Τελικά, το «Ετος Ελλάδας-Ρωσίας 2016», πολιτιστικά τουλάχιστον, αποδείχτηκε πολύ γόνιμο και χρήσιμο – για τα άλλα, τα βαριά πολιτικά, ας κρίνουν άλλοι. Μόνο τις τελευταίες μέρες έχει προσφέρει καλλιτεχνικές ειδήσεις πρώτης γραμμής, όπως την έκθεση με αριστουργήματα από το Ερμιτάζ, που θα φιλοξενηθεί αρχές Νοεμβρίου στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας.
Αυτή τη σεπτεμβριάτικη εβδομάδα πάλι κάτι εξαιρετικό μάς έρχεται, πάντα από την Αγία Πετρούπολη.
Τρεις παραστάσεις του 10ου Διεθνούς Φεστιβάλ «Θεατρική σεζόν Αγίας Πετρούπολης» θα παιχτούν στο Εθνικό (ήδη τα εισιτήρια έχουν σχεδόν εξαντληθεί). Και εκτός από θεατρικό, οι Ρώσοι μάς δίνουν και μάθημα εξωτερικής πολιτιστικής πολιτικής.
Διότι, τι ακριβώς είναι αυτή η περίεργη «Θεατρική σεζόν Αγίας Πετρούπολης»;
Οπως εξήγησε χθες το μεσημέρι στο Εθνικό ο καλλιτεχνικός της διευθυντής Βίκτορ Μινκόβ, είναι ένα κρατικό φεστιβάλ (άμεσα εξαρτώμενο οικονομικά από την κυβέρνηση της Αγίας Πετρούπολης) που συγκεντρώνει κάθε χρόνο ό,τι το καλύτερο έχει να επιδείξει μια πόλη με τόσο μεγάλη θεατρική ιστορία και παράδοση και το γυρίζει σε πρωτεύουσες του κόσμου.
Μακάρι να είχαμε κι εμείς έναν ανάλογο θεσμό, χωρίς αναγκαστικά να τον συνδέουμε, όπως κάνουν οι Ρώσοι, με τις εκάστοτε προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής.
Διότι, τις πόλεις όπου θα ταξιδέψει η «Θεατρική σεζόν Αγίας Πετρούπολης» τις επιλέγει το υπουργείο Εξωτερικών (στα δέκα χρόνια του θεσμού: Βερολίνο, Πράγα, Μιλάνο, Ελσίνκι, Μασσαλία, Τελ Αβίβ, Βελιγράδι, Τιφλίδα κ.ά.).
Από κει και πέρα, όλα τα άλλα του θεσμού φαίνονται απολύτως θεατρικά και ανοιχτά.
Τα κριτήρια με τα οποία επιλέγονται οι παραστάσεις είναι:
- α) να προβάλλουν μεγάλα ρωσικά θεατρικά κείμενα (όχι πάντα απαραίτητο, στην Αθήνα έρχεται κι ένας Σέξπιρ),
- β) να έχουν κερδίσει κάποιο βραβείο, κρατικό ή της Αγίας Πετρούπολης, και
- γ) οι σκηνοθέτες να ανήκουν σε διαφορετικές γενιές και η δουλειά τους να έχει αισθητική ποικιλία. Η αθηναϊκή φουρνιά πληροί και τα τρία.
Ανάμεσα στους έξι Ρώσους που παρέστεκαν χθες τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Στάθη Λιβαθινό, πανευτυχή και ρωσοσπουδαγμένο -αν και στη Μόσχα- οικοδεσπότη, ξεχώριζε μια πανέμορφη νεαρή, 30 χρόνων, η Εβγκένια Σαφόνοβα.
Η «πειραματική», όπως μας είπε, παράστασή της πάνω στο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι «Οι αδελφοί Καραμάζοφ» κέρδισε το βραβείο «Προρίβ» για νέους και επιλέχτηκε για τη «Θεατρική σεζόν».
Οι «Αδελφοί» της έχουν διάρκεια 3 ώρες και 40 λεπτά (Θέατρο REX, σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη», αύριο, 6.30 μ.μ.). Προσέξτε την ασυνήθιστη ώρα έναρξης και των τριών παραστάσεων, ήταν επιλογή των Ρώσων.
Την ίδια μεγάλη διάρκεια (3 ώρες και 30 λεπτά) έχει και η παράσταση «Η Πόλη. Παντρολογήματα. Γκόγκολ» του Γιούρι Μπουτούσοβ. Εκτός από τις προφανείς αναφορές της στην περιζήτητη κωμωδία του μεγάλου συγγραφέα, είναι και «ένα αφήγημα για την ίδια την Αγία Πετρούπολη».
«Θα πάρετε μια γεύση από την ψυχή της πόλης», υποσχέθηκε ο σκηνοθέτης της (Κεντρική Σκηνή Εθνικού, σήμερα, 6.30 μ.μ.).
Οσο για την τρίτη παράσταση, έχει πιο κοσμοπολίτικο χαρακτήρα. Οχι μόνο γιατί είναι ένας «Μάκβεθ» (διάρκεια μόνο 1 ώρα και 30 λεπτά), αλλά και γιατί υπογράφεται από τον διάσημο στην Ευρώπη, Βέλγο σκηνοθέτη Λικ Περσεβάλ, που συνεργάζεται πρώτη φορά με ρωσικό θέατρο.
Εξυπακούεται πως κάθε παράσταση είναι παραγωγή διαφορετικού οργανισμού της Αγίας Πετρούπολης (Κρατικό Ακαδημαϊκό Θέατρο Λενσοβιέτ, Κρατικό Δραματικό Θέατρο «Πριγιούτ κομεντιάντα» και Θέατρο-Φεστιβάλ «Μπαλτίσκι ντομ»).
Οι Ρώσοι χθες μας άνοιξαν την όρεξη. «Η κυβέρνηση δίνει αρκετά χρήματα, θα μπορούσε, κάλλιστα, μια “ελληνική θεατρική σεζόν” να ‘ρθει στην Αγία Πετρούπολη. Το κάναμε ήδη με Πράγα και Βερολίνο – μετά τις δικές μας παραστάσεις, ήρθαν και δικές τους στη Ρωσία. Θα συναντηθούμε γι’ αυτόν τον λόγο με τον δήμαρχο Αθηναίων Γιώργο Καμίνη», είπε ο Βίκτορ Μινκόβ.
