Συγκρουσιακή συνύπαρξη;

Την ώρα που ο πρέσβης των ΗΠΑ στη Μόσχα απελαύνεται «ήπια», τη στιγμή που στη Μαύρη Θάλασσα στήνεται σκηνικό διπλωματίας των κανονιοφόρων και τέλος, την ώρα που όλοι αναμένουν την ενίσχυση της πρόσδεσης της Λευκορωσίας στη Ρωσία, προχωρούν οι προετοιμασίες για τη συνάντηση κορυφής Μπάιντεν-Πούτιν κάπου στην Ευρώπη το καλοκαίρι.

Η πρωτοβουλία ανήκε στον Μπάιντεν και από ό,τι φαίνεται, δεν βραχυκυκλώθηκε από το νέο πακέτο κυρώσεων που επέβαλαν οι ΗΠΑ στη Ρωσία.

Είναι ενδιαφέρον ότι η προετοιμασία της συνάντησης κορυφής γίνεται στο επίπεδο των συμβούλων Εθνικής Ασφάλειας Σάλιβαν και Πατρούσεφ και ακόμη πιο ενδιαφέρουσα η θεματολογία της πρόσφατης τηλεφωνικής τους επικοινωνίας.

Οι δύο αξιωματούχοι συζήτησαν την ανάγκη ταχείας συγκρότησης ενός διμερούς μηχανισμού ελέγχου της στρατηγικής σταθερότητας (πυρηνική ισορροπία) καθώς και τη συνεργασία τους στο πυρηνικό πρόβλημα στην Κορεατική Χερσόνησο αλλά και στην κατάσταση γύρω από το πυρηνικό πρόβλημα του Ιράν.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πρώτο κρίσιμο τεστ για τη δυναμική της πορείας προς τη συνάντηση κορυφής Μπάιντεν-Πούτιν θα είναι η σημερινή ετήσια ομιλία του Πούτιν σε κοινή συνεδρίαση της Ανω και Κάτω Βουλής καθώς και η όποια περαιτέρω εμβάθυνση της στενής σχέσης της Μόσχας με το Μινσκ.

Το μήνυμα του Λευκού Οίκου προς το Κρεμλίνο είναι ότι κοινό συμφέρον των δύο χωρών είναι να διατηρήσουν το καθεστώς των δύο μοναδικών πυρηνικών υπερδυνάμεων του πλανήτη και να εμποδίσουν την περαιτέρω διασπορά των πυρηνικών οπλοστασίων.

Το 2013-14 η αντιπαράθεση Πούτιν-Ομπάμα στην Ουκρανία συνυπήρξε με την προσέγγιση των δύο χωρών στη Μέση Ανατολή με επίκεντρο τη Συρία και κοινό αντίπαλο τους τζιχαντιστές του «Ισλαμικού κράτους».

Σήμερα, αν συνεχιστεί η Ρεαλπολιτίκ της συνεργασίας στη Μέση Ανατολή ταυτόχρονα με μια ψυχροπολεμική σύγκρουση στην Ουκρανία που κατά καιρούς θα αγγίζει τα όρια του θερμού επεισοδίου, και με κοινό για τα δύο αυτά πεδία φόντο την προνομιακή διμερή ισοτιμία ΗΠΑ-Ρωσίας ως πυρηνικών υπερδυνάμεων, τότε θα έχει διαμορφωθεί για πρώτη φορά στα ιστορικά χρονικά ένα γεωπολιτικό παράδοξο.

Μια συγκρουσιακή συνύπαρξη με τη σύγκρουση στην Ευρώπη και τη συνύπαρξη στην ευρύτερη Μέση Ανατολή με άγνωστη μεταβλητή τις ισορροπίες στον Ειρηνικό.