Μέσα στον ορυμαγδό των διεθνών εξελίξεων και ενώ εδώ στην εθνικά υπερήφανη δουλοπαροικία μας πλακωνόμαστε ακόμη για το δάνειο του Πολάκη, την ώρα που ήσυχα ήσυχα τα αφεντικά μας πλασάρονται για τον επόμενο γύρο ξεπουλήματος αεροδρομίων, ορυχείων και λιμανιών, λίγοι ίσως συνειδητοποιούν ότι τις τελευταίες εβδομάδες έχουμε «αλλάξει πίστα» στο Μεγάλο Παιχνίδι του νέου Ψυχρού Πολέμου.
Το ότι αυτός ο μπαγάσας ο Φράνσις Φουκουγιάμα μάς κορόιδεψε, το ξέραμε –το Τέλος της Ιστορίας πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα και έφτιαξε χιλιάδες καριέρες, αλλά δεν ήρθε ποτέ. Λίγοι όμως περίμεναν αυτό που μόνο μερικοί επαγγελματίες, εμμονικοί αιρετικοί, σαν και του λόγου μου, ψυχανεμίζονταν και γράφανε και που τώρα γίνεται πράξη μπροστά στα έκπληκτα μάτια των πολλών: ότι οι δύο παραδοσιακές μεταπολεμικές υπερδυνάμεις, οι ΗΠΑ και η Ρωσία, δεν αρκούνται πλέον να παίζουν με τα στρατιωτάκια τους σε μακρινούς πολέμους δι’ αντιπροσώπων, αλλά ταυροκοιτάζονται ξανά στα μαρμαρένια αλώνια της Ευρώπης κραδαίνοντας υπερσύγχρονα, φουτουριστικά όπλα σχεδιασμένα για τον hi tech Αρμαγεδδώνα, από τον οποίον εγγυημένα δεν θα γλιτώσει κανείς. Πυραύλους από το μέλλον, φτιαγμένους για να ακυρώσουν κάθε μέλλον…
Χωρίς αμφιβολία ο Ντόναλντ Τραμπ έχει κάνει στα δύο χρόνια της προεδρίας του πολλές αψυχολόγητες ενέργειες που θέτουν σε κίνδυνο ισορροπίες και συμμαχίες δεκαετιών.
Ομως οι δύο κινήσεις που φαίνεται πως άλλαξαν δραστικά τα δεδομένα ήταν δύο μονομερείς αποχωρήσεις- η πρώτη το φθινόπωρο από την πολυπαραγοντική συμφωνία με το Ιράν και η δεύτερη προ μηνός από τη Συνθήκη για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μέσου Βεληνεκούς (INF) για την εξάλειψη των πυραύλων με ακτίνα δράσης μέχρι 5.500 χιλιόμετρα.
Για το Ιράν τα έχουμε γράψει εδώ στην «Εφ.Συν.» πολλές φορές: ο Τραμπ και ο γαμπρούκος του Τζάρεντ Κούσνερ έγιναν τα «κλειδιά» σε μια ανίερη τριπλή συμμαχία των ΗΠΑ με το αιμοχαρές σιωνιστικό Ισραήλ του Νετανιάχου και τη σκοταδιστική μοναρχία της Σαουδικής Αραβίας υπό τον πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, προκειμένου να (ξανα)στραγγαλίσουν οικονομικά και στη συνέχεια να δοκιμάσουν να σβήσουν από τον χάρτη την ενοχλητική και ανυπάκουη 40 χρόνια τώρα ισλαμική «δημοκρατία»-παπαδοκρατία της Τεχεράνης.
Ο φανατισμός και η εθελοτυφλία των τριών αυτών αταίριαστων συνεταίρων είναι τόσο μεγάλος, ώστε οι ΗΠΑ έφτασαν στο σημείο να απειλούν ευθέως τους Ευρωπαίους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ, προκειμένου οι τελευταίοι να συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις: χαρακτηριστικό παράδειγμα η απολύτως υπεροπτική και φιλοπόλεμη ομιλία του αντιπρόεδρου των ΗΠΑ Μάικ Πενς στη «Διάσκεψη Ασφαλείας» του Μονάχου, όπου ούτε λίγο ούτε πολύ προέβλεψε την αποτυχία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος και απείλησε ξανά πως οι ΗΠΑ θα εγκαταλείψουν το ΝΑΤΟ, αν δεν περάσει η «γραμμή τους» ενάντια στη Ρωσία, το Ιράν, τη Βενεζουέλα και πάει λέγοντας…
Ο Πενς, ο φανατικός ευαγγελικός χριστιανός που θα «κληρονομήσει» την προεδρία -και το βαλιτσάκι με τους πυρηνικούς κωδικούς- σε περίπτωση καθαίρεσης του Τραμπ, πήγε στο Μόναχο με ένα χαρτοφύλακα γεμάτο νταηλίκι και απειλές. Το πανάρχαιο ιμπεριαλιστικό πρόσταγμα «Ή είστε μαζί μας [και κάνετε ό,τι σας λέμε] ή είστε εναντίον μας [οπότε καίμε τις πόλεις σας και πουλάμε τα παιδιά σας στα σκλαβοπάζαρα]», που πρωτοκατέγραψε ο παππούς Θουκυδίδης στον διάλογο Αθηναίων και Μηλίων, ξαναζωντάνεψε στο βήμα του Μονάχου, με τον Πενς να διατάζει ουσιαστικά τη Γερμανία να ακυρώσει τον υπό κατασκευή αγωγό NordStream2, που θα μεταφέρει φτηνό ρωσικό γκάζι προς δυσμάς, και να απαιτεί την άμεση αποχώρηση από τη συμφωνία με το Ιράν και την αναγνώριση του σφετεριστή Γουαϊδό από όσες χώρες δεν το έχουν ήδη κάνει.
