Μια είδηση αποχώρησης που έγινε «σίριαλ» τηλε-κανιβαλισμού

Ξεκίνησε ως είδηση («ειδησάριο», καλύτερα) αποχώρησης ενός δημοφιλούς και καλού ηθοποιού (Λεωνίδα Κακούρη) από μια παράσταση (τον κατά Γιάννη Χουβαρδά «Βασιλιά Ληρ» του Σέξπιρ στο Εθνικό Θέατρο), για τους λόγους του. Ηταν θέμα διαφωνίας; Burn out (υπερκόπωση) λόγω υπερ-υποχρεώσεων αφού οι περισσότεροι ηθοποιοί συμμετέχοντας πλέον και σε τηλεοπτικές σειρές, που εναλλάσσονται διαδοχικά κάθε χρόνο (οι ίδιοι περνώντας δηλαδή από τη μια σειρά στην άλλη, συχνά χωρίς διαλείμματα ξεκούρασης), αναγκάζονται σε πολύωρα γυρίσματα όλη τη μέρα και μετά σε παράσταση, κι αυτό επί μήνες; Ηταν ο απαιτητικός, εμβληματικός ρόλος μιας απαιτητικής παράστασης που είχε κάνει τον Κακούρη να επιλέξει ένα είδος «ασκητικής» επί μήνες όπως επισήμαινε σ’ ένα σημείωμά του, αλλά τελικά υπερέβη εαυτόν; Ο,τι και να ήταν, ήταν κάτι που μπορεί να συμβεί σ’ έναν άνθρωπο και αντιμετωπίστηκε άμεσα. Διότι όπως μας πληροφορούσε η λιτή ανακοίνωση που έφτασε από το γραφείο Τύπου του Εθνικού Θεάτρου την προηγούμενη Τετάρτη: «Ανακοινώνεται ότι στην παραγωγή Βασιλιάς Ληρ του Ουίλιαμ Σέξπιρ, που παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, μετά από παραίτησή του για προσωπικούς λόγους ο Λεωνίδας Κακούρης αντικαθίσταται από τον Γιάννη Νταλιάνη. Οι παραστάσεις θα ξεκινήσουν ξανά στις 13 Ιανουαρίου».

Ανακοίνωση

Κι όμως αυτή η ανακοίνωση, αντί να κλείσει το θέμα, το άνοιξε. Και το άνοιξε, εξελίσσοντάς το σε επεισόδιο απόλυτου τηλεοπτικού κανιβαλισμού, με την οικογένεια του ηθοποιού, τον δικηγόρο του, τους συνεργάτες του στην παράσταση και τον πρόεδρο του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών Σπύρο Μπιμπίλα να ζητούν σε κάθε τόνο (από παράκληση μέχρι οργή) να μη στήνονται οι κάμερες έξω από το σπίτι του Κακούρη, ούτε και έξω από το Εθνικό κυνηγώντας για μια δήλωση τους εναπομείναντες συντελεστές του Ληρ. Και τι δεν είδαμε αυτές τις μέρες! Τον Νταλιάνη να πολιορκείται από κάμερα και ματαίως να επαναλαμβάνει ότι δεν έχει κάτι άλλο να προσθέσει. Αλλους συντελεστές επίσης να αναγκάζονται να ψελλίζουν τα αυτονόητα κι αυτά να μεταδίδονται με «σουπεράκια» ως οι σούπερ αποκλειστικότητες. Εκπομπές όπως αυτή που κάνει η Τατιάνα Στεφανίδου και που υπό κανονικές συνθήκες δεν επρόκειτο ποτέ να ασχοληθεί με την παραγωγή του Ληρ από το Εθνικό, να κάνει ολόκληρο θέμα βασισμένο σε διάφορες φήμες και υποθέσεις για το τι συνέβη στον ηθοποιό. Υπαινιγμούς για ένα βίντεο που ανέβασε ο ίδιος σε συνθήκες ψυχικής πίεσης στα social media και δήθεν δακρύβρεχτες επισημάνσεις «εμείς έχουμε ολόκληρο το βίντεο στην κατοχή μας, αλλά δεν το παίξαμε ολόκληρο». Υπαινιγμούς για τη σχέση του με τον σκηνοθέτη. Και ως κερασάκι στην τούρτα την εντελώς αυθαίρετη παρέμβαση του Απόστολου Γκλέτσου που, χωρίς να μετέχει στην παραγωγή, απεφάνθη πως «σε κάτι τύπους σαν τον Χουβαρδά, πόσο γιαούρτι πάει χαμένο, ρε φίλε… κατακαημένο θέατρο», δήλωση που εξυπακούεται ότι αναπαρήχθη με πηχυαίους τίτλους «Γκλέτσος ξεσπά κατά Χουβαρδά»!

