ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Βάση Παναγοπούλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Μπορεί ο κάτοικος των πόλεων του κόσμου να είναι ενεργός στα διάφορα κοινωνικά πολεοδομικά δίκτυα.

Μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του ενεργητικό επειδή ολημερίς τρέχει στους επαγγελματικούς διαδρόμους αλλά και στα απαραίτητα δρομολόγια της προσωπικής ζωής του.

Μπορεί να παρίσταται σε επαγγελματικοκοινωνικά γεγονότα, μπορεί με ένα «κλικ» ή με ένα πέρασμα του δακτύλου από την οθόνη του κινητού του να μεταφέρεται αμέσως στην άλλη άκρη του κόσμου.

Χίλια «μπορεί» συνθέτουν την εικόνα της ζωής που βιώνουμε καθημερινά εμείς, οι σύγχρονοι, πολιτισμένοι άνθρωποι. Κανένα όμως από αυτά τα «ενεργητικά… μπορεί» –που όντως δηλώνουν κάποιας μορφής δραστηριότητα– δεν έχει σχέση με την έννοια της δραστηριοποίησης του σώματος, του «ασκώ το σώμα μου» και τα λοιπά εννοιολογικά παρεμφερή.

Εχουν όμως σαφέστατη σύνδεση και στενή σχέση με τις ασθένειες που εμφανίζουν οι πληθυσμοί όλων των χωρών του κόσμου εξαιτίας του τρόπου άσκησης του βίου, δηλαδή της «φτωχής» σωματικής δραστηριότητας.

Αυτό δείχνουν τα στοιχεία έρευνας που διεξήχθη σε παγκόσμιο επίπεδο και τα οποία φιλοξενήθηκαν στις σελίδες του περιοδικού The Lancet Global Health και αφορά αποκλειστικά τη συμπεριφορά ενηλίκων.

Οι αριθμοί απεικονίζουν μια σκληρή πραγματικότητα. Ενα ποσοστό ενήλικων ανθρώπων που αγγίζει το 28%, δηλαδή 1,4 δισεκατομμύριο άνθρωποι, είναι αδρανείς όσον αφορά την άσκηση του σώματός τους.

Αυτό σημαίνει ότι παραπάνω από ένας ενήλικας στους τέσσερις δεν δίνει την ευκαιρία στον οργανισμό του να αποσυμπιεστεί και να ανακάμψει από το στρες της ημέρας που έζησε. Και το άσχημο είναι ότι ο αριθμός αυτός μετατρέπεται σε έναν στους τρεις ενηλίκους σε κάποιες χώρες.

Η έρευνα που διεξήχθη από τέσσερις ειδικούς του World Health Organization (Regina Guthold, PhD, Gretchen A. Stevens, DSc, Leanne M. Riley, MSc, Prof Fiona C. Bull, PhD) επικαιροποιεί όχι μόνο τις μέχρι τώρα εκτιμήσεις, αλλά παραδίδει συγκεντρωτικά αναλυτικά στοιχεία –σε παγκόσμιο επίπεδο– που δείχνουν ότι η απουσία σωματικής άσκησης στους ενηλίκους παραμένει στο τραγικό και απαράλλαχτο ποσοστό από το έτος 2001.

Οι γυναίκες ήταν λιγότερο ενεργητικές απ’ ό,τι οι άντρες, με μια διαφορά που αγγίζει το 8% (32% οι άνδρες, 23% οι γυναίκες).

Περισσότερο αναπαυμένοι / αδρανείς / απενεργοποιημένοι –όπως θέλετε πείτε το– είναι οι κάτοικοι των χωρών όπου τα εισοδήματα είναι υψηλά (37%) σε σύγκριση με αυτούς των μεσαίων εισοδημάτων (26%) και των χαμηλών εισοδημάτων (16%).

Αυτά τα στοιχεία, επισημαίνουν οι ερευνητές, καταδεικνύουν την ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα όχι μόνο στη βελτίωση των ήδη υπαρχουσών υποδομών αλλά και στη δημιουργία καινούργιων που θα υποστηρίζουν τη δυνατότητα σωματικής άσκησης των κατοίκων της πόλης αλλά και θα αυξήσουν τις πιθανότητες να είναι ενεργητικοί καθημερινά άνθρωποι όλων των ηλικιών και δυνατοτήτων. Ανάγκη που πρέπει να υπηρετηθεί τόσο σε εθνικό όσο και σε επίπεδο δήμων.

Οι στόχοι που τέθηκαν (Global Action Plan on Physical Activity) για την αναστροφή των δεδομένων είναι να μειωθεί το ποσοστό της απουσίας σωματικής άσκησης κατά 10% μέχρι το 2025, ποσοστό που είναι επιθυμητό να «πιάσει» το 15% μέχρι το 2030.

Η συστηματικά φτωχή σωματική δραστηριότητα εξασφαλίζει στην ουσία την «κακή υγεία» των ανθρώπων αφού αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης ασθενειών (Noncommunicable diseases – NCDs), όπως καρδιαγγειακά προβλήματα, διαφορετικοί τύποι καρκίνου και διαβήτη, πτώσεις, ακόμη και προβλήματα ψυχικής υγείας.

