Μητσοτάκης – «Μπίμπι»: Η ανάρμοστη και επικίνδυνη σχέση

Τα τελευταία χρόνια ο Μητσοτάκης επένδυσε πολιτικά στη σχέση με τον Νετανιάχου. Του πρόσφερε, όπως οι περισσότεροι ευρωπαίοι ηγέτες, κάλυψη για τα εγκλήματα στη Γάζα και τη Δ. Όχθη και τους επιθετικούς πολέμους εναντίον του Ιράν και του Λιβάνου.
Η διαφορά με τους άλλους ευρωπαίους υποστηρικτές του «φίλου Μπίμπι» είναι ότι ο Μητσοτάκης έδωσε μία εθνική-στρατηγική διάσταση στην ταύτισή του με τον Νετανιάχου.

Υποτίθεται ότι έχει δημιουργηθεί μία συμμαχία των 3-Ελλάδα,Κύπρος,Ισραήλ-η οποία σε ζητήματα όπως η ενέργεια και η ασφάλεια είναι 3+1 με την προσθήκη των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τη θεωρία Μαξίμου επρόκειτο για.. μεγαλοφυή κίνηση στρατηγικής περικύκλωσης και απομόνωσης της Τουρκίας που είχε την υπογραφή Μητσοτάκη.

Οι στενές σχέσεις Μητσοτάκη-Νετανιάχου θα άνοιγαν τις πόρτες του Λευκού Οίκου στον Έλληνα πρωθυπουργό και στη συνέχεια θα έφερναν σε δύσκολη θέση τον Ερντογάν, σκληρό επικριτή του Νετανιάχου.

Σοβαροί κίνδυνοι

Από την αρχή επεσήμανα τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει η ταύτιση Μητσοτάκη με Νετανιάχου.

Επρόκειτο για μια ανάρμοστη σχέση. Η ελληνική διπλωματία δίνει παραδοσιακά προτεραιότητα στον ΟΗΕ και σε ένα διεθνές σύστημα που στηρίζεται σε αρχές και κανόνες. Ξαφνικά ταυτίστηκε με απόφαση Μητσοτάκη, με ένα ηγέτη που καταγγέλλει τον ΟΗΕ και καταζητείται διεθνώς για εγκλήματα πολέμου και κατά της ανθρωπότητας. Άφησε ελεύθερο το πεδίο στην Τουρκία για υπεράσπιση του ΟΗΕ, διεθνών κανόνων και αρχών και την καταγγελία της γενοκτονίας στη Γάζα, του απαρτχαίντ στη Δ. Όχθη και των επιθετικών πολέμων του Ισραήλ.

Η ελληνική διπλωματία έχασε, μέσω της σχέσης Μητσοτάκη – Νετανιάχου, το ηθικό πλεονέκτημα που παραδοσιακά προβάλει.
Η σχέση Μητσοτάκη – Νετανιάχου είναι επικίνδυνη. Μετατρέπει την Ελλάδα, στην αντίληψη της Τουρκίας, σε στρατηγικό βάθος του Ισραήλ. Η κυβερνητική προπαγάνδα για τη συμμαχία των 3 και τη σχέση 3+1 με τις ΗΠΑ, ενισχύει την καχυποψία Ερντογάν, τουρκικής κυβέρνησης.

Διακηρυγμένος στόχος του Νετανιάχου είναι η περιφερειακή ηγεμονία. Σύμφωνα με το σχεδιασμό του, μετά το Ιράν σειρά έχει η Τουρκία για να κοπεί στα μέτρα των φιλοδοξιών του.

Επομένως αυξάνονται οι πιθανότητες να βρεθούμε αντιμέτωποι με την Τουρκία όχι για τις γνωστές διαφορές μας αλλά μέσα από ένα διεθνοπολιτικό ντόμινο που θα ξεκινήσει από το Ισραήλ.

Όλοι λάθος

Όλοι οι υπολογισμοί που πρόβαλε ο Μητσοτάκης για να δικαιολογήσει την ταύτισή του με την Τουρκία αποδείχθηκαν λάθος.