Εξυπακούεται ότι το περιβόητο «δικαίωμα στην ενημέρωση» είχε τελειώσει προ πολλού. Και τέλος τέλος, ποιο είναι αυτό το δικαίωμα που λέει ότι αν ένας δημοφιλής ηθοποιός (ή οποιοσδήποτε άλλος, αναγνωρίσιμος στην κάμερα) καταρρεύσει, τσακωθεί, κουραστεί ή αποφασίσει να αποχωρήσει από μια παραγωγή, το κοινό οφείλει να ξέρει όλες τις λεπτομέρειες (το βιογραφικό του, το ιατρικό του ιστορικό, τις σχέσεις του, τον χαρακτήρα του); Πού τελειώνει η είδηση και πού αρχίζει το κουτσομπολιό; Δεν τελείωνε εν προκειμένω η είδηση με το γεγονός της αποχώρησης «για προσωπικούς λόγους» και της αντικατάστασής του;

Αναπαραγωγή

Ο ίδιος ο Κακούρης και η οικογένειά του αναγκάστηκαν ύστερα απ’ όλα αυτά να κοινοποιήσουν το Σάββατο δήλωση διά του δικηγόρου τού ηθοποιού: «Ακολούθως της αποχώρησής μου από την παράσταση Βασιλιάς Ληρ του Ουίλιαμ Σέξπιρ, σε σκηνοθεσία κ. Γιάννη Χουβαρδά, που παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, θα ήθελα αρχικά να ευχαριστήσω όλους σας για το ενδιαφέρον. Στην πολυετή μου παρουσία στον χώρο ουδέποτε έδωσα λαβές για σχόλια που δεν σχετίζονταν αποκλειστικά και μόνο με την καλλιτεχνική μου πορεία και δεν θα ήθελα η παρούσα αφορμή να αποτελέσει εξαίρεση. Κατ’ επέκταση και επικαλούμενος την ευαίσθητη κατάσταση στην οποία έχω βρεθεί εγώ και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς μου και κυρίως τα ανήλικα τέκνα μου θα ήθελα να παύσει άμεσα η αναπαραγωγή οποιουδήποτε γεγονότος που αφορά την ανωτέρω αποχώρηση, ή τα όποια σενάρια έχουν δημιουργηθεί γύρω από αυτή.

Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους συντελεστές και συναδέλφους της παράστασης, με τους οποίους δουλέψαμε σκληρά σε κλίμα εκτίμησης και αλληλοβοήθειας τους τελευταίους μήνες και στους οποίους εύχομαι ολόψυχα κάθε επιτυχία για τη συνέχεια».

Είχε αποτέλεσμα αυτή η αξιοπρεπής τοποθέτηση που επικαλούνταν και τα παιδιά του ηθοποιού; Προφανώς όχι, διότι απ’ ό,τι φαίνεται μέχρι και χθες… δαιμόνιοι ρεπόρτερ ήταν στημένοι έξω από το σπίτι του Κακούρη αναγκάζοντας τον Σπύρο Μπιμπίλα να απευθύνει έκκληση από διάφορες εκπομπές να τον αφήσουν ήσυχο, όπως επίσης να πάψουν να στήνονται έξω από το κτίριο του Εθνικού στην Αγίου Κωνσταντίνου. Πικρή αλλά καθόλου πρωτότυπη διαπίστωση: η μόνη περίπτωση να ασχοληθούν τόσο μαζικά τα ΜΜΕ και δη τα κανάλια με μια τέτοια παράσταση είναι αν υπάρχει το ενδεχόμενο μιας ακραίας κουτσομπολίστικης διάστασης, με δυνατότητα καλλιέργειας φημών και ανθρωποφαγίας – «πασπαλισμένης» απαραιτήτως με σχόλια για το πόσο πολύ σέβονται τον κανιβαλισμένο, την προσωπικότητα και τη δουλειά του.