Τις πύλες του Λευκού Οίκου πέρασε χθες ο Βίκτορ Ορμπαν, παρά τις οξύτατες επικρίσεις πολλών Δημοκρατικών βουλευτών, που προσπάθησαν ώς την τελευταία στιγμή να ακυρώσουν τη συνάντηση. Ομως ο δεξιός Ούγγρος πρωθυπουργός έχει πολλά κοινά στοιχεία με τον Αμερικανό ομόλογό του με σημαντικότερο τη σκληρή αντιμεταναστευτική τους στάση και την… αγάπη που επιδεικνύουν αμφότεροι στα πάσης φύσεως διαχωριστικά τείχη.
Τυπικά, οι δύο ηγέτες επρόκειτο να συζητήσουν θέματα εμπορίου και ενέργειας, ενώ η Ουγγαρία φέρεται να ενδιαφέρεται και για την αγορά αμερικανικών οπλικών συστημάτων.
Στην πραγματικότητα, πολλοί αναλυτές βλέπουν πίσω από το συγκεκριμένο ραντεβού, μόλις δύο εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές, μια βαρυσήμαντη «ψήφο εμπιστοσύνης» του Τραμπ στον ευρωσκεπτικιστή Ορμπαν, ο οποίος παραμένει –έστω και υπό πίεση- στις τάξεις του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, την ίδια στιγμή που λειτουργεί σαν άτυπος αρχηγός της αντιμεταναστευτικής «Ομάδας του Βίζεγκραντ» και συνολικά του ακροδεξιού «Μαύρου Μετώπου» της Ευρώπης.
Τον Σεπτέμβριο ο Ορμπαν, που βρίσκεται στην πρωθυπουργία από το 2010 και είχε δεχτεί σφοδρές επικρίσεις από τον προκάτοχο του Τραμπ, Μπαράκ Ομπάμα, για τις επιθέσεις του εναντίον της ελευθεροτυπίας και της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, είχε χαρακτηρίσει «μεγάλη προσωπικότητα» του διεθνούς εθνικιστικού κινήματος τον Τραμπ, μετά την ομιλία του Αμερικανού προέδρου ενώπιον του ΝΑΤΟ στην οποία είχε ταχθεί κατά της «παγκοσμιοποίησης».
Ωστόσο πολλοί στις ΗΠΑ έχουν εκφράσει τις επιφυλάξεις τους για την επίσκεψη Ορμπαν. Με επιστολή τους, πολλοί γερουσιαστές και των δύο μεγάλων κομμάτων ζήτησαν από τον Τραμπ να ακυρώσει τη συνάντηση, επικαλούμενοι τη στενή σχέση της Ουγγαρίας, που είναι μέλος του ΝΑΤΟ, με τη Ρωσία του Πούτιν.
Η Washington Post μάλιστα φιλοξένησε χθες άρθρο γνώμης δύο διαπρεπών υποστηρικτών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που υποστηρίζουν πως ο Ορμπαν «δεν έχει θέση στο Οβάλ Γραφείο», καθώς η επίσκεψη αυτή «θα θεωρηθεί επιβράβευση ενός ηγέτη που κατέστρεψε με επιτυχία μια δημοκρατία, αλλά επίσης θα επιβεβαιώσει μια απολύτως απειλητική στρατηγική για τη διατλαντική ασφάλεια»…
