Κυριάκος

Ο κ. Κυριάκος (Κούλης) Μητσοτάκης κάνει δηλώσεις, κατηγορώντας (φυσικά) τον πρωθυπουργό για τους διορισμούς αριστερών πολιτών. Πόσους έχει διορίσει; «Είκοσι ένα χιλιάδες!» λέει ο… «εν αναμονή» πρωθυπουργός, κ. Κυριάκος.

«Είκοσι ένα χιλιάδες»! Σαν το «Να ‘τανε το Εικοσιένα», που ‘λεγε και το τραγούδι. Σωστός. Είναι «ο εικοσιένας χιλιάδας», «οι εικοσιένας χιλάδες».

Και, ύστερα, καμαρώνει για τα πτυχία του. Να σου (μπιπ) το Χάρβαρντ…

Θυμάμαι που γελάγαμε με τις κοτσάνες του Γιωργάκη (έγινε και πρωθυπουργός!), που μπέρδευε τις κάλπες με τις κάλτσες!

Οχι πως δεν μοιάζουνε, δηλαδή, οι κάλτσες και οι κάλπες, αλλά λέμε τώρα. Στο κάτω κάτω, για τον Γιωργάκη τα ελληνικά ΔΕΝ ήταν και η μητρική του γλώσσα: η μητέρα του (που ζει και βασιλεύει και απειλεί να μας θάψει όλους, κατά το πρότυπο του Κώστα-ροφού-Μητσοτάκη) είναι Αμερικανίδα και στο σπίτι μιλούσαν όλοι αγγλικά.

Αντίθετα, η μητέρα του Κυριάκου, η αξέχαστη «κυρία Μαρίκα», μίλαγε φαρσί τα ελληνικά, τόσο του σαλονιού όσο και του λιμανιού.

Ακόμα θυμάμαι εκείνο το «τσογλάνια!», που είχε ψιθυρίσει -τόσο ώστε να το πιάσει η τηλεόραση- μέσα στη Βουλή, απευθυνόμενη σε βουλευτή του ΠΑΣΟΚ (τον Κίμωνα Κουλούρη).

Τι ήθελε η σύζυγος του πρωθυπουργού στη Βουλή; Είχε πάει να ακούσει την ομιλία του συζύγου της. Μπας και χάσει…

Μη νομίσετε, βέβαια, ότι ο πρωθυπουργός μας, ο Αλέξης, τα παίζει στα δάχτυλα τα ελληνικά: Βγάζοντας λόγο στο Λιμενικό Σώμα, που λέτε, αντί να πει «της επιχειρησιακής ισχύος», μπερδεύτηκε, κοντοστάθηκε και είπε «της επιχειρησιακής ισχής»! ‘Η μήπως «ισχύς»; Ποτέ δεν θα μάθουμε πώς έγραφε αυτή την κοτσάνα.

Τον δικαιολογώ, όμως: έπεσε με τα μούτρα να μάθει τα αγγλικά, ώστε ξέχασε τα ελληνικά! Ε, μην τα θέλουμε και όλα δικά μας…

Θα κλείσω με τον (απαραίτητο) Αδωνη – κείμενό μου χωρίς Αδωνη, είναι σουβλάκι χωρίς κρεμμύδι. Σε γράμμα στον Μανώλη Κοττάκη, ο Αδωνης, μεταξύ άλλων, γράφει και ότι «αυτός που τα διαρρέει αυτά κ.λπ.».

Να σου (μπιπ) τις κλασικές σπουδές, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη! Ηθελα να ‘ξερα, αυτά έγραφε και πήρε πτυχίο; Διότι εγώ ξέρω ότι, στα ελληνικά, κανείς δεν… διαρρέει – διαρρέουν μόνο μόνα τους, ή αν τα αφήσουν να διαρρεύσουν, τα υγρά, τα αέρια και, μεταφορικά μιλώντας, οι φήμες, διαδόσεις, πληροφορίες κ.λπ. Αντίθετα, εμείς μπορούμε μόνο να διοχετεύσουμε κάτι.

Και να σκεφτεί κανείς ότι ο Αδωνης, που σταμάτησε τις τηλεπωλήσεις βιβλίων με το κιλό, άνοιξε τώρα μια σχολή ρητορικής – ή κάτι τέτοιο! Γουάου!

Και μόνο που σκέφτομαι τι θα ακούσουμε απ’ τους αποφοίτους της σχολής αυτής με πιάνει κρύος ιδρώτας….

*Η Αλλοπάρ μου κοντεύει να τρελαθεί με αυτά που ακούει από επίσημα χείλη. Θυμάται τον Σημίτη με το μακέτο, τον Σαμαρά με το α-φιέρωμα και την ποιό-τητα, τον Μητσοτάκη με τα ήσαντε και αναρωτιέται πότε επιτέλους θα ακούσει έναν πολιτικό να μιλάει απλά, σωστά και ωραία ελληνικά.