Μία και πλέον εβδομάδα από την πραγματοποίηση της συνάντησης του ομοσπονδιακού καγκελάριου της Αυστρίας, Καρλ Νεχάμερ, με τον πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, η πρώτη αυτή -και μέχρι στιγμής μοναδική- επίσκεψη αρχηγού κράτους ή κυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη Μόσχα μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου, εξακολουθεί να είναι τόσο αντικείμενο συζήτησης όσο και αμφισβήτησης ως προς το νόημα και το αποτέλεσμά της.
Για κάποιους αναλυτές, το ταξίδι στη Μόσχα -με το οποίο ο ίδιος έγινε διεθνές «πρωτοσέλιδο» αλλά και στόχος κριτικής- δείχνει μια «υπολειπόμενη αφέλεια από την πλευρά του Νεχάμερ και άλλων παραγόντων», όταν πιστεύουν ότι μπορούν να επηρεάσουν τις ενέργειες του Βλαντίμιρ Πούτιν και ότι «πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτόν τον επαγγελματία της εξωτερικής πολιτικής με την πραγματικότητα του πολέμου, καθώς εκείνος ξέρει επακριβώς τι συμβαίνει στην εμπόλεμη ζώνη».
Ωστόσο, το γεγονός ότι τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης δεν εκμεταλλεύτηκαν την επίσκεψη για προπαγανδιστικούς σκοπούς θα μπορούσε επίσης να είναι ένα μικρό σημάδι διπλωματικής αντιμετώπισης -όχι μόνο προς την Αυστρία, αλλά και προς τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ενωση, με τις οποίες κανονίστηκε η επίσκεψη, και ίσως η Μόσχα σηματοδοτεί ότι δεν απορρίπτει διαύλους επικοινωνίας με τις Βρυξέλλες, ενώ η επίσκεψη θα μπορούσε να ήταν ένα πρώτο βήμα προς μια λύση. Διότι υπήρχαν φόβοι ότι η ρωσική πλευρά θα χρησιμοποιούσε αυτή την επίσκεψη για να δείξει ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν είναι απομονωμένος και ότι η Ε.Ε. διχάζεται στη στάση της απέναντι στο Κρεμλίνο, αλλά τίποτα τέτοιο δεν συνέβη, καθώς τα ελεγχόμενα ρωσικά ΜΜΕ αναφέρθηκαν με μετριοπάθεια και τεκμηριωμένα στην «ανοιχτή, σκληρή και κεκλεισμένων των θυρών» συνομιλία.
Μάλιστα, ο όρος «πόλεμος», που ουσιαστικά απαγορεύεται, χρησιμοποιήθηκε ακόμη και στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων «Tass», ο ειδησεογραφικός ιστότοπος «vesti.ru», που πρόσκειται στο Κρεμλίνο, ανέφερε πως ο Καρλ Νεχάμερ μίλησε για τη «φρίκη του πολέμου», ενώ η εφημερίδα «Kommersant» παρέθεσε τη φράση του καγκελάριου για τα «αμέτρητα δεινά» που προκλήθηκαν από τον «ρωσικό επιθετικό πόλεμο».
Από την άλλη πλευρά, η αμηχανία στην Αυστρία για ένα ενδεχόμενο φιάσκο, που δικαίως φοβόντουσαν οι παρατηρητές εν όψει της επίσκεψης, δεν δικαιώθηκε, καθώς η αυστριακή πλευρά το γνώριζε καλά και προς τούτο εξασφαλίστηκε εκ των προτέρων ότι οι δυνατότητες αξιοποίησης της επίσκεψης περιορίστηκαν στο ελάχιστο, δεν υπήρξε ούτε χειραψία ούτε φωτογραφίες και, όπως σχολίασε η εφημερίδα της Μόσχας «Komsomolskaya Pravda», δεν κρατήθηκαν καν πρακτικά της συνάντησης «και αυτό είναι πραγματικά σπάνιο».
