Η κόντρα ανάμεσα στον αν. υπουργό Πολιτισμού Νίκο Ξυδάκη και τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, Σωτήρη Χατζάκη, έχει πάρει διαστάσεις «μανιάτικου». Ο δεύτερος παίζει το τελευταίο του χαρτί, στέλνοντας μια ακόμα επιστολή στον πρωθυπουργό. Αλλά τι να διαβάσει ο Αλέξης Τσίπρας, όταν το μυαλό του είναι στη Μ. Πέμπτη και τη δόση στο ΔΝΤ;
Ο Σ. Χατζάκης, αμέσως μετά τη συνάντησή του με τον Νίκο Ξυδάκη, παρουσία του συμβούλου του Παναγιώτη Δούρου (12.03.2015), έστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό περιγράφοντας επακριβώς τον διάλογό τους, χαρακτηρίζοντας τη συμπεριφορά του αν. υπουργού Πολιτισμού «απαράδεκτη και αήθη».
Στις 2 Απριλίου τού έστειλε και δεύτερη επιστολή, με αφορμή την επιτακτική απαίτηση του υπουργού -στη συνάντηση που είχε με το Δ.Σ. του Θεάτρου (1/4)- να του αποσταλούν όλα τα συμβόλαια των καλλιτεχνών. Μεταξύ άλλων αναφέρει: «Μου ζήτησε να παραιτηθώ από τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή “διότι αυτό θέλει η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός”. Του επεσήμανα ότι δεν είμαι πολιτικό πρόσωπο. Στη σταθερή άρνησή μου να υποβάλω την παραίτηση μου, με απείλησε ότι θα φέρει το ΣΔΟΕ! Του απάντησα ότι δεν φοβάμαι τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και είμαι πρόθυμος να διευκολύνω τον έλεγχο. Η συνάντησή μας κατέληξε γρήγορα στην ουσιαστική εκδίωξή μου από το γραφείο του με τις φράσεις του ίδιου: “Είσαι υπάλληλος γαντζωμένος σε μία καρέκλα και όχι καλλιτέχνης”».
«Ακατανόητο πείσμα»
Ο Σ. Χατζάκης επισημαίνει στην επιστολή ότι το Εθνικό βρίσκεται στην καλύτερη περίοδο. «Ο υπουργός γνωρίζει ότι το Εθνικό Θέατρο ελέγχεται και από το υπουργείο Οικονομικών και από ορκωτούς ελεγκτές, και οι σχετικές εκθέσεις είναι άριστες. Καθαρές. Επίσης, γνωρίζει ότι βρίσκονται στις υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού οι συγκεντρωτικές καταστάσεις αμοιβών του καλλιτεχνικού προσωπικού. Το μόνο που δικαιούται, με βάση τον Ιδρυτικό Νόμο του Εθνικού Θεάτρου και τη νομοθεσία για την Προστασία Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα».
Χαρακτηρίζει «απαξιωτική» τη συμπεριφορά του αν. υπουργού απέναντί του και έναντι του θεσμού του Εθνικού Θεάτρου: «Στοιχεία της ανάγονται στη συμπεριφορά του εμφυλιακού και μετεμφυλιακού κράτους. Με το ακατανόητο πείσμα του σε στόχους που βρίσκονται έξω από την έννοια του Κράτους Δικαίου, έχει απομακρύνει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης από το δημιουργικό έργο που επιτελείται με τόση επιτυχία στο Εθνικό. Ολα τα παραπάνω έχουν σοβαρές ζημιογόνες επιπτώσεις στη λειτουργία του Εθνικού Θεάτρου και στις διεθνείς υποχρεώσεις του (Αζερμπαϊτζάν, Κίνα, Ρωσία κ.α.) και προκαλούν φθορά στη δημόσια εικόνα της χώρας μας».
Προσωπικά δεδομένα
Η δημοσιοποίηση των συμβάσεων που ζητάει το υπουργείο Πολιτισμού περιπλέκει τα πράγματα, αφού αναδύονται αντινομίες. Από τη μια το Εθνικό Θέατρο εποπτεύεται από το υπουργείο Πολιτισμού και, σύμφωνα με τον νόμο 2273/1994 έγινε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Από την άλλη, τα στοιχεία που ζητάει ο υπουργός συνιστούν προσωπικά δεδομένα των ίδιων των καλλιτεχνών, και χωρίς τη συγκατάθεσή τους δεν μπορούν να δημοσιοποιηθούν. Στην αντίθετη περίπτωση, μάλιστα, ο νόμος αναφέρεται σε ποινή φυλάκισης μέχρι και δύο χρόνων. Το Δ.Σ. του Εθνικού Θεάτρου στη συνεδρίαση της 1ης Απριλίου ζήτησε τη γνώμη και την άδεια της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.
