Λιτότητα μέχρι θανάτου!

«H λιτότητα που εφαρμόζετε εδώ και δύο χρόνια δεν φτάνει για να πείσει τις αγορές, γι’ αυτό κάντε ακόμη περισσότερη!»

Τη γνωστή καταστροφική –και για αρκετούς οικονομολόγους παρανοϊκή– συνταγή καλείται να ακολουθήσει με μεγαλύτερη θέρμη η κυβέρνηση Μάκρι στην Αργεντινή, προκειμένου να λάβει ταχύτερα ένα μεγαλύτερο δάνειο από το Ταμείο και να ξεκολλήσει την οικονομία από το τέλμα στο οποίο βυθίζεται.

Η κυβέρνηση του νεοφιλελεύθερου προέδρου της λατινοαμερικανικής χώρας κατέληξε χθες σε μια νέα συμφωνία με το ΔΝΤ, επιτυγχάνοντας τον συνολικό δανεισμό της με 57,1 δισ. δολάρια και την επίσπευση της χορήγησης των δόσεων αυτού.

Το ποσό αποτελεί τη μεγαλύτερη πίστωση που χορήγησε ποτέ στην Ιστορία το Ταμείο και αποσκοπεί στη σταθεροποίηση της οικονομίας και την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των αγορών.

Το Μπουένος Αϊρες είχε εξασφαλίσει τον περασμένο Ιούνιο δάνειο 50 δισ. από το ΔΝΤ. Ομως ούτε αυτό ούτε η αύξηση των επιτοκίων από την κεντρική τράπεζα στο εξωπραγματικό 60%, ούτε οι περικοπές κοινωνικών δαπανών, ούτε οι πιστές στις νεοφιλελεύθερες συνταγές του ΔΝΤ πολιτικές λιτότητας και ιδιωτικοποίησης της οικονομίας που εφαρμόζει εδώ και δύο χρόνια ο Μάκρι στάθηκαν ικανά για να σταματήσουν τη φυγή κεφαλαίων από τη χώρα, τη ραγδαία συρρίκνωση της οικονομίας στα τελευταία τρίμηνα, την εκτόξευση του πληθωρισμού πάνω από το 30% και την κατάρρευση του εθνικού νομίσματος, του πέσο, που συνολικά φέτος χάνει πάνω από το 50% της αξίας του.

Η αποτυχία των νεοφιλελεύθερων πολιτικών ήταν παταγώδης, ενώ ο κίνδυνος μιας νέας χρεοκοπίας πρόβαλλε όλο και πιο έντονα στη διάρκεια του καλοκαιριού.

Αιτία, τα συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας που μειώνονταν επικίνδυνα. Η κεντρική τράπεζα της Αργεντινής ξοδεψε στη διάρκεια του 2018 περί τα 15 δισ. δολάρια προκειμένου να στηρίξει (ανεπιτυχώς) το πέσο. Αποτέλεσμα ήταν τα συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας να συρρικνωθούν κοντά στα 50 δισ. δολάρια.

Το ενδεχόμενο αδυναμίας πληρωμών πρόβαλλε έντονο στις αγορές, δεδομένων των χρεών ύψους 24,9 δισ. δολαρίων που πρέπει να αποπληρωθούν ώς το τέλος του 2019 και των συνολικών χρηματοδοτικών αναγκών της κυβέρνησης που φθάνουν τα 32,3 δισ. δολάρια.

Τα περιθώρια ήταν πολύ στενά και ο κίνδυνος ενός νέου «κανονιού» πολύ μεγάλος.

Βάσει της νέας συμφωνίας τριετούς διάρκειας, η κεντρική τράπεζα της Αργεντινής απεμπολεί το δικαίωμα στήριξης του πέσο με παρεμβάσεις στις αγορές συναλλάγματος.

Μόνο σε ακραίες διακυμάνσεις της ισοτιμίας και με περιορισμένα ποσά δικαιούται να προβεί σε αγοραπωλησιες νομισμάτων.

Ο όρος αυτός αποτέλεσε άλλωστε και την αιτία παραίτησης (επί της ουσίας απόλυσης) του προέδρου της κεντρικής τράπεζας της χώρας, Νίκολας Καπούτο, την περασμένη Τρίτη.

Επιπλέον η κυβέρνηση καλείται να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό της το 2019, έναν χρόνο νωρίτερα από ό,τι προέβλεπε η συμφωνία του Ιουνίου και να έχει πλεόνασμα 1% το 2020.

Αυτό σημαίνει νέες περικοπές και ακόμη μεγαλύτερη λιτότητα για μια κοινωνία που βρίσκεται ήδη στα όρια της ανέχειας.

Την περασμένη Τρίτη, χιλιάδες Αργεντίνοι βγήκαν στους δρόμους διαδηλώνοντας ενάντια στην κυβέρνηση, τις περικοπές και το ΔΝΤ, ενώ αρκετές ακόμη διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν νωρίτερα αυτό τον μήνα.

Οι πολίτες της Αργεντινής δεν ξεχνούν τις καταστροφικές πολιτικές του Ταμείου που οδήγησαν στην οικονομική κατάρρευση του 2001, έναν στους πέντε στην ανεργία και εκατομμύρια στη φτώχεια.

Σε έκθεσή του το 2004 το ΔΝΤ παραδέχθηκε τα λάθη του στα προγράμματα της Αργεντινής. Ωστόσο, ποτέ δεν άλλαξε τους δυσβάσταχτους όρους χορήγησης των δανείων του. Το ξέρουμε άλλωστε αυτό και εμείς οι Ελληνες.