Ο Πρόδρομος… των διακρίσεων

Η πρόεδρος του Ινστιτούτου Γκέτε στη Γερμανία, Γκέσε Γιουστ, είπε ότι το φετινό Μετάλλιο Γκέτε φέρει ευρωπαϊκό πρόσημο: «Θα τιμήσουμε τρεις εξέχουσες προσωπικότητες που μας αγγίζουν με το καλλιτεχνικό τους έργο και έχουν επίσης μια ιδιαίτερη σύνδεση με τη Γερμανία. Ο συνθέτης Αρβο Περτ, η μουσική του οποίου μαγεύει αναρίθμητους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, έζησε από το 1981 με την οικογένειά του ως αυτοεξόριστος στο Βερολίνο. Η ασφάλεια, οι φιλίες και η καλλιτεχνική απήχηση που βίωσε εδώ άσκησαν καθοριστική επιρροή στο έργο του, όπως έχει πει ο ίδιος. Ταυτόχρονα ο Πρόδρομος Τσινικόρης μεγάλωσε στο Βούπερταλ ως παιδί Ελλήνων οικονομικών μεταναστών και τα συγκινητικά θεατρικά εγχειρήματά του έχουν συχνά ως θέμα τις δύο πατρίδες του, τη Γερμανία και την Ελλάδα. Τέλος, η Ανίτα Ράτζα αφοσιώθηκε στη μετάφραση σπουδαίων Γερμανών και Γερμανίδων συγγραφέων, όπως η Κρίστα Βολφ, ώστε να γίνουν γνωστοί και γνωστές στο ιταλικό κοινό, ενώ παράλληλα προήγαγε από τη θέση της βιβλιοθηκονόμου την ποικιλομορφία του ευρωπαϊκού πολιτισμού».

«Είναι πολύ μεγάλη τιμή και χαρά αλλά και πολύ μεγάλη ευθύνη ακριβώς χάρη στη σημαντικότητα του βραβείου αυτού, που είναι το ανώτερο που δίνει το γερμανικό κράτος σε καλλιτέχνες με καταγωγή εκτός Γερμανίας»

Θυμίζουμε πως μόνο ακόμα τρεις Ελληνες έχουν λάβει το συγκεκριμένο βραβείο τα τελευταία 45 χρόνια: ο πολιτικός και ακαδημαϊκός, με πλούσιο συγγραφικό έργο, Παναγιώτης Κανελλόπουλος το 1982, ο φιλόσοφος, συγγραφέας και μεταφραστής (σ.σ. έγραφε κυρίως στα γερμανικά και μετέφραζε ο ίδιος τα βιβλία του στα ελληνικά) Παναγιώτης Κονδύλης το 1991 και ο συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης, που έχει κάνει πολλές μεταφράσεις από τα γερμανικά, το 2013. Τώρα στην τριάδα αυτή προστέθηκε τέταρτος, ο Πρόδρομος Τσινικόρης (κατά σύμπτωση όλων τα ονόματα ξεκινούν από π!). Εχει βραβευτεί το 1964 και ο Κώστας Σπυριδάκης, Ελληνοκύπριος εκπαιδευτικός, λόγιος, συγγραφέας και πολιτικός, αλλά με την Κύπρο ως χώρα καταγωγής.

Από τις Βρυξέλλες, όπου βρίσκεται αυτές τις μέρες, μιλήσαμε με τον Πρόδρομο Τσινικόρη μόλις ανακοινώθηκε η βράβευση: «Είχα ενημέρωση για τη βράβευση εδώ και δύο μήνες, αλλά είχε κρατηθεί εμπιστευτικό έως την επίσημη ανακοίνωσή της. Είναι πολύ μεγάλη τιμή και πολύ μεγάλη χαρά για μένα. Ταυτόχρονα είναι και πολύ μεγάλη ευθύνη ακριβώς χάρη στη σημαντικότητα του βραβείου αυτού, που είναι το ανώτερο που δίνει το γερμανικό κράτος σε καλλιτέχνες με καταγωγή εκτός Γερμανίας.

»Οσο μου το επιτρέπουν οι συνθήκες, καθώς έχω πολλή δουλειά, έχω χαρεί ιδιαιτέρως με τα υπέροχα μηνύματα από φίλους και συναδέλφους και γνωστούς που “ξαναβρεθήκαμε” με αφορμή αυτή τη βράβευση και πλέον ανυπομονώ να βρεθώ τέλη Αυγούστου στη Βαϊμάρη όπου θα γίνει η τελετή και να γνωρίσω και τον Αρβο Περτ από κοντά – είναι καθαρή τρέλα πως παίρνουμε το ίδιο βραβείο! Την επόμενη μέρα μαζί με την ομάδα μου από τη Θεσσαλονίκη θα παίξουμε το “96%”, μια παράσταση-ντοκιμαντέρ που έχει να κάνει με τα όσα συνέβησαν στους Εβραίους της πόλης το 1943 και προέκυψε από μελέτες σε αρχεία, μαρτυρίες και επιτόπια έρευνα στην πόλη και τα όσα έχουν ή δεν έχουν απομείνει από το τότε. Επιστρέφοντας στο βραβείο, είναι κάτι το υπέροχο πραγματικά, αλλά δεν παύει να αποτελεί ένα ευχάριστο διάλειμμα, καθώς καλλιτέχνες είμαστε και δουλεύουμε κάτω από αντίξοες συνθήκες ειδικά στην Ελλάδα -αντίξοες και επισφαλείς -, οπότε συνεχίζουμε τον αγώνα. Πάντα βέβαια η αναγνώριση του αποτελέσματος αυτού του αγώνα είναι καλοδεχούμενη. Ούτε φυσικά θα μπορούσε να έρθει αυτό το βραβείο δίχως τις συνεργασίες που έχω με ανθρώπους τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό και κυρίως τη συνεργασία μου με τον Ανέστη Αζά».