Αναδιπλώνεται ο Ορτέγα, αλλά το ΔΝΤ είναι εκεί…

Σενάριο Βενεζουέλας; Μια αυταρχική κυβέρνηση που δολοφονεί διαδηλωτές; Ή κάτι άλλο; Υστερα πάντως από τις πολύνεκρες διαδηλώσεις των προηγούμενων ημερών στη Νικαράγουα, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν ξανά στους δρόμους τη Δευτέρα, χωρίς βίαια επεισόδια αυτή τη φορά, για να καταγγείλουν την πρόσφατη καταστολή του κινήματος κατά της μεταρρύθμισης του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, παρά την ανακοίνωση του προέδρου Ντανιέλ Ορτέγα ότι την αποσύρει, και να απαιτήσουν την απελευθέρωση των συλληφθέντων.

Υπάλληλοι, φοιτητές, αγρότες και επιχειρηματίες διαδήλωσαν στην πρωτεύουσα Μανάγκουα και άλλες πόλεις στο πλαίσιο της «πορείας για την ειρήνη και τον διάλογο».

Η κινητοποίηση, όπως και οι προηγούμενες, έγινε με πρωτοβουλία της ένωσης εργοδοτών COSEP, η οποία ωστόσο στηρίζει τον Ορτέγα τα τελευταία 11 χρόνια της προεδρίας του.

Είναι επίσης ο μόνος φορέας τον οποίο δήλωσε ότι θα καλέσει σε διάλογο ο πρόεδρος, αποκλείοντας άλλα συνδικάτα ή κοινωνικούς φορείς.

Νεκρός on camera

Μία εβδομάδα συμπληρώνεται σήμερα από το ξέσπασμα των διαδηλώσεων κατά της μεταρρύθμισης στο ασφαλιστικό. Πρωτοστατούσαν οι συνταξιούχοι, αλλά στη συνέχεια προστέθηκαν και άλλοι, ως επί το πλείστον, φοιτητές.

Οι διαδηλώσεις έλαβαν βίαιες διαστάσεις, στις οποίες η κυβέρνηση απάντησε με ακόμη μεγαλύτερη βία.

Το κέντρο ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Νικαράγουας (Cenidh) έχει καταγράψει 27 θύματα, ανάμεσά τους και ο δημοσιογράφος ενός τοπικού καναλιού στην πόλη Μπλούφιλντς, ο Ανχελ Γκαόνα, ο οποίος σκοτώθηκε από σφαίρα ενώ έκανε ζωντανή αναμετάδοση της διαδήλωσης μέσω Facebook, καθώς κι ένας αστυνομικός.

Ο ΟΗΕ απαίτησε χθες από τη Νικαράγουα να διενεργήσει «τάχιστα, ανεξάρτητες και διαφανείς» έρευνες για τα θύματα των διαδηλώσεων κατά της μεταρρύθμισης των συντάξεων, εκφράζοντας λύπη για ενδεχόμενες «εξωδικαστικές εκτελέσεις».

Μία μέρα νωρίτερα, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έδωσε εντολή στους συγγενείς των κυβερνητικών εργαζομένων να αποχωρήσουν από τη Νικαράγουα, ενώ περιόρισε τις υπηρεσίες της πρεσβείας της λόγω των βίαιων συγκρούσεων.

Παράλληλα, ο Πάπας Φραγκίσκος απηύθυνε έκκληση για τον τερματισμό της αιματοχυσίας.

Προεδρικό διάγγελμα

Στο διάγγελμά του προς το έθνος, ο Ορτέγα κατήγγειλε τις «αντιπολιτευόμενες ομάδες της Δεξιάς» ότι «συνωμοτούν» κατά της κυβέρνησής του με την υποστήριξη «των πιο ακραίων πολιτικών ομάδων των ΗΠΑ».

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο έσπευσε να τον στηρίξει λέγοντας ότι το ξέσπασμα των διαδηλώσεων ήταν «ένας βίαιος αιφνιδιασμός από ομάδες που δυστυχώς, έχουν κάνει ήδη μεγάλη ζημιά».

Πόσος σοσιαλισμός όμως υπάρχει στη Νικαράγουα ώστε να αξίζει τόσες προσπάθειες αποσταθεροποίησης; Οχι πάρα πολύς, αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί.

Παρά την εικόνα που ίσως έχει μείνει από τα παλιά, ο Ντανιέλ Ορτέγα στην τελευταία «ρεαλιστική» του φάση έχει ασπαστεί την ελεύθερη οικονομία σε συνδυασμό με ένα είδος σοσιαλισμού. Το 62,7% της οικονομίας βρίσκεται σε ιδιωτικά χέρια, σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Η Νικαράγουα παραμένει κατά βάση αγροτική χώρα και είναι μια από τις φτωχότερες της Λατινικής Αμερικής.

Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Ανάπτυξης του ΟΗΕ, το 48% του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ σχεδόν το 80% ζει με λιγότερα από δύο δολάρια την ημέρα.

Αυταρχικότητα

Οι μεταρρυθμίσεις που άναψαν τη φωτιά κι επρόκειτο να τεθούν σε εφαρμογή από την 1η Ιουλίου, προέβλεπαν αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για εργαζόμενους και εργοδότες, επιβάρυνση των συντάξεων με φόρο 5% -συμπεριλαμβανομένων και των αναπηρικών- και αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης το οποίο σήμερα είναι στα 60 έτη. Αποτελούσαν μάλιστα απαιτήσεις του ΔΝΤ, γεγονός που μαρτυρά από μόνο του τη «σοσιαλιστική» τους φύση.

Παράλληλα, πολλοί Νικαραγουανοί δυσανασχετούν όλο και περισσότερο με ένα οικογενειοκρατικό μοντέλο με αυταρχικές τάσεις.

Το 2014 ο Ορτέγα άλλαξε το Σύνταγμα ώστε να μπορεί να διεκδικήσει πάνω από δύο συνεχόμενες θητείες, ενώ ιδιαίτερα συγκρουσιακή φιγούρα αποτελεί η Ροσάριο Μουρίγιο, σύζυγος του Ντανιέλ Ορτέγα και αντιπρόεδρος της χώρας.

Την περασμένη Παρασκευή, ενώ μαινόταν η βία, η Μουρίγιο έριξε λάδι στη φωτιά, αποκαλώντας τους διαδηλωτές «βαμπίρ που διψούν για αίμα».

Τις τελευταίες μέρες, τα πνεύματα έχουν κάπως ηρεμήσει. Αλλά κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί για τη συνέχεια, αν ο διάλογος με την κυβέρνηση στραβώσει ή αν το ΔΝΤ εμμείνει στις απαιτήσεις του…