Αλλη χώρα

Διαβάζω τα «ρεπορτάζ» από τη χθεσινή βόλτα του πρωθυπουργού στο εμπορικό κέντρο. Επειδή πάνω-κάτω είναι πανομοιότυπα, φαντάζομαι ότι βασίστηκαν στην κυβερνητική ενημέρωση επί του θέματος. Σε ένα κείμενο 400-500 λέξεων, που περιγράφει τη βόλτα, διαβάζει κανείς και 10 λέξεις (όχι παραπάνω) για τον προβληματισμό που εξέφρασαν οι εργαζόμενοι των επιχειρήσεων για το μέλλον τους.

Αναρωτιέται κανείς τι περιλάμβανε το υπόλοιπο κείμενο. Ας λυθεί η απορία μας. Μια παράγραφος αφιερώθηκε στο γεγονός ότι ο πρωθυπουργός έκανε μια στάση στην Καπνικαρέα για να ανάψει ένα κερί. Λογικό. Δυσαρεστήθηκαν πολλοί χριστιανοί το Πάσχα από τις αναγκαίες κυβερνητικές επιλογές με τις εκκλησίες, κάπως πρέπει να αρχίσει να αντιστρέφεται το κλίμα. Ακολούθως άλλη παράγραφος είναι αφιερωμένη στον διάλογο που είχε ο πρωθυπουργός με αστυνομικούς, όπου διαβάζουμε πως «διαπίστωσε ότι ο εξοπλισμός τους είναι καινούργιος, επισήμανε ότι η κυβέρνηση μερίμνησε ειδικά για την απόκτηση αλεξίσφαιρων γιλέκων και συζήτησε μαζί τους για τα επιχειρησιακά καθήκοντά τους». Πάει κι αυτό, το δόγμα νόμος και τάξη είναι ντυμένο με καινούργιο εξοπλισμό.

Μετά διαβάζουμε ότι ο πρωθυπουργός συνομιλούσε με τους υπεύθυνους των καταστημάτων, για να διαπιστώσει αν τηρούνται οι υγειονομικοί κανόνες και αν εντός του καταστήματος βρίσκεται ο σωστός αριθμός πελατών. Εκανε τη δουλειά τσεκαδόρου με λίγα λόγια.

Τα «ρεπορτάζ» συνοδεύονταν -ως είθισται- από πλήθος φωτογραφιών του πρωθυπουργού να χαιρετά με τον αγκώνα πολίτες, να χαμογελάει, αλλά να μη φοράει μάσκα. Μικρό το κακό βέβαια, πρωθυπουργός είναι, δεν χρειάζεται να είμαστε και τόσο τυπολάτρες. Εξάλλου το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Είναι ότι από το σύνολο των όσων διαβάσαμε αντιληφθήκαμε ότι μάλλον ο πρωθυπουργός ζει σε άλλη χώρα.