Ο Τραμπ δεν απομόνωσε τον Ερντογάν υπέρ του Νετανιάχου, αντίθετα έδειξε μεγάλο σεβασμό στον Τούρκο ηγέτη, κάτι ασυνήθιστο για τον πρόεδρο των ΗΠΑ.

Δημιούργησε προσωπική σχέση με τον Ερντογάν χωρίς να δίνει ιδιαίτερη σημασία στον Μητσοτάκη.

Αναγνώρισε ευρύτερο περιφερειακό ρόλο για την Τουρκία για αυτό έκανε τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Άγκυρα, Μπαράκ, και προεδρικό απεσταλμένο για Συρία, Ιράκ. Θέλει τη Συρία να επηρεάζεται περισσότερο από την Τουρκία από ότι από το Ισραήλ.

Επίσης φαίνεται να δέχεται την εισήγηση του λιβανέζικης καταγωγής πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Άγκυρα Μπαράκ, για σχετική σταθεροποίηση του Λιβάνου με συμβολή της Συρίας αντί για συνέχιση της κατοχής του Ν. Λιβάνου από το Ισραήλ.

Άνθρακες λοιπόν ο διπλωματικός θησαυρός της προσέγγισης Μητσοτάκη με Τραμπ και της υποτιθέμενης απομόνωσης Ερντογάν, μέσω της ταύτισης Μητσοτάκη-Νετανιάχου.Η ανάρμοστη και επικίνδυνη σχέση αύξησε το γεωπολιτικό ρίσκο χωρίς να φέρει τα οφέλη που διαφήμιζε ο Μητσοτάκης.

Διαζύγιο Τραμπ – Νετανιάχου

Κι ενώ οι ελιγμοί χωρίς αρχές της διπλωματίας κορυφής του Μητσοτάκη δικαιολογήθηκαν στη βάση λάθος υπολογισμών και εκτιμήσεων,
ήλθε αυτό που εξελίσσεται σε διαζύγιο Τραμπ – Νετανιάχου να απομυθοποιήσει πλήρως τις στρατηγικές επιλογές Μητσοτάκη.
Ο Τραμπ αποφάσισε να προχωρήσει σε συμφωνία-συμβιβασμό με το Ιράν αγνοώντας τις αντιρρήσεις Νετανιάχου και χωρίς να τον ενημερώσει για το περιεχόμενό της.

Γύρω στο 75%-80% των Αμερικανών θεωρούν ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν δεν αξίζει τον κόπο και το χρήμα.Περίπου 2 στους 3 Αμερικανούς έχουν πλέον αρνητική άποψη για Νετανιάχου και Ισραήλ με βασικές αιτίες τη γενοκτονία στη Γάζα και την επιβολή στις ΗΠΑ ενός «πολέμου του Ισραήλ» κατά του Ιράν.

Ο Τραμπ θέλει να κλείσει το μέτωπο με το Ιράν.Είναι γι αυτόν θέμα πολιτικής επιβίωσης στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Ο Νετανιάχου θέλει να συνεχιστεί ο πόλεμος κατά του Ιράν.Είναι γι αυτόν θέμα πολιτικής επιβίωσης εν όψει των βουλευτικών εκλογών που πρέπει να γίνουν στο Ισραήλ μέχρι τον Οκτώβριο.Ο πόλεμος είναι και η ασφάλειά του έναντί της δίωξής του για απάτες στο Ισραήλ και για εγκλήματα πολέμου και κατά της ανθρωπότητας από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Αντί για τη ρήξη Τραμπ – Ερντογάν μέσω ταύτισης Μητσοτάκη – Νετανιάχου που διαφήμιζε το Μαξίμου, έχουμε το διαζύγιο Τραμπ-Νετανιάχου και την εντυπωσιακή αναβάθμιση της σχέσης Τραμπ – Ερντογάν. Αυτή αναμένεται να προβληθεί κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί 7-8 Ιουλίου, στην Άγκυρα.

Η διπλωματία κορυφής του Μητσοτάκη αποδεικνύεται ανεδαφική.Κινήθηκε πρόχειρα,επιπόλαια χωρίς στρατηγική σκέψη και κυρίως χωρίς αρχές..