Τι υποστήριξε ο ίδιος ο Νεχάμερ;
Τη στιγμή που διεθνή μέσα ενημέρωσης και ειδικοί συνεχίζουν να κρατούν μία στάση επιφυλακτική, θεωρώντας ότι, σε τελική ανάλυση, μια επίσκεψη στη Μόσχα, σε μια εποχή που δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι το Κρεμλίνο υποχωρεί, είναι κάτι παραπάνω από αμφιλεγόμενη, ο ίδιος ο Καρλ Νεχάμερ, μία εβδομάδα μετά την επίσκεψη, σε συνέντευξή του στη μεγαλύτερης κυκλοφορίας αυστριακή εφημερίδα «Kronen Zeitung», υπεραμύνθηκε αυτής της πρωτοβουλίας του.
Αναφερόμενος σε λεπτομέρειες της συνάντησης, τονίζει πως η συνομιλία ήταν άμεση, ενίοτε σκληρή και από τις δύο πλευρές, «χωρίς διπλωματικά προσχήματα», στην αρχή μιλούσαν στα γερμανικά (σ.σ. ο αρχηγός του Κρεμλίνου είναι γνώστης της γερμανικής από τη θητεία του στην τότε Ανατολική Γερμανία), αλλά, «όταν φτάσαμε στο επίσημο μέρος, υπήρχε ταυτόχρονη διερμηνεία στις δύο γλώσσες, καθώς ήταν σημαντικό για τον Πούτιν να είναι όσο το δυνατόν ακριβέστερος». «Αν και εκείνος γνωρίζει ότι οι κυρώσεις είναι σοβαρές για τη χώρα του -παραδέχτηκε στη συζήτησή μας ότι επηρεάζουν τη Ρωσία-, εξακολουθεί να θεωρεί αναγκαίο να διεξαγάγει αυτό που θεωρεί απαραίτητο αγώνα», ενώ φαίνεται πως οι κυρώσεις δεν θα τον εμπόδιζαν από περαιτέρω επιθέσεις, παρατηρεί ο καγκελάριος. Στη δική του φράση «ο πόλεμος πρέπει να σταματήσει», ο αρχηγός του Κρεμλίνου απάντησε στα γερμανικά: «Καλύτερα νωρίτερα, παρά αργότερα», κάτι που για τον Καρλ Νεχάμερ μάλλον υποδήλωνε μία νέα επίθεση -όπως κι έγινε.
Προς το τέλος της συνομιλίας, η οποία, κατά τη δική του εκτίμηση, πρέπει να ήταν η έως τώρα δυσκολότερη διπλωματική επαφή του Αυστριακού καγκελάριου, ο Βλαντίμιρ Πούτιν αναφέρθηκε στο θέμα του φυσικού αερίου, διαβεβαιώνοντας ότι ο εφοδιασμός φυσικού αερίου στην Ευρώπη είναι εξασφαλισμένος. Και αυτό, βέβαια, πρέπει να ενδιέφερε και να ενδιαφέρει αμεσότατα την αυστριακή πλευρά, καθώς οι ανάγκες της Βιέννης εξαρτώνται κατά 80% από αυτό, όπως βέβαια και τους Γερμανούς, με τους οποίους προϋπήρξε σχετική συνεννόηση για το ταξίδι στη Μόσχα και, προφανώς, για την τύχη του εφοδιασμού με ρωσικό φυσικό αέριο.
Ο Αυστριακός καγκελάριος είπε πως θεωρεί «κάπως περίεργο» τον ισχυρισμό κάποιων ότι αυτές οι συναντήσεις του έγιναν για προσωπικό πολιτικό του όφελος, μιας και, όπως ο ίδιος σημειώνει, ο κίνδυνος που σχετίζεται με αυτήν την πρωτοβουλία ήταν πολύ μεγαλύτερος από το πολιτικό κέρδος που θα μπορούσε να είχε αποκομίσει από αυτήν. Ερωτώμενος δε αν είναι υπερήφανος για αυτή τη συνάντηση, ο Καρλ Νεχάμερ σημειώνει πως «υπερήφανος είναι η λανθασμένη έκφραση, γιατί μπορώ ακόμα να νιώθω το βάρος του πολέμου, οι φωτογραφίες από την Μπούτσα θα με συνοδεύουν στην υπόλοιπη ζωή μου», ωστόσο ήταν σημαντικό για εκείνον που μπόρεσε να μιλήσει «για όλα αυτά» τόσο με τον Ουκρανό πρόεδρο, Βολόντιμιρ Ζελένσκι, όσο και με τον Βλαντίμιρ Πούτιν.
