«Μ’ αρέσει να νικώ συνέχεια»

Δεν είναι συνηθισμένος νέος, ούτε βέβαια… συνηθισμένος παίκτης, όπως προ ημερών (10/3) μαρτύρησε η επιτυχία του στο Γκοντομάρ της Πορτογαλίας. Πρώτος στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων του πινγκ πονγκ.

Ο Γιάννης Σγουρόπουλος «κλείνει» σε δύο μήνες τα 19 του χρόνια, η βιολογική ηλικία του, όμως, δεν συντάσσεται με την… αντισυμβατική ωριμότητα και αυτοπεποίθηση που τον διακρίνουν. «Υπερφίαλο» δεν μπορείς να τον χαρακτηρίσεις, επειδή η ίδια αυτοκυριαρχία συνάδει με την πράξη, δηλαδή με αλυσιδωτές διεθνείς διακρίσεις. Οσες, μεταξύ άλλων, δικαιώνουν τα λόγια του.

Αλήθεια χαρήκαμε για το ίδιο μαγνητικό πεδίο που τον περιβάλλει, η πίστη στον εαυτό του περιμέναμε πως θα προλόγιζε ανάλογη απάντηση για τους συνομηλίκους του όταν τον ρωτήσαμε αν θεωρεί πως «η γενιά των σημερινών 19ρηδων, όπως εσύ, είναι ικανή να οδηγήσει την προερχόμενη από την κοινωνική πίεση των τελευταίων ετών Ελλάδα σε καλύτερο μέλλον;».

Η λογική υπαγόρευε κατάφαση, ο ίδιος αντέδρασε με επιφύλαξη:

«Δεν θα σας πω ότι δεν μ’ αρέσει το παλιό και οι άνθρωποί του, ενώ αντίθετα μ’ αρέσει το καινούργιο που έρχεται. Δεν ξέρω αν η γενιά μου θα αποδειχθεί καλύτερη από τις προηγούμενες. Το λέω αυτό επειδή η νοοτροπία παλιότερων αλλά και της δικής μου γενιάς μοιάζει σε κάτι που δεν βοηθά να φανεί το καλύτερο. Μοιάζουν στη ζήλια. Και οι παλιότεροι αλλά και οι μικρότεροι, συνομήλικοί μου και άλλοι σημερινοί νέοι, ζηλεύουν τις αξίες. Χρειάζεται πολλή προσπάθεια για να πάψει αυτό το σύμπλεγμα που διακρίνει τη χώρα μας».

● Σωστά. Από την άλλη, λογικό είναι να θέλουν όλοι να ήταν στη θέση του Σγουρόπουλου. Στα 19 του, βλέπεις, κατέκτησε την Ευρώπη.

Δεν ήταν τυχαία επιτυχία. Οποιος ρωτήσει «πώς τα κατάφερες;» πρέπει να ξέρει πως είχα προετοιμαστεί με δυνατή προπόνηση από τον προπονητή μου, είχαμε μελετήσει τους αντιπάλους μου. Τους ήξερα επειδή τους είχα αντιμετωπίσει και στο παρελθόν. Ηταν ντέρμπι, 50-50 οι πιθανότητες, και στον ημιτελικό με τον Ρουμάνο αλλά και στον τελικό με τον Γερμανό. Ντέρμπι, αλλά δεν με φοβίζουν τα ντέρμπι. Αντίθετα, τα ζητάω επειδή από τέτοια παιχνίδια γίνεσαι καλύτερος παίκτης.

• Πέρυσι, στην ίδια διοργάνωση, πορεία ώς τους οκτώ πρώτους.

Ναι, και είχα πεισμώσει. Μεγάλωνε μέσα μου ο εγωισμός να τα καταφέρω φέτος, όπως κι έγινε. Είμαι εγωιστής. Μ’ αρέσει να νικώ συνέχεια!

● Αυτό είναι αδύνατο.

Αν έχω αντίπαλο καλύτερο από εμένα, ας χάσω. Επειδή ο καλύτερος αντίπαλος θα με διδάξει, θα πάρω πράγματα απ’ αυτόν. Νομίζω πως απορήσατε, και όχι μόνο εσείς, με την αυτοπεποίθησή μου. Εχω μεγαλώσει δίπλα στον πατέρα μου και τον αδελφό μου που επίσης ήταν παίκτες του πινγκ πονγκ και ο πατέρας μου πέρασε σ’ εμένα την αυτοπεποίθηση που βλέπετε πάνω μου.

