δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της Εφημερίδας των Συντακτών  την 6η Μαϊ. 22 με τίτλο Oι Ενδεχόμενες Επιλογές Υποτέλειας του Ουκρανικού Λαού | Η Εφημερίδα των Συντακτών (efsyn.gr)  για τον λόγο αυτό δεν θα κουράσω με ανάλυση των όρων αυτών στο παρόν άρθρο μου.

Στην λογική αυτή ο Ζελένσκι συνεχίζει να διαφημίζει προς τους Αμερικάνους, Βρετανούς αλλά και Τούρκους, τα επενδυτικά τους οφέλη από την ανασυγκρότηση της Ουκρανίας, εφαρμόζοντας μια χωρίς σχέδιο εξόδου, στρατηγική που στηρίζει την άμυνα της χώρας του σε τρίτους, με αδιάλειπτη πρόσθεση στρατιωτικών δυνάμεων, από αυτούς, στην περιοχή επιχειρήσεων, που σε συνδυασμό με την ικανότητα του εισβολέα να χρησιμοποιεί εφεδρείες, το μοναδικό που επιτυγχάνει είναι η παράταση της σύγκρουσης, μέχρι την ερημοποίηση της περιοχής που προσβάλλεται, την καταστροφή των υποδομών και τελικά την υπονόμευση του μέλλοντος των κατοίκων της, είτε αυτοί διασωθούν από τους «σωτήρες» τους, είτε κατακτηθούν.

Η πιο πρόσφατη όμως επαφή του Ζελένσκι με την «αύρα» του Τσώρτσιλ έγινε στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο την επόμενη ημέρα της επίσκεψής του στην Βρετανία, συνοδευόμενος από τον Πρόεδρο Μακρόν που με αυτόν τον τρόπο «πήρε κεφάλι» στο κάδρο των Ευρωπαίων ηγετών μεταξύ των οποίων και ο Έλληνας Πρωθυπουργός. Αυτοί, οι συγκεκριμένου μεγέθους ηγέτες, προσπέρασαν χωρίς δεύτερες σκέψεις την αντίληψη παρελθόντων ηγετών μεγαλύτερου διαμετρήματος και επίδρασης από αυτούς, όπως ο Κολ και ο Μιτεράν, που θεωρούσαν την Ρωσία αναπόσπαστο τμήμα της Ευρώπης. Θεωρώντας λοιπόν τον εαυτό τους μικρούς Τσώρτσιλ, αναθάρρησαν στο άκουσμα του «ηρωϊκού» λόγου του Ουκρανού Προέδρου, που αναπαράγει κατά καιρούς και αντίστοιχες ρήσεις του εκλιπόντος Βρετανού πρωθυπουργού. Ο λόγος του Ζελένσκι αφορούσε κυρίως τη σύμπλευση των Ευρωπαϊκών αξιών με αυτές του Ουκρανικού κράτους που εκπροσωπεί, το οποίο, ωστόσο, κατηγορήθηκε τον περασμένο Αύγουστο από την Διεθνή Αμνηστία για εργαλειοποίηση των αμάχων κατά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αντίστοιχα η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εκφράσει ενστάσεις για την δημοκρατικότητα των προβλέψεων του Ουκρανικού συντάγματος, γεγονός που μαζί με άλλα, απομακρύνει επί του παρόντος την Ουκρανία από την Ευρωπαϊκή της ολοκλήρωση.

Τίποτα όμως από τα παραπάνω δεν εμπόδισαν όλους τους εν δυνάμει μικρούς Τσώρτσιλ να ποζάρουν για μια οικογενειακή φωτογραφία στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο με τον Ζελένσκι να βρίσκεται ανάμεσα στον Ζαν Μισέλ και στον περιχαρή Πρόεδρο Αναστασιάδη που στην τελευταία του δημόσια εμφάνιση (όπως και η Πελόζι), έσπευσε να τον χαιρετίσει δια χειραψίας, ενδεχομένως αναγνωρίζοντας σε αυτόν και στον λαό του έναν νέο συμπάσχοντα.

Ωστόσο ο Ζελένσκι, αισθάνεται άνετα σε αυτό το περιβάλλον, άλλωστε η συνεχής εντρύφηση του σε τηλεοπτικές εκπομπές αμφιβόλου ποιότητας, στις οποίες μεταξύ άλλων, εμφανιζόταν να παίζει πιάνο με τα γεννητικά του όργανα, φαίνεται ότι του έχει αποστερήσει την αίσθηση της πραγματικότητας και ηθικών αναστολών, γεγονός που πλέον του επιτρέπει να θεωρεί ως τηλεοπτικό κοινό το κάθε κοινοβούλιο, το οποίο δυστυχώς αντιδρά ανάλογα.

Στο τέλος αυτής της ξενόφερτης παράστασης που δίνει ο Ζελένσκι και της ιμπεριαλιστικής αλλά και φοβικής αντίληψης της Ρωσίας που προκαλούν δυστυχία και χιλιάδες πραγματικά θύματα, με την επαναφορά ενός μεταψυχροπολεμικού διπόλου Αμερικής – Κίνας, χαμένη θα είναι φυσικά η Ουκρανία έρμαιο των κατακτητών ή/και «σωτήρων» της, η Ευρώπη που αποστερημένη της Ρωσικής ενέργειας θα εξαρτηθεί με αποικιοκρατικούς όρους από το Αμερικάνικο φυσικό αέριο και φυσικά η Ρωσία που θα ακρωτηριάσει τον Ευρωπαϊκό πνεύμονά της και την συνδεδεμένη με αυτόν κουλτούρα της, καταλήγοντας ως ο εξαρτημένος φτωχός συγγενής της Κίνας.

Εξετάζοντας την καλλιτεχνική πλευρά το θέματος, είναι αμφίβολο αν ισχύει οποιαδήποτε παρομοίωση του Ζελένσκι με τον Τσώρτσιλ, άλλωστε ο τελευταίος σε αντίθεση με τον πρώτο, αν και ασχολήθηκε με την ζωγραφική, δεν διακρίθηκε ποτέ για τις επιδόσεις του ως πιανίστας.

(*) Υπτχος (Ι) ε.α.