Οι προαναφερθείσες ασθένειες όπως και τα εγκεφαλικά επεισόδια, οι χρόνιες πνευμονοπάθειες, ευθύνονται συνολικά για το 70% όλων των θανάτων, παγκοσμίως. Σχεδόν τα τρία τέταρτα των θανάτων από NCDs και το 82% από τα 16 εκατομμύρια ανθρώπων που πέθαναν πρόωρα ή προτού φτάσουν στην ηλικία των εβδομήντα χρόνων, συμβαίνουν στις χώρες των χαμηλών ή μεσαίων εισοδημάτων.

Η αύξηση των παθήσεων αυτών, σύμφωνα με την εκστρατεία ενημέρωσης «Let’s be active» –που στόχο έχει να προκαλέσει την εγρήγορση των ανθρώπων και να αναστρέψει τα απογοητευτικά δεδομένα μέσα από την ενημέρωση, επομένως να πετύχει την αλλαγή στάσης ζωής των ατόμων ως προς το σώμα και την υγεία τους– έχει τη ρίζα της σε τέσσερις κύριους παράγοντες κινδύνου: κάπνισμα, απουσία σωματικής άσκησης, χρήση αλκοόλ και ανθυγιεινές δίαιτες.

Η καθημερινή άσκηση του σώματος, με όποιον τρόπο θέλουμε και μας ταιριάζει –και ένα απλό περπάτημα λογίζεται ως σωματική δραστηριότητα–, έχει αποδειχθεί ότι βοηθά στην πρόληψη όχι μόνο των ασθενειών που προαναφέρθηκαν αλλά ακόμη της υπέρτασης, της παχυσαρκίας, των καρκίνων του στήθους και του εντέρου, καθυστερεί την εμφάνιση άνοιας, βελτιώνει την ψυχική υγεία, προσδίδει ευεξία και συμβάλλει τα μέγιστα στην ευζωία.

Παρ’ όλη όμως την πληροφόρηση, οι άνθρωποι συνεχίζουν να μην ασκούνται και αφήνονται να τους καταβροχθίσει το ρεύμα του σύγχρονου τρόπου ζωής. Είναι κρίμα, γιατί έχουμε μόνο μία ζωή

Η σωστή ενημέρωση αλλάζει νοοτροπίες

◼ Σε ορισμένες χώρες τα ποσοστά απουσίας της όποιας σωματικής άσκησης αγγίζουν το 70% και αιτία είναι η συνεχώς αυξανόμενη χρήση της τεχνολογίας, η αλλαγή στον τρόπο μετακίνησης και η αστικοποίηση.

◼ Οι ασθένειες που σχετίζονται με την απουσία σωματικής άσκησης κοστίζουν στο σύστημα υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο 54 δισεκατομμύρια δολάρια (ποσό που αφορά στοιχεία του 2013), εκ των οποίων το 57% αφορά το κόστος στο δημόσιο σύστημα υγείας, και 14 δισ. αφορούν τη χαμένη παραγωγικότητα

◼ Οι ενήλικοι σε ποσοστό 23% και οι έφηβοι (από 11-17 χρόνων) δεν «πιάνουν» τα προτεινόμενα για καλή υγεία επίπεδα σωματικής άσκησης

◼ Για να έχουμε καλή υγεία οφείλουμε να ασκούμαστε – οι ενήλικοι περί τα 150 λεπτά (μέτριας έντασης δραστηριότητα) την εβδομάδα

◼ Για τους εφήβους απαιτείται εξήντα λεπτών άσκηση μέτριας ή έντονης έντασης, σε καθημερινή όμως βάση

◼ Η σωματική δραστηριότητα είναι απαραίτητη σε όλες τις ηλικίες

◼ Τα υψηλότερα ποσοστά σωματικής δραστηριότητας αφορούν χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, Αμερική, Ευρώπη και περιοχές του Δυτικού Ειρηνικού, ενώ τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφονται σε χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας

◼ Σωματική άσκηση/δραστηριότητα ορίζεται η οποιαδήποτε κίνηση παράγεται από το μυοσκελετικό σύστημα και απαιτεί κατανάλωση ενέργειας. Ασκηση θεωρείται το περπάτημα, το ποδήλατο, διάφορα σπορ, ο χορός, η γιόγκα, το τάι τσι κ.ά. Αλλά και όταν εργαζόμαστε, αν σηκώνουμε ή μεταφέρουμε πράγματα ή όταν καθαρίζουμε το σπίτι μας, πάλι λογίζεται ως δραστηριότητα.

◼ Η ανάλυση των επιστημόνων βασίστηκε σε 358 έρευνες πληθυσμού που διεξήχθησαν από το 2011 έως το 2016 σε 168 χώρες και αφορούν τη συμμετοχή 1,9 εκατομμυρίου ατόμων, αριθμός που αντιπροσωπεύει το 96% του παγκόσμιου πληθυσμού.