Πριν από σχεδόν είκοσι πέντε χρόνια η Γκλέντα Τζάκσον είχε εγκαταλείψει την ηθοποιία για να αφοσιωθεί στην πολιτική. Και όντως αυτή η σπουδαία Αγγλίδα με το σκληρό πρόσωπο και την τολμηρή γκάμα, που είχε πάρει δύο Οσκαρ («Ερωτευμένες γυναίκες», 1969 και «Απιστία με αξιοπρέπεια», 1973) και είχε συνεργαστεί στο θέατρο με τους καλύτερους (π.χ. τον Πίτερ Μπρουκ), έμεινε και διέπρεψε στα πίσω έδρανα των Εργατικών στο Κοινοβούλιο από τον Απρίλιο του 1992 ώς τον Μάρτιο του 2015.
Πάντα παθιασμένη και ασυμβίβαστη, αφού ακόμα και τον Τόνι Μπλερ, ο οποίος της έδωσε και θέση σε κυβέρνησή του (1997-1999), δεν διανοήθηκε να μην τον πολεμήσει. Tον αντιπολιτεύτηκε σκληρά για μια σειρά ζητημάτων, ανήκοντας στην αριστερή πτέρυγα του κόμματος.
Το 2015 η Γκλέντα Τζάκσον αποχαιρέτησε όμως την εκλογική της περιφέρεια για να δώσει τόπο στους νέους, όπως είπε. Και ξαφνικά, στα 80 της, επέστρεψε στο θέατρο, κάνοντας την κριτική να παραληρεί. Παίζει στο Λονδίνο τον «Βασιλιά Λιρ» του Σέξπιρ στη σκηνή του Old Vic, που και μετά την αποχώρηση του Κέβιν Σπέισι δεν το βάζει κάτω και δημιουργεί θεατρικά γεγονότα.
Αλλωστε, όπως φροντίζει να λέει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου, Μάθιου Γουόρκας, η Τζάκσον επέλεξε το ιστορικό θέατρο για την επιστροφή της. «Την είχα ρωτήσει πολλές φορές τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια αν ενδιαφερόταν να παίξει, αλλά αυτή τη φορά ήταν έτοιμη», είπε στο BBC.
«Ηρθε στο γραφείο μου, ανεβήκαμε μαζί στη σκηνή, ήταν στα καλύτερά της και πρόθυμη να επιστρέψει. Τη ρώτησα τι θα ’θελε να κάνει. Με αυτή τη φοβερή φωνή, που δεν έχει χάσει καθόλου τη δύναμή της -προφανώς η πολιτική τη διατήρησε σε καλή φόρμα-, μου απάντησε: Θέλω τον Βασιλιά Λιρ».
Κι όταν μια Γκλέντα Τζάκσον θέλει Λιρ, ο Λιρ ανεβαίνει αμέσως και με συντελεστές πρώτης γραμμής. Tη σκηνοθεσία ανέλαβε η διεθνώς αναγνωρισμένη Ντέμπορα Γουόρνερ, που επί δύο συνεχόμενα καλοκαίρια (2007-08) θαυμάσαμε στην Επίδαυρο τις «Ευτυχισμένες μέρες» της με τη Φιόνα Σο, την αγαπημένη της ηθοποιό.
Η Γουόρνερ είχε και μια σχετική πείρα στη μετατροπή μεγάλων ανδρικών ρόλων του κλασικού ρεπερτορίου σε γυναικείους ή έστω πέρα από τα φύλα. Είχε ανεβάσει (πάντα με τη Φιόνα Σο) έναν αμφιλεγόμενο «Ριχάρδο ΙΙ».
Αυτή τη φορά, όμως, η μοντέρνα και σύγχρονη παράστασή της κανέναν δεν ενόχλησε, ακόμα κι αν ο Τρελός του Ρις Ιφανς (του σταρ του «Μια βραδιά στο Νότινγκ Χιλ») τραγουδάει σαν τον Μπομπ Ντίλαν, φοράει κοστούμι σούπερμαν και μάσκα κλόουν, ενώ η Ρεγάνη πετάει στο κοινό μέρος του βγαλμένου ματιού του Γκλόστερ.
Ολοι οι κριτικοί συμφώνησαν ότι «η παράσταση της Γουόρνερ ήταν ένα καθαρό πλαίσιο για μια συγκλονιστική ερμηνεία που θα τη θυμόμαστε για πολλά χρόνια». «Θηριώδης» για την «Γκάρντιαν», «τρομερή» για την Τέλεγκραφ, «λαμπρή» για τους «Τάιμς». Η παράσταση συνεχίζεται ώς τις 3 Δεκεμβρίου και τα εισιτήρια είναι ανάρπαστα.
