Ένα πρωτότυπο μουσικοθεατρικό για τη μνήμη και την Ιστορία, που μας παρασύρει σε νοητά ταξίδια και προβληματισμούς, με τις υπέροχες φωνές του Χρήστου Θηβαίου, της Βιολέτας Ίκαρη, της Ανδριάνας Μπάμπαλη και του Κώστα Τριανταφυλλίδη αλλά και αφηγητή τον μεγάλο Κώστα Καζάκο, θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν όσοι βρεθούν την Παρασκευή στο θέατρο Βράχων.
Μιλήσαμε με τους δύο πρώτους για την παράσταση με τίτλο «Πως να σωπάσω», λίγο πριν την πρεμιέρα της περιοδείας τους στα θέατρα της χώρας. Τα τραγούδια που θα ερμηνεύσουν έρχονται από διαφορετικές εποχές για τα πάθη των λαών και τον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο. Διαχρονικά τραγούδια της παράδοσης και μεγάλων συνθετών, όπως οι Βαμβακάρης, Τσιτσάνης, Θεοδωράκης, Λοΐζος, Μαρκόπουλος και Μούτσης.
Πως νομίζετε ότι βγαίνουν οι άνθρωποι του χώρου του Πολιτισμού μετά από επί της ουσίας ενάμιση χρόνο λοκντάουν;
Χ.Θ.: Πιο δυνατοί, πιο όμορφοι, και πιο υποσχόμενοι.
Β.Ι.: Ο Νίτσε είχε πει πως «ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό» και ο «ελεύθερος» – βασανιστικός χρόνος που μας δόθηκε σίγουρα έφερε καρπούς, εμπνεύσεις για νέες ιδέες παραστάσεων, εμπνεύσεις για νέα τραγούδια και πολλή ανάγκη για δουλειά και επικοινωνία. Η επιστροφή μας είναι ανακουφιστική κι ελπιδοφόρα.
Πως νιώθετε που ερμηνεύετε ξανά κομμάτια τόσο σπουδαίων συνθετών;
Β.Ι.: Νιώθω ευλογημένη όταν μπορώ να μπαίνω ερμηνευτικά στον κόσμο των τραγουδιών που αντικατοπτρίζουν ψυχές σπουδαίων δημιουργών, πόσο μάλλον όταν στη θέση αυτή με τοποθετούν συνεργάτες που θαυμάζω όπως είναι η Τζένη Κόλλια που σκηνοθετεί την παράσταση και ο Γιάννης Παπαζαχαριάκης, που επιμελείται το πρόγραμμα και την ενορχήστρωση των τραγουδιών.
Χ.Θ.: Πάντα με την ίδια συγκίνηση, με την ίδια προσήλωση και με την ίδια αφοσίωση, δίπλα σε έναν γίγαντα του ελληνικού θεάτρου.
Αυτή τη φορά είστε μέρος μιας μουσικοθεατρικής παράστασης; Πως είναι η εμπειρία σας μέχρι στιγμής, λίγο πριν την πρεμιέρα και την έναρξη της καλοκαιρινής σας περιοδείας;
Χ.Θ.: Όπως κάθε φορά, τρέμω πριν ανέβω στη σκηνή, έχω αγωνία, έχω τρακ, αλλά τα υποστυλώματα του τεράστιου οικοδομήματος του κειμένου της Τζένης Κόλλια και της παρόρμησης και της θητείας του Κώστα Καζάκου, νομίζω ότι θα με ανεβάσουν στην ταράτσα για να κοιτάω πιο μακριά.
Β.Ι.: Για μένα είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω σε μουσικοθεατρική παράσταση, οπότε έχω μπει σαν μαθήτρια σε όλο αυτό. Το θέμα της παράστασης μας αφορά όλους, μιας και πραγματεύεται τα πάθη των λαών και τους αγώνες τους για επιβίωση με αναφορές σε ιστορικά γεγονότα αλλά και στάσεις στη μυθολογία. Έχω μεγάλο ενθουσιασμό από την πρώτη μας πρόβα μέχρι και σήμερα όπου μετράμε λίγες μέρες από την έναρξη των παραστάσεών μας. Πολύ βασικός παράγοντας για τον ανεξάντλητο ενθουσιασμό μου είναι οι στυλοβάτες της παράστασης αυτής: οι Τζένη Κόλλια και Κώστας Καζάκος, που μας καθοδηγούν με απεριόριστο σεβασμό και ευγένεια, μεταφέροντας και σε εμάς τους τραγουδιστές την αγάπη τους για αυτό που κάνουν και δημιουργώντας μας την επιθυμία για αφιέρωση.
