Ιζαμπέλ Ιπέρ, Αριάν Λαμπέντ και στο βάθος Ρόουλινγκ

Η συναρπαστική βρετανική ταινία «Φανταστικά ζώα και πού βρίσκονται», πρώτη μιας σειράς από πέντε, αναπληρώνει το κενό του Χάρι Πότερ. Από τη Γαλλία μάς έρχονται «Το μέλλον» και το «The Stopover», που ντύνει στο χακί τη σύντροφο του Λάνθιμου.

Το μέλλον   ★★★☆☆

(L’ avenir, Γαλλία, Γερμανία, 2016, 102’)

• σκηνοθεσία: Μία Χάνσεν-Λοβ
• ηθοποιοί: Ιζαμπέλ Ιπέρ, Εντίτ Σκομπ, Αντρέ Μαρκόν, Ρομάν Κολίνκα

Η απλότητα θέλει κόπο κι αυτήν κατακτά τόσο η Ιζαμπέλ Ιπέρ, σε μία από τις πιο ήσυχες, εύθραυστες ερμηνείες της, όσο και η Μία Χάνσεν-Λοβ, του παλιότερου «Ενας νεανικός έρωτας» και του αξέχαστου «Eden» του 2014, που τιμήθηκε γι’ αυτήν εδώ την ταινία της με την Αργυρή Αρκτο Σκηνοθεσίας στο Βερολίνο.

Η ιστορία της Ναταλί ξεδιπλώνεται μέσα στον κόσμο της γαλλικής διανόησης. Η ίδια είναι καθηγήτρια Φιλοσοφίας στη Σορβόννη, αναδιπλώνοντας διαρκώς τον Ρουσό, τις ερμηνείες και τις παρερμηνείες του. Ο άντρας της είναι κι αυτός πανεπιστημιακός, η ζωή τους είναι μια συνεχής θεωρητική συζήτηση, ενώ γύρω τους η Χάνσεν-Λοβ παρουσιάζει και μαζί υπονομεύει τις διαρκείς πολιτικές και κοινωνικές αναταραχές τού σήμερα («ήμουν κι εγώ κομμουνίστρια, για τρία χρόνια, όπως όλοι οι διανοούμενοι»). Οταν ο άντρας της την εγκαταλείψει για μια άλλη γυναίκα και η μητέρα της, με την οποία έχει μια πολύ στενή, σχεδόν καταναγκαστική σχέση, φύγει από τη ζωή, η Ναταλί θα βρεθεί μόνη, έχοντας αναλύσει τα πάντα για τη ζωή, αλλά απροετοίμαστη να τη ζήσει αληθινά.

Μέσα σε εκπληκτικής ομορφιάς τοπία -από τη Βρετάνη, στο Παρίσι, σε μια φάρμα χωμένη στα βουνά- η Ναταλί κινείται διαρκώς γρήγορα, περπατά προς κάπου, χαράζει διαδρομές και η κάμερα του Ντενί Λενουάρ την ακολουθεί με ρυθμό.

Στις εσωτερικές συγκρούσεις της δεν υπάρχει τίποτε το δραματικό, μόνο λεπτό αυτοσαρκαστικό χιούμορ, φυσικότητα, μια απλή, καθημερινή φόρμα.

Το ίδιο και η Ιζαμπέλ Ιπέρ δίνει μια ερμηνεία συγκρατημένη, χαμηλών τόνων, εσωτερική, με τα λίγα μικρά ξεσπάσματα που σπάνε κόκαλα, ένα βουβό κλάμα ή τον «χορό της χαμένης γάτας», του μόνου πλάσματος που τη συνδέει ακόμα με τη μαμά της. Η Χάνσεν-Λοβ χτίζει ένα γυναικείο πορτρέτο αφαιρετικό, τόσο ανθρώπινο που δεν σου επιτρέπει να μην ταυτιστείς με τη γλύκα και τη μελαγχολία του, μια ιστορία που σε πείθει ότι υπάρχει ένας μεγάλος, υπέροχος κόσμος, με δέντρα και ανθρώπους και σκέψεις και κάποιες φορές, πολύ σπάνια, τα τρία αυτά μαζί συμπίπτουν, αλλά συνήθως όχι. Οτι το μέλλον πάντα μπορεί να ξαναγραφτεί, αρκεί να το αποφασίσεις.

