«Τα πρώτα αστέρια γέμισαν με φως το αστρικό περιβάλλον», «Οι πλανήτες είναι αστέρια», «Αστρα», «Κάθε αστέρι είναι ήλιος», «Οταν ο Γαλαξίας δεν παράγει αστέρια είναι νεκρός», «Ποιος ευθύνεται για τον αστροθάνατο;».
Φράσεις και ερωτήματα που γεμίζουν μυστήριο την αίθουσα. Ηχοι απόκοσμοι που σε προετοιμάζουν για ταξίδι. Περιβάλλον γυμνό, διαστημικό. Χορευτές που αναζητούν μέσα από την κίνηση ερμηνείες για την εκκίνηση του σύμπαντος και τη δημιουργία του κόσμου.
Κείμενα φιλοσόφων, ιδέες διανοητών, διάλογοι αστροναυτών, προσευχές, αποσπάσματα από δημοφιλείς ταινίες και αρχεία της NASA, κανόνες αστροφυσικής, συμπεράσματα επιστημόνων. Κινήσεις έντονες, ρομποτικές, που μοιάζουν με παντομίμα που καλείται να εξηγήσει το ακατανόητο. Στιγμές γαλήνης και μηνύματα καταστροφής.
Χορευτές της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και ηθοποιοί του Εθνικού Θεάτρου ετοιμάζονται να συνυπάρξουν στη νέα δημιουργία του διευθυντή του Μπαλέτου της Λυρικής Αντώνη Φωνιαδάκη που κάνει πρεμιέρα στις 3 Νοεμβρίου (για 16 παραστάσεις) στο Θέατρο «Ρεξ» – Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη».
Εχει τίτλο «Γαλαξίας», εκκινεί από την ιδέα της δημιουργίας, διαδραματίζεται στα αστέρια μακριά από τον πλανήτη μας, σκαλίζει μυστικά του Διαστήματος και προσπαθεί μέσα από την κίνηση να αποκωδικοποιήσει την καταγωγή του κόσμου.
Η πρώτη συνεργασία των δύο οργανισμών έρχεται στην κυριολεξία από άλλο… σύμπαν. Σε αυτό επιχείρησε να μας ξεναγήσει χθες ο χορογράφος που άνοιξε τις πόρτες του «Ρεξ» και μας υποδέχτηκε στις πρόβες της νέας του δημιουργίας.
«Ηθελα να κάνω μια παράσταση για την αρχή του κόσμου αλλά και κάθε αρχή γενικά. Μελετήσαμε κείμενα για να διαπιστώσουμε το μέγεθός μας μέσα στο σύμπαν», είπε κάνοντας μια πρώτη εισαγωγή. «Επιχειρούμε να εξερευνήσουμε την προσπάθεια του ανθρώπου να ορίσει ό,τι γνωρίζει και ό,τι ερευνά.
»Μέσα από τις συνθέσεις των Ξενάκη, Λιγκέτι, Ταρίντ, μέσα από τον λόγο των ηθοποιών και την κίνηση των χορευτών, ερχόμαστε αντιμέτωποι με τα μεγάλα ερωτήματα του ανθρώπου. Για μας δεν έχουν σημασία τα συμπεράσματα, δεν προσπαθούμε να δώσουμε απαντήσεις».
Πώς, όμως, έγιναν δραματουργία τόσο διαφορετικά δεδομένα; «Χρησιμοποιώντας εκλαϊκευμένες επιστημονικές πληροφορίες, σκέψεις και ιδέες διανοητών και φιλοσόφων –όπως οι Καντ, Νίτσε, Πλάτωνας, Σοπενάουερ, Σέξπιρ, Ησίοδος– επιχειρήσαμε να δώσουμε τη δική μας ερμηνεία σε ζητήματα που μας απασχολούν από αιώνες.