Στις 2 Απριλίου το αίτημα από το «Γραφείο του Αναπληρωτή Υπουργού Πολιτισμού» επανέρχεται και γραπτώς: Αποστολή των συμβάσεων των καλλιτεχνών μέχρι τις 12 το μεσημέρι. Η υπογραφή στο έγγραφο, αναφέρει ο Σ. Χατζάκης στην επιστολή του στον πρωθυπουργό, είναι δυσανάγνωστη. Και τονίζει ότι το Δ.Σ. απειλείται με απανωτές επιστολές του υπουργείου να αποσταλούν προσωπικά δεδομένα καλλιτεχνών, ενώ βρίσκεται σε αναμονή απάντησης από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.
Οι καλλιτέχνες έχουν ήδη ξεσηκωθεί, ζητώντας να μη δημοσιοποιηθούν οι αμοιβές τους. Για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Κάποιοι -λαμπερά ονόματα- γιατί έτσι εμποδίζονται να διαπραγματευτούν μεθαύριο στην ελεύθερη αγορά. Αλλοι γιατί δεν θέλουν να δημιουργηθεί θέμα μεταξύ των συναδέλφων τους για 300 ευρώ. Και άλλοι γιατί η αμοιβή τους είναι τόσο μικρή που θα αισθανθούν ταπεινωμένοι. Υπάρχει μια άλλη κατηγορία ηθοποιών, που απασχολούνται με τον βασικό μισθό στο Εθνικό Θέατρο. Ανθρωποι με βαριά νοσήματα, των οποίων οι συμβάσεις έχουν κλειστεί κατόπιν συμφωνίας με το Σπίτι του Ηθοποιού, ώστε να μπορέσουν να αποκτήσουν περίθαλψη.
Συμβόλαια και σταρ
Ο έλεγχος των συμβάσεων εγείρει, όμως, κι ένα άλλο ζήτημα. Είναι μέσα στις αρμοδιότητες του καλλιτεχνικού διευθυντή να διαπραγματευτεί τα συμβόλαια που κλείνει με τους καλλιτέχνες ή όχι; Να πληρώσει δηλαδή κάποιον ηθοποιό 25 χιλιάδες για μια παράσταση με περιοδεία-μαμούθ, γνωρίζοντας ότι θα του φέρει στο ταμείο 800 χιλιάδες; Γιατί αν δεν έχει αυτό το δικαίωμα, τότε πρέπει να δούμε πολύ προσεκτικά και τα συμβόλαια άλλων δημόσιων οργανισμών, που μετακαλούν καλλιτέχνες σταρ χρυσοπληρώνοντάς τους.
Η πλαγιοκόπηση του Σωτήρη Χατζάκη με όλα τα μέσα κλιμακώνεται. Πώς θα καταλήξει αυτός ο πόλεμος; Με μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου, όπως, στην περίπτωση της Αννας Καφέτση; Τι περιθώρια αντίδρασης έχει ο Σ. Χατζάκης;
Η φωνή του στο τηλέφωνο ακούγεται ψύχραιμη, αλλά δεν παίρνεις και όρκο. «Θα επιμείνετε;». «Μέχρι τέλους. Θα ακολουθήσω τη νόμιμη διαδικασία στα δικαστήρια. Ο κ. Δούρος, δεν τον ήξερα, μου συστήθηκε στο γραφείο του υπουργού ζητώντας μου να “παραιτηθώ… ανδροπρεπώς”. Εγώ λοιπόν, αποφεύγοντας αυτό τον ρατσιστικό χαρακτηρισμό, λέω ότι θα πολεμήσω για το δίκιο μου. Και το πρώτο πράγμα που θέλω να αποδείξει στο δικαστήριο ο κ. Ξυδάκης είναι το ότι παύθηκα από τη διεύθυνση του ΚΘΒΕ, όπως δήλωσε στο “Βήμα της Κυριακής”, πράγμα που δεν συνέβη ποτέ. Θα πρέπει να προσκομίσει το σχετικό ΦΕΚ».
«Δεν παύθηκα από το ΚΘΒΕ»
«Το πρώτο πράγμα που θέλω να αποδείξει στο δικαστήριο ο κ. Ξυδάκης είναι το ότι παύθηκα από τη διεύθυνση του ΚΘΒΕ, όπως δήλωσε στο “Βήμα της Κυριακής”, πράγμα που δεν συνέβη ποτέ. Θα πρέπει να προσκομίσει το σχετικό ΦΕΚ».