Μάταια προσπάθησε η εμβρόντητη οικοδέσποινα Μέρκελ να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, εκφράζοντας τους φόβους της για «διάσπαση της διεθνούς τάξης» λόγω της μονομερούς (και… καουμπόικης) αμερικανικής πολιτικής: όπως έγραψε την επομένη η Süddeutsche Zeitung, «τα όρνεα κάνουν ήδη κύκλους πάνω από τα κεφάλια μας –έτοιμα να καταδυθούν και να ξεσκίσουν τα τελευταία απομεινάρια του διεθνούς συστήματος ασφαλείας». Για να έρθει λίγες μέρες αργότερα ο ίδιος ο (αμερικανόδουλος) γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, να πει με νόημα στη γαλλική «Le Monde» πως «[Η] Διάσκεψη για την Ασφάλεια του Μονάχου φαίνεται πως διεύρυνε ακόμα περισσότερο το ρήγμα ανάμεσα στα μέλη της Συμμαχίας»…
Αλλά το Μόναχο ήταν μόνο η θρυαλλίδα: χρειάστηκε το ετήσιο διάγγελμα του Πούτιν, για να καταλάβουν ακόμη και οι πιο αδαείς την πραγματικά κοσμοϊστορική σημασία τής ντε φάκτο κατάργησης της INF από την Ουάσινγκτον.
Ο «τσάρος» δεν μάσησε τα λόγια του: είπε ευθέως ότι σκοπεύει να καταστρέψει με υπερσύγχρονους πυραύλους τα «στρατηγικά κέντρα αποφάσεων» στην Ευρώπη, αν δεχτεί επίθεση από τους νέους πυραύλους μέσου βεληνεκούς που ετοιμάζεται να εγκαταστήσει στην Ανατολική Ευρώπη η Αμερική μετά τη μονομερή απόσυρσή της από την INF. Και την ίδια νύχτα βγήκε στη ρωσική τηλεόραση και είπε πως η Ρωσία είναι «στρατιωτικά έτοιμη» για μια κρίση όπως εκείνη των Πυραύλων στην Κούβα το 1962, αν οι ΗΠΑ «φανούν αρκετά ανόητες ώστε να επιθυμούν μια τέτοια κρίση».
Το κυριότερο: εξήγησε με ανατριχιαστική ακρίβεια το πώς η χώρα του θα «διατηρήσει το πλεονέκτημα» στο πρώτο πυρηνικό πλήγμα που θέλουν να αποκτήσουν οι Αμερικανοί.
Ο Πούτιν εξήγησε πως, εκτός από τους νέους «αχτύπητους» πυραύλους εδάφους εδάφους με ταχύτητα μέχρι και 9 φορές μεγαλύτερη εκείνης του ήχου, η Ρωσία μπορεί να αναπτύξει υπερηχητικούς πυραύλους σε πλοία και υποβρύχια που θα παραμονεύουν έξω από τα αμερικανικά χωρικά ύδατα, αν η Ουάσινγκτον κάνει κινήσεις για να αναπτύξει μέσου βεληνεκούς όπλα στην Ευρώπη. «Μιλάμε για υποβρύχια ή πλοία επιφανείας. Και μπορούμε να τα βάλουμε, δεδομένης της ταχύτητας και του βεληνεκούς (των πυραύλων μας) […] σε ουδέτερα ύδατα. Επιπλέον δεν θα είναι στάσιμα, κινούνται και πρέπει να τα βρουν. Ας το υπολογίσουν μόνοι τους –εννιά μαχ [ταχύτητα], χίλια χιλιόμετρα [βεληνεκές]. Ο υπολογισμός δεν θα είναι υπέρ τους, τουλάχιστον όπως έχουν σήμερα τα πράγματα. Αυτό είναι σίγουρο» δήλωσε ο Πούτιν, περιγράφοντας με το γνωστό παγωμένο ύφος του την Αποκάλυψη…
Φυσικά το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών απέρριψε την προηγούμενη προειδοποίηση του Πούτιν ως «συνηθισμένη ρωσική προπαγάνδα». Ομως στρατιωτικοί ειδικοί δεν συμμερίζονται αυτή την άποψη και παίρνουν τις απειλές Πούτιν πολύ σοβαρά.
Ο Πούτιν βλέπετε εκτιμά -με το δίκιο του- πως δεν θα έχει άλλη επιλογή παρά να δράσει, αν η Ουάσινγκτον αναπτύξει νέους πυραύλους στην Ευρώπη, μερικοί από τους οποίους, όπως λέει, «θα μπορούν να πλήξουν τη Μόσχα μέσα σε 10 με 12 λεπτά» παραβιάζοντας ουσιαστικά την υπόρρητη μεταπολεμική πυρηνική «ισορροπία τρόμου» που στη διπλωματική γλώσσα είναι γνωστή ως δόγμα MAD (Mutual Assured Destruction), Αμοιβαία Βέβαιη Καταστροφή.
Στην ουσία το «παράθυρο» για να απαντήσει κανείς σε μια επίθεση με υπερηχητικούς πυραύλους μέσου βεληνεκούς θα περιοριστεί στα 2-3 λεπτά.
Βάζω αναγκαστικά τελεία. Πάλι έγραψα παραπάνω απ’ το κανονικό. Κάπου στο βάθος του μυαλού μου, σαν σε παραλήρημα, ο δρ Στρέιντζλαβ χαιρετά ναζιστικά, κραυγάζει «Μein Fuhrer» και χαμογελά.
