Το πρώτο έργο το έγραψε ο Σοφοκλής. Αργότερα, τόσο ο Αισχύλος όσο και ο Ευριπίδης έδωσαν τη δική τους εκδοχή στην ιστορία του «Φιλοκτήτη», μα τα έργα αυτά δεν έχουν σωθεί. Ο Σοφοκλής, πάντως, στη δική του τραγωδία του «Φιλοκτήτη» επέλεξε η ύβρις να μην έρθει από τους θεούς. Η «μάχη» είναι ανάμεσα στους ανθρώπους: έχουμε την ηθική της ευθύτητας και αυτή την πονηριάς. Τη σκληρότητα και τη συμπόνια. Την αλληλεγγύη ή τον ατομισμό.
«Πρέπει να είμαστε πολύ γενναίοι για να τα βάλουμε πρώτα με εμάς» λέει ο Τάσος Νούσιας, που ενσαρκώνει τον Φιλοκτήτη, στην ομώνυμη παράσταση από τα Θεατρικά Δρώμενα «Ιασμος». Η σκηνοθεσία ανήκει στη Γερμανίδα σκηνοθέτιδα και συγγραφέα, που είναι και σύντροφος του Τ. Νούσια, Μαρλέν Καμίνσκι, και η μετάφραση είναι του Γιώργου Μπλάνα. Τον ρόλο του φιλόδοξου Νεοπτόλεμου αναλαμβάνει ο πολλά υποσχόμενος Γιώργος Αμούτζας, ενώ τον πολυμήχανο Οδυσσέα ερμηνεύει η Μαρία Πρωτόπαππα κι αυτό είναι ένα από τα ευρηματικά στοιχεία της παράστασης.
Ο Φιλοκτήτης ξεκινάει για την εκστρατεία ενάντια στην Τροία, ωστόσο σε μια στάση που κάνουν οι πολεμιστές στη Λήμνο, πληγώνεται από ένα φίδι και οι αρχηγοί αποφασίζουν να τον αφήσουν εκεί, όπου μένει και τα δέκα χρόνια του πολέμου. Ωστόσο, ο χρησμός λέει πως οι Αχαιοί δεν θα κερδίσουν τον πόλεμο αν δεν έχουν το τόξο του Ηρακλή, το οποίο όμως ο ημίθεος είχε χαρίσει στον Φιλοκτήτη. Ετσι, Νεοπτόλεμος και Οδυσσέας ξεκινούν για τη Λήμνο με σκοπό να αποσπάσουν, με κάθε τρόπο (ακόμα και δόλιο), τα όπλα του Ηρακλή από τον Φιλοκτήτη. Ο τελευταίος αρνείται να τα παραδώσει και ξεκινάει ένας εξαιρετικά ενδιαφέρων διάλογος ανάμεσα στους τρεις ήρωες, όπου ο Σοφοκλής ξεδιπλώνει τη δική του φιλοσοφία για υψηλές αλλά και ταπεινές έννοιες, όπως το θάρρος, η αλληλεγγύη, η τιμιότητα, η φιλία, μα και η δολιότητα, η προδοσία και η αναξιοπρέπεια. Κανένας θεός δεν εμπλέκεται, μόνο ο Ηρακλής στο τέλος, ως «από μηχανής θεός», δίνει τη λύση. Είναι από τις πλέον ανθρωποκεντρικές τραγωδίες και ως τέτοια ακόμη πιο τραγική για την ίδια μας την ύπαρξη.
«Κυνηγώντας μια ησυχία και έναν ιδιότυπο αναχωρητισμό από την καθημερινότητα και την κοινωνική τριβή που πολλές φορές καταλήγει σε συντριβή, ο καθένας προσπαθεί να κάνει τις διαδρομές για να καθαρθεί, να χωρέσει και να συγχωρέσει – να χωρέσει μαζί με τον άλλο δηλαδή. Ετσι φτάνεις στη λύτρωση που αποζητάμε» λέει ο Τάσος Νούσιας. Πράγματι, πόσο εύκολη είναι αυτή η συν-χώρεση; Αυτό το «συγγνώμη» που είναι η μοναδική λέξη που εμπεριέχει, όχι ικεσία ή υποταγή, αλλά δύο γνώμες ισάξιες; Η τραγωδία είναι από τις τελευταίες του Σοφοκλή και σε αυτήν εξερευνά με τρόπο εντυπωσιακό τα ηθικά όρια στην επιδίωξη του οφέλους, της αριστείας και της δόξας… Χρειάζεται να πούμε κάτι περισσότερο για την άμεση συσχέτιση του έργου με το σήμερα;
? Info: Σήμερα στις 21.30, στο Θέατρο Πέτρας (Πετρούπολη), την Παρασκευή 8/7, στο Κατράκειο Θέατρο Πειραιά και συνεχίζει με περιοδεία ανά την Ελλάδα (12-13/7 Ηράκλειο, 14-15/7 Χανιά, 16/7 Ρέθυμνο, 20-21/7 Πάτρα, 22/7 Ηλεία, 23/7 Πρέβεζα, 24-25/7 Ιωάννινα, 26/7 Λάρισα, 28/7 Βόλος, 29/7 Αρχαίο Θέατρο Δίον στο Φεστιβάλ Ολύμπου). Προπώληση: viva.gr. ● Τα κοστούμια είναι του Γιάννη Μετζικώφ, η σκηνογραφία του Γιώργου Γεωργίου και η πρωτότυπη μουσική του Constantine Skourlis. Τον Χορό απαρτίζουν οι: Αλέξανδρος Φιλιππόπουλος (Κορυφαίος), Παντελής Αρουσαλίδης, Μάρκος Γέττος, Βαγγέλης Κρανιώτης, Βαγγέλης Μάγειρος, Τάσος Θεοφιλάτος (Εμπορος).
