Σονέτο ενός ακραίου έρωτα

Μια ομάδα επτά ανδρών, καθισμένοι γύρω από ένα τραπέζι, επιχειρούν με στίχους του Σέξπιρ και αντικείμενα που έχουν μπροστά τους να παράξουν ήχους. Θέλουν να εξηγήσουν έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, να αφουγκραστούν τις διακυμάνσεις τους, να δημιουργήσουν ένα μοναδικό ηχοτοπίο, να συνδέσουν την ποίηση με τη μελωδία για να φτιάξουν εν τέλει τη μουσική τους δράση.

Ενα μικρό αλλά υπέροχο σονέτο του Ουίλιαμ Σέξπιρ, το 57ο, γίνεται στα χέρια του συνθέτη Γιώργου Κουμεντάκη και του σκηνοθέτη Θέμελη Γλυνάτση αφορμή για μια νέα παράσταση.

Εχει τίτλο «57//a passion play» κι απόψε κάνει πρεμιέρα -σε παγκόσμια πρώτη- στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων–Λευτέρης Βογιατζής (πρόκειται για την 1η παράσταση του ευρύτερου αφιερώματος «Τα Σονέτα του Σέξπιρ στη Νέα Σκηνή)».

«Από την πρώτη στιγμή που μου πρότεινε ο Θέμελης να ασχοληθούμε με αυτό του έργο που στην πραγματικότητα είναι μια λεκτική παρτιτούρα, κατάλαβα ότι θέλει να το ψάξει σε βάθος και να επιμείνει στη μουσική του πλευρά», λέει ο Γιώργος Κουμεντάκης, που παραδέχεται ότι το αποτέλεσμα τον έχει ενθουσιάσει.

Το συγκεκριμένο σονέτο του Σέξπιρ είναι μέρος των ποιημάτων του που κατά τους ειδικούς απευθύνεται σε έναν μυστηριώδη νεαρό άνδρα με τον οποίο ο δραματουργός εικάζεται ότι είχε κάποιο είδος ερωτικής σχέσης.

Αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα είναι η σχεδόν σαδομαζοχιστική σχέση που προκύπτει, καθώς ο ομιλών υποτάσσεται πλήρως στις επιθυμίες του απόντος εραστή, δημιουργώντας μια ακραία αίσθηση απώλειας, αναμονής και βίαιης παθητικότητας.

Με βάση τον εξαιρετικά σύγχρονο χαρακτήρα αυτού του σονέτου, ο Γιώργος Κουμεντάκης και ο Θέμελης Γλυνάτσης ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν κάτι που ισορροπεί ανάμεσα στη θεατρική παράσταση και το μουσικό έργο, με συμμάχους τέσσερις λυρικούς τραγουδιστές και τρεις ηθοποιούς.

Η παράσταση χρησιμοποιεί το σονέτο τόσο ως ποίηση όσο και ως έναυσμα παραγωγής ήχου και, σε συνδυασμό με την πλούσια δράση και το ιδιαίτερο σκηνικό περιβάλλον, επικοινωνεί το ποίημα ως μουσική και τον ήχο ως ποίηση.

«Στη σκηνή έχουμε μια ομάδα επτά ανδρών καθισμένων σε ένα τραπέζι. Μπροστά τους σε αυτό το ιδιαίτερο “γεύμα” υπάρχουν διάφορα αντικείμενα: μερικά βότσαλα, μια γραφομηχανή, μαχαιροπίρουνα, παιχνίδια.

»Ολα αυτά τα ευτελή όταν τα συνδέσεις με τον ποιητικό λόγο -ο οποίος άλλοτε τραγουδιέται, άλλοτε ψιθυρίζεται-, το αποτέλεσμα είναι μια απρόσμενη μουσικοθεατρική δράση.

»Ξαφνικά φτιάχνεται ένας πολύ ανοικτός αλλά και εύθραυστος κόσμος, διότι από τα ίδια υλικά παράγονται τόσο οι δυναμικές στιγμές του έργου όσο και οι πιο ευαίσθητες. Εχουμε ένα μουσικό τοπίο που επιχειρεί να περιγράψει μια ερωτική σχέση και κινείται στην κόψη του ξυραφιού και ξυπνά ακραίες σκέψεις».

Θέατρο της Οδού Κυκλάδων–Λευτέρης Βογιατζής, Κεφαλληνίας & Κυκλάδων 11, Κυψέλη. Σκηνικά και κοστούμια: Αλεξία Θεοδωράκη. Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου. Αrtwork: Γιώργος Ζαρταλούδης. Παίζουν: Νικήτας Γκρίτζαλης, Πάνος Κούγιας, Γιώργος Κουσάκης, Νέστωρ Κοψιδάς, Βασίλης Λιάκος, Σταμάτης Πακάκης, Σωτήρης Τριάντης, Γιάννης Φίλιας. Παραστάσεις: απόψε, αύριο, 31/10 και 1, 7, 8/11. Ωρα έναρξης: 21.00. Τηλ.: 210 8217877. Τιμές: €15, €10.