1. Μεγαλώνοντας συνειδητοποιείς ότι η ζωή κρίνεται στη διάρκειά της κι όχι στις στιγμές της (πνευματικές, σωματικές, δημόσιες και ιδιωτικές). Κι ωστόσο, υπάρχει μια παρεξήγηση, μια μυθολογία, μια ψευδαίσθηση που προκρίνει ανεπανάληπτες στιγμές έναντι της πληκτικής διάρκειας· μια κατάσταση που εμψυχώνει (συχνά καταστρέφοντας) όχι μόνο άγουρα πρόσωπα αλλά και υπερώριμα τα οποία πασχίζουν να γεύονται στο διηνεκές ανεπανάληπτες στιγμές, χάνοντας στο μεταξύ τη ζωή μέσα από τα χέρια τους, την αυταξία, την επανάληψη, την επανανοηματοδότηση του ζην.
2. Αυτοί που τα «ξέρουν» όλα, τα γνωρίζουν όλα εκ των προτέρων, κι αυτοί που δεν «ξέρουν» ποτέ τίποτα, ούτε εκ των προτέρων ούτε εκ των υστέρων, βρίσκονται στην ίδια όχθη. Είναι φιλαράκια. Μπορεί και να είναι το ίδιο πρόσωπο. Αλλοτε ξυπνάνε με τη μια διάθεση, άλλοτε με την άλλη. Κατά πού φυσάει ο άνεμος.
3. Ζήσε τη ζωή σου όπως θες ή όπως μπορείς: σαν μυρμήγκι, σαν τζιτζίκι, σαν πεταλούδα, σαν αλογόμυγα, σαν σκορπιός, σαν τυφλοπόντικας. Μόνο μην την κάνεις παραδειγματική, σωτηριολογική, κανόνα βίου.
4. Η μυθολογία και τα παραμύθια βρίθουν από φρικαλεότητες, μεταξύ άλλων, σε παιδιά. Στην απομαγευμένη (υποτίθεται) εποχή μας υπάρχει η ανάλογη αβάσταχτη ειδησεογραφία. Η αρχαϊκότητα του παρόντος.
5. Δεν είναι μόνο ο κυνισμός, ο αναθεωρητισμός και ο μεγαλοϊδεατισμός του Πούτιν στην Ουκρανία, δεν είναι μόνο η απρόβλεπτη ανθρωπιστική και ενεργειακή κρίση που ενδεχομένως να προκαλέσει, καθώς φρονώ πως έχει συνεκτιμήσει τις όποιες κυρώσεις (διπλωματικές και οικονομικές) θα του επιβάλουν Ε.Ε. και ΗΠΑ, το δεσπόζον, τουλάχιστον στα δικά μας χωρικά ύδατα, είναι οι ιδέες που βάζει στον μικρό σωσία του, τον ανεξέλεγκτο γείτονά μας Ερντογάν.
