Εβαλε στο ράφι τα όνειρά του;

Εχουν περάσει τέσσερις μήνες από τότε που ο Σωτήρης Χατζάκης αποπέμφθηκε από την καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου, μέσα σ’ ένα κλίμα έντονων αντεγκλήσεων, επιστολογραφίας, συνεντεύξεων, μηνύσεων, αγωγών, εντολής για οικονομικό έλεγχο στο θέατρο. Ο αν. υπουργός Πολιτισμού Νίκος Ξυδάκης είχε αποφασίσει ν’ αλλάξει τον καλλιτεχνικό διευθυντή εδώ και τώρα και το έπραξε μέσω ΦΕΚ, αφού ο Σ. Χατζάκης αρνήθηκε να διευκολύνει διά της παραιτήσεώς του.

Γράφαμε τότε ότι η αλλαγή σκυτάλης θα μπορούσε να γίνει με άλλον τρόπο, έτσι όπως συμβαίνει σ’ όλα τα ευρωπαϊκά Εθνικά Θέατρα. Ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής να συνυπάρχει και να ενημερώνεται μέχρι την αποχώρηση του παλιού. Αλλά εδώ επικρατεί ο ελληνικός «τρόπος», δηλαδή «φύγε εσύ-έλα εσύ». Γι’ αυτό και μέσα σ’ όλη την αντάρα που δημιούργησε η αντιπαράθεση Σ. Χατζάκη και Ν. Ξυδάκη, το όνομα του Στάθη Λιβαθινού πήγαινε κι ερχόταν ως μη όφειλε, ταυτιζόμενο μοιραία με τα γεγονότα αφού όλοι γνωρίζαμε ότι ο σκηνοθέτης αποτελούσε την επιλογή του υπουργού στην αντικατάσταση του καλλιτεχνικού διευθυντή.

Κι όσο μαινόταν η κόντρα, ο Στάθης Λιβαθινός εμπλεκόταν αναιτίως -γι’ αυτό και κάποια στιγμή επικοινώνησε με τον σύμβουλο του υπουργού ζητώντας την αποδέσμευσή του από όλο αυτό που συνέβαινε λίγο πριν από τον διορισμό του.

Τελικά ο Σ. Χατζάκης έφυγε, ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής διορίστηκε με θητεία ενός χρόνου και την προοπτική ανανέωσής της, εφόσον την έκρινε θετικά ο υπουργός.

Ο Στάθης Λιβαθινός βρήκε ένα έτοιμο ρεπερτόριο και συμβόλαια υπογεγραμμένα. Η θητεία του, δηλαδή, ουσιαστικά αναλώνεται στη διαχείριση του έργου που κάποιος άλλος είχε δρομολογήσει. Τι απομένει λοιπόν να κάνει ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής;

Πολλά μπορεί να κάνει ο Στάθης Λιβαθινός στη διάρκεια αυτού του χρόνου, πράγματα που γνωρίζει καλά, που αποτελούν το πάθος του. Πράγματα που αφορούν την εκπαίδευση, και που όλο ακούμε ότι πρόκειται να ανακοινωθούν κι όλο δεν ανακοινώνονται.

Κι αν είναι τεράστιας σημασίας ο τομέας της εκπαίδευσης στο πρώτο θέατρο της χώρας. Θυμάμαι μια παλιά κουβέντα μαζί του γύρω από τις τομές, τις ριζοσπαστικές αλλαγές που θεωρούσε αναγκαίες σε ό,τι αφορά το εκπαιδευτικό μέρος του Εθνικού Θεάτρου και όχι μόνο.

■ Την επανίδρυση της Πειραματικής Σκηνής στο υπόγειο της Σκηνής Κατίνα Παξινού, «μόνο σε υπόγεια λειτουργεί ο πειραματισμός», είχε πει. Και είχε δίκιο αν θυμηθούμε τη δική του δραστηριότητα στο γκαράζ του παλιού κτιρίου Τσίλερ.

■ Το προβλεπόμενο, από τον κανονισμό που αφορά τη λειτουργία του Εθνικού Θεάτρου, τμήμα Σκηνοθεσίας με έδρα στη Δραματική Σχολή.

■ Ενα παγκόσμιο Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος με επικεφαλής τη Λυδία Κονιόρδου με εκκίνηση από την Αθήνα, όπου θα περιλαμβάνει εργαστήρια και παραστάσεις.

