Μια μάνα που αρνήθηκε τον μητρικό της ρόλο

Μπορούν οι «αιώνιοι έφηβοι» να γίνουν γονείς; Το βάρος, βλέπε ευθύνη, το φέρει η γυναίκα; Υπάρχουν αψεγάδιαστοι γονείς τελικά ή είναι ένας μύθος; Μήπως η «μητρικότητα» δεν απορρέει πάντα από τη μητρότητα; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θέτει το νέο έργο της Ευαγγελίας Γατσωτή, την οποία γνωρίσαμε πέρσι από το εντυπωσιακό ντεμπούτο της, το «Νυχιάνγκ», μια επίσης, εν πολλοίς, γυναικεία ιστορία.

Σε αυτό το έργο παρακολουθούμε την Μπούλετ, διάσημη dj της Underground Σκηνής των 80s και απασχολημένη αποκλειστικά με τον… εαυτό της, όταν μετά από χρόνια απόσυρσης αποφασίζει να επιστρέψει στη ζωή των παραμελημένων παιδιών της, της Σοφίας και της Νόης, που πια έχουν μεγαλώσει. Εχοντας χάσει την κηδεμονία της μικρής της κόρης, που έχει κινητικό πρόβλημα, τις συναντά να ζουν στο ίδιο σπίτι με τον ηθοποιό σύζυγο της μεγάλης κόρης. Ο ερχομός της ξυπνά παλιά τραύματα, καθώς η απουσία της μητρικής φιγούρας φαίνεται να επηρεάζει ακόμη τη ζωή των κοριτσιών που ενηλικιώθηκαν με τις δικές τους δυνάμεις, φέροντας ως στίγμα την εγκατάλειψη, τόσο στον χαρακτήρα όσο και στις σχέσεις τους, φανερώνοντας τη δυσκολία επούλωσης των παλιών πληγών: κάπως έτσι υφαίνεται «η playlist μιας faultless μητρότητας». Για τη συγγραφέα υπήρξε καθοριστική η ταινία του Μπέργκμαν «Φθινοπωρινή σονάτα».

Για τις σκηνοθέτιδες, την Κατερίνα Πολυχρονοπούλου και την Ελενα Τυρέα, το αποτύπωμα της μητρικής απουσίας στις ηρωίδες τους έχει επηρεάσει όχι μόνο τη διαφορετική προσωπικότητά τους, αλλά και τον τρόπο που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και σχετίζονται με τους άλλους, εντοπίζοντας στην επώδυνη αλλά λυτρωτική επούλωση των τραυμάτων τον δρόμο για την ανακάλυψη της δύναμης που πηγάζει από τη συγχώρεση και την αυτοαποδοχή.

● Ποια στοιχεία του έργου ξεχωρίσατε; ρωτήσαμε την Κατερίνα Πολυχρονοπούλου που στο έργο κρατά τον ρόλο της μητέρας.

Από το πολύ φρέσκο και νεανικό κείμενο της Ευαγγελίας Γατσωτή ξεχωρίζω τη σχεδόν κινηματογραφική εναλλαγή των σκηνών, τους εύστοχους και σύντομους διαλόγους, το ιδιαίτερο χιούμορ με το οποίο αντιμετωπίζονται ακόμα και οι πιο δύσκολες και συγκρουσιακές στιγμές των ηρώων. Ξεχωρίζω ακόμα τη ματιά της για τους τέσσερις ήρωες της παράστασης, με τα τραύματά τους, που δεν είναι καθόλου μελό. Και την ενδιαφέρουσα πρότασή της για την ανθρώπινη ποικιλομορφία, τη μοναδικότητα.

● Τι θέλατε να αναδείξετε μέσω της παράστασης;

Θέλησα να αναδείξω τα θέματα μητρότητας και μητρικότητας (σ.σ. εννοιών όχι ταυτόσημων) και γονεοποιημένου παιδιού. Ηθελα να κάνω και ένα σχόλιο πάνω στη γενιά του ’80, μια γενιά που προσπάθησε να αλλάξει πολλά. Το τι κατάφερε τελικά και αν τα κατάφερε, είναι μια άλλη ιστορία – αν και πλέον, σε πολλά ζητήματα, έχουν γίνει κάποια βήματα στην εποχή μας, αλλά έχουμε ακόμα πολλή δουλειά… Επίσης θέλησα να επισημάνουμε ότι, στην παράστασή μας, το πρόσωπο που παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο στη ζωή μας, η μητέρα, δεν μας οδηγεί στην ταύτιση αλλά στη σκέψη και την επιλογή.

—

♦ Πληροφορίες: Πολυχώρος Vault (Μελενίκου 26, Βοτανικός). «Η playlist μιας faultless μητρότητας» της Ευαγγελίας Γατσωτή.
Σκηνοθεσία: Κατερίνα Πολυχρονοπούλου – Ελενα Τυρέα.
Σκηνικά – Κοστούμια: Αγγελίνα Παγώνη.
Μουσική Επιμέλεια – Musicediting: Χριστίνα Σιμιτζή.
Χορογραφίες – Κινησιολογία: Αναστασία Γεωργαλά.
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριάνθη Κολιάκη.
Σχεδιασμός φωτισμών: Χριστίνα Φυλακτοπούλου.
Ερμηνεύουν: Αλέξανδρος Δαρμανής, Ελη Δρίβα, Κατερίνα Πολυχρονοπούλου, Δήμητρα Σύρου.
Κάθε Σάββατο (18.15) και Κυριακή (21.15) μέχρι τις 11/2. Εισιτήρια 5-15€. Προπώληση: more.com