Επίσης ο Χρήστος Θηβαίος, η Ανδριάνα Μπάμπαλη και ο Κώστας Τριανταφυλλίδης είναι εξαιρετικοί συνεργάτες, πράγμα που με κάνει να χαίρομαι ακόμα πιο πολύ που είμαι κομμάτι της παράστασης και έχω μεγάλη ανυπομονησία.
Χρήστο, εσύ ήσουν μέρος της μεγάλης επιτυχίας «9:05» των Βούλγαρη και Ιωάννου. Και σε αυτή την νέα παράσταση η ελληνική μουσική ενώνει το ατομικό τραύμα με το συλλογικό και τη μνήμη;
Χ.Θ.: Ναι. Το ενώνει, αλλά ενώνει και την αρχαία τραγωδία με το ρεμπέτικο, που είναι και το μεγάλο όνειρο του Κώστα Καζάκου. Και ακόμα μια φορά, το κείμενο της Τζένης Κόλλια μας έχει δομήσει και έχει ανάψει τα μάτια και τις κατσαρόλες για τη μέσα μας κουζίνα.
Επαναστατικά κινήματα της Ιστορίας στήριξαν τους νεωτερισμούς τους με αναφορές στο παρελθόν και στους ήρωές τους. Ωστόσο, υπάρχει μία τάση -την βλέπουμε ακόμα και σήμερα- εξιδανίκευσης των ηρώων, για να μην μπορεί ο «απλός» κόσμος να τους αγγίξει. Ποιοι είναι και τι σηματοδοτούν οι ήρωες αυτής της παράστασης για σας;
Β.Ι.: Δε συμφωνώ στο ότι η εξιδανίκευση των ηρώων έχει ως σκοπό την αποστασιοποίησή τους από τον υπόλοιπο κόσμο. Θα έλεγα το αντίθετο. Οι ήρωες μας είναι ζωντανά παραδείγματα προς ταύτιση. Κανένας αγώνας δεν κερδήθηκε χωρίς ήρωες και κανείς δε γεννήθηκε ήρωας. Τα πρόσωπα αυτής της παράστασης ήταν απλοί άνθρωποι με όραμα για έναν καλύτερο κόσμο όπου καταγράφτηκαν οι πορείες τους επειδή αφιερώθηκαν στα ιδανικά και στις ιδέες τους.
Χ.Θ.: Οι ήρωες αυτής της παράστασης είναι οι τεχνικοί που έμειναν άνεργοι όλο αυτό τον χρόνο και είναι αφιερωμένη από την πλευρά μου στη δύναμή τους αυτή η παράσταση, γιατί εάν δεν ηχούν οι φωνές μας, εάν δεν ανάβουν τα φώτα, εάν δεν δημιουργείται η παραγωγή, «πώς να σωπάσω»;
Το τραγούδι ήταν πάντα σωτήριο για τους ανθρώπους που υποφέρουν από τα εκάστοτε δεινά. Θεωρείτε πως η Τέχνη μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη της δυνατότητας του ανθρώπου να χειραφετηθεί ή και να πιστέψει ότι είναι δυνατή η αλλαγή, όταν η πραγματικότητα είναι τόσο ζοφερή;
Β.Ι.: Η ίδια η συνθήκη της συναυλίας έχει ενωτικό χαρακτήρα, μαζευόμαστε όλοι σε ένα συναυλιακό χώρο, ακούμε ένα αγαπημένο τραγούδι και στο ρεφρέν τραγουδάμε όλοι μαζί γιατί νιώθουμε ταύτιση, άρα και σύμπνοια, νιώθουμε ότι ανήκουμε στην ίδια ομάδα, ότι δεν είμαστε μόνοι μας. Το τραγούδι έχει τη δύναμη να ευαισθητοποιεί τον κόσμο, άλλοτε του τονώνει το ηθικό, άλλοτε του θυμίζει γκρίζες περιόδους της ζωής του αλλά πάντα τον δυναμώνει γιατί η μοιρασιά του τραγουδιού δίνει την αίσθηση του «μαζί» και την αίσθηση του «μαζί» ακολουθεί η αίσθηση της δύναμης. Το τραγούδι όμως, μόνο του, δε μπορεί να ανάψει τη σπίθα της ομόνοιας για αυτό και συχνά το «απομονώνουν» ή το απαγορεύουν.
Χ.Θ.: Όσο οι γυναίκες γεννάνε, και όσο οι άντρες καθιστούν στέρεο ένα σπίτι και όσο ο έρωτας και τα ζευγάρια, οι γυναίκες και οι γυναίκες, οι άντρες και οι άντρες έχουνε δύναμη, τόσο λιγότερο ζοφερή θα είναι η πραγματικότητα.
Info: Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος 18 ευρώ. 15 ευρώ μειωμένο. Προπώληση: Ticket Services, τηλεφωνικά: 2107234567, online στην ticketservices.gr
