Ο Ελληναράς από σπόντα στο σανίδι

Αυξημένη η ζήτηση για τις παραστάσεις του «Με τα δόντια», που σκηνοθετεί ο Γιάννης Μόσχος στο Υπόγειο του Τέχνης. Γι’ αυτό και οι υπεύθυνοι αποφάσισαν παράταση μέχρι τις 18 Ιανουαρίου.

Εδώ που τα λέμε όχι και άδικα. Η επιτυχία δεν είναι μόνο εμπορική, αλλά και ποιοτική. Συνδυασμός που ευνοεί και επικυρώνει το όραμα της νέας καλλιτεχνικής διευθύντριας, Μαριάννας Κάλμπαρη, για ένα Θέατρο Τέχνης πιο ανοιχτό, πιο σύγχρονο, πιο ελεύθερο και εξωστρεφές.

Ολα φαίνεται πως συνωμότησαν σωστά στην παράσταση του Μόσχου.

Η επιλογή του για το εύστοχο κείμενο του Θόρντον Ουάιλντερ με το λεπτό χιούμορ και το «βαθύ» υπόστρωμα νοημάτων ήρθε και κούμπωσε τόσο στην πρωτότυπη σκηνοθετική ματιά του όσο και στην ελεύθερη διασκευή που έκανε, δημιουργώντας ουσιαστικά ένα νέο έργο.

Το ίδιο ανάλαφρο, χιουμοριστικό, ξεκαρδιστικό, άκρως σουρεαλιστικό και επίκαιρο με το πρωτότυπο.

Το καστ συμπληρώνει το παζλ της επιτυχίας με προεξάρχουσα την έξω από κάθε φαντασία απολαυστική ερμηνεία της Ιωάννας Παππά, η οποία αναδεικνύει την «κρυμμένη» στον πολύ κόσμο κωμική πτυχή της. Αλλά και η Ιωάννα Μαυρέα, ως Ελληνίδα μάνα με τα όλα της, κορυφώνει το κέφι της παράστασης και πυροδοτεί τον επιθεωρησιακό της χαρακτήρα.

Η ιδέα του σκηνοθέτη να παρομοιάσει την πορεία του ανθρώπινου είδους με το εγχώριο και δημοφιλές είδος του «Ελληναρά» ήταν καίρια. Η οικογένεια «Ανθρώπου» της παράστασης όπως και ο «Ελληναράς» ζουν επειδή μόνο αυτό ξέρουν να κάνουν.

Κυρίαρχο ένστικτο η επιβίωση. Η δε πρόοδος, μια λέξη άγνωστη. Κάτι που νοηματοδοτεί ευφυέστατα και ο μεγάλος πίνακας, που κοσμεί το κέντρο της σκηνής (σκηνικά Ελένη Μανωλοπούλου): Οχι απ’ τον πίθηκο στον άνθρωπο, αλλά απ’ τον άνθρωπο στον χοίρο. Και ολοένα κάτι μέσα σου να λέει: Αυτή η διαδρομή πρέπει να αλλάξει ασυζητητί. Αν δεν την αλλάξω εγώ, τότε ποιος;