Τα μάτια του Μάθιου ΜακΚόναχεϊ λαμπυρίζουν με μια δίψα για τη ζωή.
Τα έχει όλα μέσα του: ωραίος σαν ήλιος, τον βλέπεις με τη φαντασία σου στην άγρια φύση της Δύσης, καβαλάρη σε γουέστερν ή μοναχικό ταξιδιώτη να περνά ανάμεσα σε απέραντες εκτάσεις, μια εικόνα ελευθερίας και δυναμισμού, κάτι που θυμίζει την πατρίδα του, το Τέξας…
Με την καλλονή Βραζιλιάνα γυναίκα του, την Καμίλα Αλβες, τα τρία τους παιδιά, μια πλούσια καριέρα, θα έλεγες πως, ναι, σίγουρα δεν του λείπει τίποτα.
Ομως δούλεψε σκληρά για να φτάσει στην κορυφή, αποκομίζοντας το Οσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για το «Dallas Buyers Club» (2013), τη Χρυσή Σφαίρα για την τηλεοπτική σειρά «True Detective» και άλλα πολλά που τον κάνουν να μεσουρανεί στον πλανήτη Χόλιγουντ.
Πέρα από μια προσωπικότητα που αναζητεί το καινούργιο, ο ΜακΚόναχεϊ έχει το χάρισμα του χαμαιλέοντα.
Τον έχουμε δει σε κωμωδίες, θρίλερ, δράματα και περιπέτειες, κάθε φορά αλλάζοντας χρώμα, ύφος, σωματότυπο.
Στην ταινία «Gοld» του Στίβεν Γκέιγκαν (προβάλλεται τώρα στις ελληνικές αίθουσες), βασισμένη σε πραγματική ιστορία, υποδύεται έναν Αμερικανό χρυσοθήρα, τον Κένι Γουέλς, που καταλήγει στη ζούγκλα της Ινδονησίας για το όνειρό του, πιστεύοντας πως το χρυσάφι δεν είναι πάρα ένα σύμβολο για τη μέθη της ζωής, για τη μανία της περιπέτειας.
• Γιατί διαλέξατε να παίξετε στην ταινία; Πώς αισθανθήκατε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο όταν διαβάσατε το σενάριο;
Είναι ένα από τα τρία σενάρια που έχω διαβάσει στην καριέρα μου όπου ήταν ξεκάθαρο ότι θα έπρεπε να παίξω.
Είναι κάτι που εξασκώ τα τελευταία δέκα χρόνια, διαβάζω το σενάριο και αναρωτιέμαι: μπορεί να γίνει ταινία;
Θα είναι η πρώτη που θα θέλω να δω όταν έχω επιλογή ανάμεσα σε άλλες είκοσι;
Το «Gold» είναι μια ταινία που θα ήθελα να δω – για έναν κανονικό άνθρωπο ανάμεσα σε εκατομμύρια άλλους που δεν έχουν πρώτη θέση στο αμερικανικό όνειρο.
Γνώρισα ανθρώπους σαν αυτόν όταν μεγάλωνα. Τον είδα και στον πατέρα μου και σε πολλούς άλλους.
Σκοτεινοί τύποι που με την απάτη και όποιον άλλο τρόπο γινόταν ακολουθούσαν το αμερικανικό όνειρο.
Αυτοί που όταν οι αρχές τούς είπαν «εσύ αποκλείεται να πας μπροστά», απάντησαν «έτσι νομίζεις, θα σου πω εγώ».
Εκείνοι που κανείς δεν θα βοηθούσε. Αυτό το αχόρταγο πνεύμα με σκλάβωσε από την αρχή.
• Αχόρταγο, δηλαδή άπληστο;
Κατά βάθος, το κίνητρο του Κένι δεν είναι η απληστία, τα λεφτά.
Το λέει εξάλλου, «το χρυσάφι δεν έχει να κάνει με τα λεφτά».
Η χρυσοθηρία γι’ αυτόν έχει σχέση με την εξασφάλιση αναγνώρισης από την οικογένειά του, τη συνέχιση της κληρονομιάς του πατέρα του, τη φιλία του με τον Ακόστα (Εντγκαρ Ραμίρεζ).
Θέλει να πετύχει ό,τι και να γίνει. Τύποι σαν τον Κένι δεν σκέφτονται αν θα έχουν τα λεφτά ή όχι στο τέλος, δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτό, αλλά για το «κυνήγι».
Οπως λέει ο Τένεσι Ουίλιαμς: Πουλί χωρίς πόδια κοιμάται στον αέρα.
Οι Κένι Γουέλς του κόσμου δεν προσγειώνονται ποτέ.
• Αναφερθήκατε στον πατέρα σας προηγουμένως. Είπατε ότι είδατε τον Κένι Γουέλς σ’ αυτόν.
Επιτρέψτε μου να σας πω μια ιστορία για τον πατέρα μου και θα καταλάβετε. . .