● Ο Ρουμάνος Σίπος στον ημιτελικό, ο Γερμανός Ενγκεμαν στον τελικό. Ιδιο σκορ, νίκη 4-3 σετ και με τους δύο.

Είμαι φίλος και με τους δύο. Οταν τον νίκησα στον τελικό, ο Γερμανός δεν μου έδωσε το χέρι. Μου ζήτησε «συγγνώμη» μετά. Εγώ πάντα δίνω το χέρι μου σε όλους. Αν ο αντίπαλός σου είναι καλύτερος από εσένα, οφείλεις να αναγνωρίζεις την ανωτερότητά του. Και είναι και σαν να τον ευχαριστείς επειδή, όπως είπα πριν, όταν σε νικά κάποιος ανώτερος από εσένα, τότε γίνεσαι καλύτερος για να τα καταφέρεις στο μέλλον.

● Μετά απ’ όσα είπαμε ώς τώρα, είναι ανάγκη να μάθουμε τη σχέση σας με την αυτοκριτική.

Δεν μ’ αρέσει η αυτοκριτική. Ξέρω ότι πρέπει να αρχίσει να μ’ αρέσει ώστε να βελτιώνομαι. Το αναγνωρίζω, δεν μ’ αρέσει, είμαι ειλικρινής.

● Αυτοκριτική. Μακάρι να είχε γίνει εθνική συνήθεια μετά την οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων.

Συμφωνώ. Ολοι μας στην Ελλάδα οφείλουμε να κάνουμε αυτοκριτική. Δεν αγαπάμε την αυτοκριτική, μόνο τους άλλους θέλουμε να σχολιάζουμε.

● Η συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες φαντάζει αυτοσκοπός.

Ναι, όνειρο είναι. Μόνο σε Ολυμπιακούς Νέων έχω παίξει. Θέλω πολύ να βρεθώ και στη μεγάλη διοργάνωση. Κι εκεί θα δούμε…

● Υπάρχει αθλητικό πρότυπο;

Στο πινγκ πονγκ, ο Κρεάνγκα! Επειδή έχουμε το ίδιο στιλ. Ολα μ’ αρέσουν πάνω του. Ο τρόπος που κινείται, έχει ταχύτητα και πλαστικότητα.

● Το πινγκ πονγκ είναι η μεγάλη αγάπη, αλλά υποθέτω πως κάποια θέση στις προτιμήσεις έχει και το ποδόσφαιρο.

Δεν βλέπω ούτε παίζω ποδόσφαιρο. Επαιζα ποδόσφαιρο μέχρι 12 ετών, αμυντικός ήταν η θέση μου, αλλά όχι πλέον. Δεν με γοητεύει το ποδόσφαιρο. Πινγκ πονγκ!

● Αθλημα – διάλογος. Γρήγορη συνομιλία μού έμοιαζε πάντα το πινγκ πονγκ με τις γρήγορες επαναφορές της μπάλας. Κάθε επάνοδος της μπάλας με τη ρακέτα είναι και μια… πρόταση, μια λέξη προς τον αντίπαλο, που επίσης απαντά αμέσως. Διάλογος!

Συμφωνώ. Και μάλιστα όχι οποιοσδήποτε διάλογος. Διαφωνία! Διάλογος διαφωνίας είναι το πινγκ πονγκ. Ηταν πετυχημένο αυτό που είπατε. Διαφωνία επειδή υπάρχει ένταση, ταχύτητα στις εναλλαγές της μπάλας, λες και κάθε παίκτης προσπαθεί να επιβάλει τη γνώμη του στον αντίπαλο παίκτη-συνομιλητή με τον οποίο… διαφωνεί. Συμφωνώ μαζί σας.

● Γεννημένος στην Ελευσίνα και κάτοικός της. Ιδιαίτερος τόπος. Τόσο λόγω… Ελευσινίων Μυστηρίων και Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης όσο και λόγω ρύπανσης. Κρίμα.

Είμαι ταυτισμένος με την Ελευσίνα. Περήφανος για την καταγωγή μου. Ισως γι’ αυτό δεν νομίζω πως η μόλυνση του περιβάλλοντος είναι τόσο τραγική όσο την παρουσιάζουν. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να γίνει ό,τι καλύτερο για την περιοχή. Περιμένω με χαρά επισκέπτες από το εξωτερικό όταν γίνει Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Για να τους μιλήσω για τη γη μου…