«Περπατώ-περπατώ εις το δάσος… όταν το… δάσος δεν είναι εδώ»

Εν μέσω πανδημίας και κινδύνου για την ίδια του τη ζωή, ο πολίτης -θεωρεί η κυβέρνηση πως- πρέπει να ασχοληθεί και με τους δασικούς χάρτες!…

Εν μέσω τόσων ασφυκτικών συνεχόμενων προθεσμιών (για τις φορολογικές του υποχρεώσεις, ΕΝΦΙΑ και εισόδημα, για τις δηλώσεις ενοικίων, για το Κτηματολόγιο, για τη διόρθωση τ.μ. στους δήμους, για τις τακτοποιήσεις αυθαιρέτων κ.λπ.), η κυβέρνηση θεώρησε πως πρέπει να «ανεβάσει λίγο ακόμη την αδρεναλίνη του», προσθέτοντας άλλη μία προθεσμία, αυτήν για ενστάσεις-αντιρρήσεις κατά των δασικών χαρτών.

Ακριβώς τώρα, που το εισόδημά του πλήττεται τα μέγιστα, καλεί η κυβέρνηση τον πολίτη να καταβάλει αίφνης δυσβάσταχτα έξοδα για ειδικά τέλη αντιρρήσεων, ανάλογα των εκτάσεών του, για τοπογραφικά διαγράμματα, για νομική κάλυψη κ.λπ. Κι όλα αυτά, για να αποδείξει πως «δεν είναι ελέφαντας»!… Για να αποδείξει πως η έκταση που νεμόταν τόσα χρόνια, ως κληρονόμος ή ως αγοραστής, όντως του ανήκει και κακώς ξαφνικά το κράτος τη διεκδικεί!

Γιατί το «φιλεύσπλαχνο» σημερινό κράτος βασίζεται σε αεροφωτογραφίες του 1945 (!) και βαφτίζει δασικές τις εκτάσεις που είδε τότε ακαλλιέργητες! Ετσι ανταμείβει όσους πιάστηκαν αιχμάλωτοι ή σκοτώθηκαν στον πόλεμο και μοιραία δεν καλλιεργούσαν τα χωράφια τους;!… Μα… πού τελειώνει η λογική… και πού αρχίζει ο σαδισμός προς τους πολίτες;!

Θεωρώ πως πρέπει:

Να ανασυνταχθούν οι χάρτες, με βάση συγκεκριμένα αντικειμενικά κριτήρια για τον χαρακτηρισμό μιας έκτασης ως δασικής! Να μην αρκεί μόνο το γεγονός ότι παρέμειναν ακαλλιέργητες, κάτι που μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους που αφορούν τους ιδιοκτήτες τους.

Να παραταθούν οι προθεσμίες.

Να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι, ως επί το πλείστον, παλαιότερα οι έννομες σχέσεις δεν αποδεικνύονταν με έγγραφα (συμβόλαια, μισθωτήρια κ.λπ.). Να απαλλαγούν οι πολίτες από όλα τα έξοδα αντιρρήσεων. Οι πολύ πρόσφατες παραχωρήσεις-υποχωρήσεις της κυβέρνησης, στις οποίες αναγκάστηκε να προβεί λόγω έντονων διαμαρτυριών, δεν είναι αρκετές.

«Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία του κράτους» προβλέπει το άρθρο 17 του Συντάγματός μας.

Σε ένα κράτος δικαίου η αρχή αυτή δεν γίνεται να καταστρατηγείται.

*δικηγόρος Α.Π., DEA DEE, πρ. υπ. βουλευτής Α’ Αθήνας και Ρεθύμνου, αν. γραμματέας Τομέα Θεσμών ΚΙΝ.ΑΛΛ.

Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 26/04/2021.