Οταν ήμουν 16 χρονώ ο πατέρας μου ήταν ίνδαλμά μου. Μια παραμονή Χριστουγέννων, μεσημέρι, έβρεχε και έκανε κρύο στο Χιούστον, ο πατέρας μου μού είπε «πάμε να ψωνίσουμε δωράκια για τη μητέρα σου και την οικογένεια».
Καταλήξαμε με το αυτοκίνητο κάτω από μια γέφυρα, σε ένα άδειο πάρκινγκ, δίπλα σε ένα εγκαταλειμμένο εμπορικό κέντρο με γκράφιτι και σπασμένα παράθυρα.
Παρκάρουμε δίπλα σε ένα άσπρο βαν, ανάμεσα σε κάδους σκουπιδιών και πεσμένα ηλεκτρικά καλώδια.
Αφήνει τη μηχανή αναμμένη και μου λέει «περίμενε στο αυτοκίνητο, πάω να δω τον Σικάγο Τζον».
Τύπος κοντός, φαλακρός, με μαύρο δερμάτινο, ο Σικάγο Τζον βγαίνει από το βαν και ανοίγει το πίσω μέρος που είναι γεμάτο φούρνους μικροκυμάτων, στεγνωτήρες, πλυντήρια, ολόκληρο ενεχυροδανειστήριο.
Παίρνει ένα κουτί παπουτσιών και το δίνει στον πατέρα μου.
Βλέπω τον πατέρα μου να κουνά τους ώμους, όπως κάνει όταν χαίρεται, να βάζει το χέρι του στην τσέπη και να μετρά τα λεφτά για να αγοράσει το αντικείμενο του κουτιού.
Ερχεται σε μένα χωρίς να πει αντίο στον τύπο, μου δίνει το κουτί και λέει «βάλ’ το στο ντουλαπάκι και μην αφήσεις κανέναν να το δει».
Δεν ξέρω τι είναι. Οδηγεί για πέντε λεπτά και μου λέει «άνοιξε το, δες αν είναι ακόμη εκεί».
Εχω σκάσει από την περιέργεια. Ανοίγω και βρίσκω ένα μεγάλο ασημένιο ρολόι.
Δεν θα ξεχάσω τον πατέρα μου να σκύβει και να λέει: «Α, το ευλογημένο αυτό ρολόι τιτανίου κοστίζει 22 χιλιάρικα και ‘γώ μόλις το πήρα για τρία!».
Το ρολόι δεν άξιζε ούτε 500 δολάρια αξία (γέλια). Αλλά του άρεσε το όλο πράγμα, η συνάντηση στο πάρκινγκ, αυτός κι εγώ και το άσπρο βαν.
Συμπεριφερόταν λες και έκανε κάποια παρανομία, που δεν ήταν. Του άρεσε το δήθεν μαφιόζικο αλισβερίσι…
Ετσι ήταν και ο Κένι Γουέλς κι αυτή την εικόνα του πατέρα μου είχα στα γυρίσματα της ταινίας.
Το θέμα ήταν το αλισβερίσι, όχι η χρηματική αξία…
• Σας έχουμε δει σε έντονους αλλά και πιο ανάλαφρους ρόλους. Θα λέγατε ότι η φωτεινή πλευρά σας είναι δυνατότερη από τη σκοτεινή;
Ναι. Αλλά πρέπει να έχεις το ένα για να φανερώνεις το άλλο.
Δεν βλέπω όμως τον Κένι σαν ένα σκοτεινό χαρακτήρα, αλλά σαν ένα αγνό πνεύμα χαράς και ευτυχίας.
Ετσι επιβιώνει. Ηθελε να καταναλώνει τα πάντα. Εραστής της ζωής, την καταβρόχθιζε!
Τον ένοιαζε αν εξαπατούσε, έλεγε ψέματα ή έκλεβε λιγάκι; Οχι.
Είχε βέβαια τα δράματά του, τις αποτυχίες, το πιοτό, την κατάχρηση. Αλλά πάνω από όλα ήταν αχόρταγος…
Στον ρόλο του ένιωθα ωραία και ελαφρύς μέσα μου.
• Δίνετε σημασία στα όνειρά σας; Σας έχει οδηγήσει κάποιο όνειρο σαν τον Κένι Γουέλς;
Ναι. Το 1990 έγραψα στο ημερολόγιό μου δέκα στόχους που δεν ξανακοίταξα μέχρι πριν από δύο χρόνια έχοντάς τους ξεχάσει πια.
Ανακάλυψα ότι έχω πετύχει και τους δέκα. Αλλά και ένα όνειρο που είδα στον ύπνο μου με έστειλε στην Αφρική.
Εκεί βρήκα το μέρος που ονειρεύτηκα και επέστρεψα σε αυτό δυο φορές.
• Ποιες θα λέγατε ότι είναι οι πέντε βασικές προτεραιότητες στη ζωή σας;
Τα παιδιά, η γυναίκα μου, η πνευματικότητα, φιλίες και καριέρα.