Αλλωστε, ο άνθρωπος από τότε που κατάλαβε το μέγεθός του και συνειδητοποίησε ότι η γη δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος, προσπάθησε να εξηγήσει τι είναι αυτό που τον περιβάλλει», είπε η Ερι Κύργια που συνεργάζεται με τον χορογράφο στο κομμάτι της δραματουργίας.
Τους χορευτές και τους δύο ηθοποιούς στο «αστρικό» τους ταξίδι συνοδεύουν μουσικές των Γκιέργκι Λιγκέτι, Ιάννη Ξενάκη αλλά και του στενού συνεργάτη του Φωνιαδάκη, Ζιλιέν Ταρίντ. «Οι δύο πρώτοι συνθέτες δεν χρησιμοποιούνται συχνά. Εγώ προσπάθησα να φτιάξω ένα ηχητικό περιβάλλον.
Οι συνθέσεις του Λιγκέτι που βασίζονται στη χορωδία έχουν κάτι απόκοσμο, καθώς οι φωνές μοιάζουν να έρχονται από άλλο κόσμο. Είναι σκοτεινές και σαγηνευτικές και ταιριάζουν με την ιδέα του σύμπαντος. Εξ ου κι έχουν χρησιμοποιηθεί στην “Οδύσσεια του Διαστήματος” του Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Η μουσική του Ξενάκη από την άλλη έχει παλμό και θυμίζει μικρές εκρήξεις», λέει ο Αντ. Φωνιαδάκης εξηγώντας τις επιλογές του.
Ηταν, όμως, ανέκαθεν λάτρης του Διαστήματος; «Εχω την τάση να δραπετεύω. Μπορεί να ζω, να εργάζομαι, να ταλαιπωρούμαι από την πραγματικότητα αλλά η ώρα δράσης και έρευνας είναι έξω από αυτήν. Ανεβαίνω στη σκηνή και ξεφεύγω από αυτήν. Γενικά μου αρέσει να ζω στη φαντασία», σχολιάζει ο χορογράφος που παραδέχεται τη γοητεία που του ασκούν οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας.
Παραδόξως στη σφαίρα της φαντασίας ήταν μέχρι πρότινος και η συνεργασία της Λυρικής με το Εθνικό Θέατρο. Παρόλο που, όπως επισημαίνει ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Μύρων Μιχαηλίδης, «η Λυρική ξεκίνησε ως τμήμα του Εθνικού από το 1939 έως το 1944, οπότε και αυτονομήθηκε, είναι εντυπωσιακό ότι η πρώτη συνεργασία μεταξύ των δύο ιστορικών φορέων έρχεται μόλις τώρα».
Την τωρινή σύμπραξη αλλά και τις μελλοντικές που θα προκύψουν σχολιάζει και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού, Στάθης Λιβαθινός:
Είναι το πρώτο βήμα μιας πορείας που προσδοκούμε να έχει μέλλον. Η συμπόρευση με σημαντικούς φορείς πολιτισμού είναι μέρος της φιλοσοφίας και του οράματός μας. Χωρίς στεγανά, η σκηνή “Μαρίκα Κοτοπούλη” ανοίγει τις πόρτες της σε παραγωγές μικτών εκφραστικών μέσων και εγκαινιάζει το ρεπερτόριό της με μια σημαντική δημιουργία του Αντώνη Φωνιαδάκη
Θέατρο ΡΕΞ – Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» 3-6, 10-13, 17-20, 24-27 Νοεμβρίου. Σκηνογραφία-φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης, κοστούμια Αντώνης Φωνιαδάκης. Συμμετέχουν οι ηθοποιοί του Εθνικού Θεάτρου: Κωνσταντίνος Γεωργαλής, Λεωνή Καραβάσιλα. Οι χορευτές του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής: Μάγδα Κούκου-Φέρρα, Στέλιος Κατωπόδης, Μάικλ Ντούλαν, Θανάσης Σολωμός. Οι χορευτές σύγχρονου χορού: Γιάννης Λάβνερ, Πιερ Μαζεντί, Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Μάρω Σταυρινού.
-320x213.jpg)
