Η Ομάδα δημιουργήθηκε πριν από 12 χρόνια και αποτελεί μια σύμπραξη κωφών και ομιλούντων ηθοποιών. Ναι, υπάρχουν και τέτοιες θεατρικές ομάδες. Και ανεβάζουν και υπέροχα έργα, με ερμηνείες αξιώσεων. Μόνο η ιδιαίτερη ταυτότητα της ομάδας ίσως να μην ήταν αρκετή και είμαστε σίγουροι πως ούτε και οι ίδιοι θα ήθελαν να αναφέρονται μόνο επειδή είναι η Θεατρική Ομάδα Κωφών «Τρελά Χρώματα», αλλά επειδή είναι και μία εξαιρετική θεατρική ομάδα!
Μία ομάδα που εκ γενετής επιβεβαιώνει τη συμπεριληπτικότητα ως συστατικό στοιχεία της ίδιας της θεατρικής πράξης: όχι μόνο ενώνει επί σκηνής κωφούς, βαρήκοους και ομιλούντες καλλιτέχνες και απευθύνεται ισότιμα σε όλους τους θεατές με και χωρίς αναπηρία, αλλά ενσωματώνει στο ρεπερτόριό της εξίσου συμπεριληπτικά έργα, που πάντα φέρουν ένα ιδιαίτερο κοινωνικό και πολιτικό πρόσημο. Οπως και τώρα…
Τα «Τρελά χρώματα» από αύριο και για 15 παραστάσεις ανεβάζουν το έργο «Το υπουργείο της Υπέρτατης Ευτυχίας» της βραβευμένης με Booker Αρουντάτι Ρόι (για το «Ο θεός των μικρών πραγμάτων», 1997). Η ίδια, εκτός από συγγραφέας, είναι και ακτιβίστρια, καθώς μεγάλωσε και σε μία οικογένεια με πλούσια αγωνιστική δράση (η μητέρα της μαχόταν για τα δικαιώματα των γυναικών στην Ινδία ήδη από τη δεκαετία του ’60).
Η ίδια η Αρουντάτι, παρότι μεγαλωμένη από μία Χριστιανή, στηλίτεψε το αντιμουσουλμανικό πογκρόμ στο Νέο Δελχί το 2020 και συνεχώς μάχεται (είτε με άρθρα της, είτε στον δρόμο) για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ανεξαρτησία του Κασμίρ, αλλά και για περιβαλλοντικά θέματα όπως η ρύπανση του περιβάλλοντος και τα πυρηνικά όπλα. «Ακριβώς γι’ αυτό δεν γράφει μονάχα για ιστορίες αγάπης και πολέμου, αλλά και για τους αγώνες του ανθρώπου για μια καλύτερη ζωή» μας λέει η σκηνοθέτης της Ομάδας, Ελλη Μερκούρη.
«Το “Υπουργείο της Υπέρτατης Ευτυχίας” είναι μία ιστορία που διαδραματίζεται στη Σαχτζαχαναμπάντ, όπου ένα μικρό αγόρι αλλάζει όνομα και εγκαταλείπει το πατρικό του σπίτι για το Σπίτι των Ονείρων! Εκεί θέλει να γίνει “Χίτζρα” δηλαδή γυναίκα παγιδευμένη σε κορμί αντρικό.
Τελικά, καταλήγει σε ένα νεκροταφείο, που θα το κάνει σπίτι, ενώ ένα μωρό θα εμφανιστεί έτσι ξαφνικά στο πεζοδρόμιο. Πρόκειται ουσιαστικά για μια κραυγή διαμαρτυρίας ενάντια σε κάθε πόλεμο, σε κάθε διαμάχη, υπέρ κάθε διαφορετικότητας και ένα μήνυμα ελπίδας πως “όταν το φως είναι ακόμα εδώ, υπάρχουν τόσα πολλά να περιμένει κανείς και να προσδοκά”» καταλήγει η Ε. Μερκούρη.
Οπως σχεδόν σε κάθε παράσταση της ομάδας, έτσι και τώρα η σκηνική δράση δεν είναι απλά μία ερμηνεία επί σκηνής. Συνδυάζει διαφορετικά είδη θεάτρου, όπως το σωματικό θέατρο και την παντομίμα, ενώ χρησιμοποιούνται οι συμβολικές χειρονομίες (mudras) των ασιατικών παραδόσεων σε συνδυασμό με τον ινδικό κλασικό χορό Bharat Natyam. Και φυσικά χρησιμοποιείται η νοηματική γλώσσα.
Η παράσταση απευθύνεται τόσο σε κωφούς όσο και ακούοντες θεατές, ενώ συνοδεύεται από ελληνικούς υπέρτιτλους (ΤΚΒ) για κωφούς και βαρήκοους. Επίσης, τελεί υπό την αιγίδα του Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος και επιχορηγείται από το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού (αν και η ομάδα δεν συμπεριλήφθηκε στις θεατρικές επιχορηγήσεις του ΥΠΠΟΑ για το 2022).
? INFO: Από 18/12 έως 11/01/2022. Θέατρο Αβατον (Ευπατριδών 3, Κεραμεικός). Δευτέρα, Τρίτη, Σάββατο (21.00) και Κυριακή (19.00). Εισιτήρια: 5-12 ευρώ (προπώληση: www.viva.gr). Ερμηνεύουν: Ολγα Δαλέκου, Ελλη Μερκούρη, Μαρία Ρίκκου, Τσαμπίκα Φεσάκη. Συμμετέχει η διερμηνέας Μυρτώ Γκανούρη