■ Την πραγματική ανανέωση της Δραματικής Σχολής σε επίπεδο εισαγωγικών εξετάσεων, καθηγητών, μαθημάτων. Για παράδειγμα, να προστεθεί το μάθημα της Ιστορίας της Τέχνης –το οποίο λάμπει διά της απουσίας του από τη διδακτέα ύλη!– μέχρι και ακροβατικών, και να επεκταθεί η φοίτηση σ’ ένα τέταρτο μετεκπαιδευτικό έτος. Ο Στάθης Λιβαθινός ονειρευόταν τη μετεξέλιξη της Σχολής σε ΑΕΙ από Ανωτέρας Εκπαίδευσης που είναι, να ενταχθεί στο υπουργείο Παιδείας και η εισαγωγή των σπουδαστών να γίνεται με ειδικές εξετάσεις.

Στα σχέδιά του ήταν και η καθιέρωση μεταπτυχιακού με καθηγητές τούς Δημήτρη Παπαϊωάννου, Λυδία Κονιόρδου, Θοδωρή Αμπαζή. Σκεφτόταν ακόμα και τη μετεγκατάσταση της Σχολής από το άθλιο κτίριο της οδού Πειραιώς στο Σχολείον της Ειρήνης Παππά, αφού αποτελεί μια επιπλέον Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου η οποία παραμένει αναξιοποίητη.

■ Μου έλεγε τότε ότι φαντάζεται ένα Εθνικό Θέατρο που θα συμπλέκει δημιουργικά όλες τις παραστατικές τέχνες. Μια πλατφόρμα χορού κι άλλη μια μουσικού θεάτρου μοιρασμένες πάνω και κάτω στη Σκηνή Ρεξ.

Δεν θέλουμε να γκρινιάζουμε, αλλά αλήθεια τι περιμένει ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής για να πραγματοποιήσει τα σχέδιά του; Από διαρροές ακούμε για ρηξικέλευθες ιδέες, εξαιρετικούς συνεργάτες, ενδιαφέρουσες παραστάσεις που πρόκειται να γίνουν. Τις τελευταίες μέρες μάλιστα διέρρευσε ότι κατάφερε να βρει χορηγία ύψους 300 χιλιάδων ευρώ ώστε να γίνει η αποκατάσταση των χώρων στο Σχολείον, καθώς και διετή οικονομική στήριξη της Πειραματικής Σκηνής!

Τι έχει κάνει από όλα αυτά τα ωραία που μας υποσχέθηκε ο Στάθης Λιβαθινός; Τι περιμένει άραγε, ενώ η θητεία του σιγά σιγά εκπνέει; Και μη μας πει κανείς ότι μπλοκάρεται πολιτικά, αφού ο Στάθης Λιβαθινός αποτελεί την επιλογή τού αν. υπουργού Πολιτισμού Νίκου Ξυδάκη για το Εθνικό θέατρο.

Πλήθος διαρροές, αλλά σιγή από την Αγίου Κωνσταντίνου

Ακούμε ότι οι Ανέστης Αζάς-Πρόδρομος Τσινικόρης θα ηγηθούν της Πειραματικής Σκηνής εγκαθιδρύοντας ένα διάλογο πάνω στην πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα με Ελληνες καλλιτέχνες, μετακλήσεις ξένων καλλιτεχνών καθώς και παράλληλες δράσεις. Ακούμε για σκηνοθετικές προτάσεις από τους Σίμο Κακάλα, Μαρία Πρωτόπαππα, Πηγή Δημητρακοπούλου, Γεωργία Μαυραγάνη, Γιάννο Περλέγκα, Μαρία Πανουργιά. Ακούμε για ένα Φεστιβάλ με άξονα τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο.

Ακούμε για ένα κύμα εξαιρετικών δασκάλων στη Σχολή, ανάμεσά τους ο ίδιος ο Στάθης Λιβαθινός, οι Τσέζαρις Γκραουζίνις, Αμαλία Μουτούση, Δημήτρης Ημελλος, Πέτρος Σεβαστίκογλου, Καμίλο Μπετανκούρ -θεωρείται από τους καλύτερους δασκάλους ακροβατικών στον κόσμο-, Χαράλαμπος Γωγιός, Αμάλια Μπένετ.