ΑΒΑΝΑ, ΓΑΛΑΞΙΑΣ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ Ν. ΣΜΥΡΝΗ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΑΣΤΟΡ, ΙΛΙΟΝ

The Stopover   ★★★☆☆

(Voir du pays, Γαλλία, Ελλάδα, 2016, 102’)

• σκηνοθεσία: Ντελφίν Κουλέν, Μιριέλ Κουλέν
• ηθοποιοί: Αριάν Λαμπέντ, Σοκό, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Μάκης Παπαδημητρίου

ΟΙ αδελφές Ντελφίν και Μιριέλ Κουλέν, σκηνοθέτιδες πριν από λίγα χρόνια τού «17 Κορίτσια», επανέρχονται μ’ ένα φιλμ και ελληνικού ενδιαφέροντος, μια και γυρίστηκε στη Ρόδο και αποτελεί γαλλο-ελληνική συμπαραγωγή.

Η ταινία, βασισμένη σε βιβλίο της Ντελφίν Κουλέν, ακολουθεί μια ομάδα Γάλλων στρατιωτών που, επιστρέφοντας από το Αφγανιστάν, κάνουν ένα διάλειμμα «αποσυμπίεσης» σε μεσογειακό θέρετρο. Αυτή η συστηματική αποσυμπίεση, που περιλαμβάνει και ψυχοθεραπεία με τη βοήθεια προσομοιωτή του πεδίου μάχης (μια πρακτική που πραγματικά ακολουθείται σήμερα), φέρνει στην επιφάνεια όλη την αίσθηση αδιέξοδου και βίας που συγκέντρωσαν οι στρατιώτες στον πόλεμο.

Με την Αριάν Λαμπέντ στην ωραιότερη ερμηνεία της που έχουμε δει, οι αδελφές Κουλέν φτιάχνουν μια διακριτικά και εύστοχα αντιπολεμική, ευαίσθητη ταινία, μια μελέτη της γυναικείας ιδιοσυγκρασίας και της σύγκρουσής της με τον κόσμο της ανδρικής βίας.

Γι’ αυτό και οι πιο πετυχημένες στιγμές τους είναι όταν επικεντρώνονται στη φυσιογνωμία και την ιδιοσυγκρασία του πιο ιδιωτικού γυναικείου σύμπαντος. Ταυτόχρονα κάνουν μια ενδιαφέρουσα κριτική στην υποκρισία της Ευρώπης, που κηρύττει τον πασιφισμό και συντηρεί τον πόλεμο. Η ταινία τιμήθηκε με το βραβείο Σεναρίου στο τμήμα «Ενα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Κανών.

ODEON STARCITY, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ

Η τρελή χαρά   ★★★☆☆

(Pazza Gioia, Ιταλία, Γαλλία, 2016, 118’)

• σκηνοθεσία: Πάολο Βίρτζι
• ηθοποιοί: Βαλέρια Μπρούνι-Τεντέσκι, Μικαέλ Ραματζότι

Στη νέα ταινία του Πάολο Βίρτζι, μετά το «Ανθρώπινο Κεφάλαιο» του 2014, δύο γυναίκες εντελώς διαφορετικές -η αριστοκρατικής καταγωγής, κοκέτα και πληθωρική Μπεατρίτσε και η εσωστρεφής, ευγενική, πρώην στρίπερ Ντονατέλα- συνδέονται όταν βρίσκονται να συγκατοικούν σε μια πολυτελή ψυχιατρική κλινική. Θα το σκάσουν α λα Θέλμα και Λουίζ και μαζί θα προσπαθήσουν ν’ αρπάξουν λαίμαργα ό,τι θεωρούν πως τους χρωστάει η ζωή.

Μπορεί το φιλμ να ξεφεύγει συχνά σε μια ιταλικού τύπου φλυαρία και υπερβολή, να παίζει με το μελόδραμα, τα περιττά flash backs και την ασταμάτητη μουσική, αλλά με δύο στιβαρές γυναικείες μορφές στο τιμόνι καταφέρνει να παγιδεύσει μια ρέουσα, δυνατή ενέργεια, μια αίσθηση του κατεπείγοντος για την ανάκτηση της ελευθερίας.

Η κάμερα, συχνά στο κατόπι των ηρωίδων κρατημένη στο χέρι, αποτυπώνει τη ζεστασιά του ιταλικού καλοκαιριού και της ψυχοσύνθεσης της Μπεατρίτσε και της Ντονατέλα, δύο μπερδεμένων γυναικών γεμάτων αγάπη. Η Βαλέρια Μπρούνι-Τεντέσκι μάς έχει συνηθίσει σε ρόλους στο μεταίχμιο της υστερίας, ωστόσο τώρα που καλείται να υποδυθεί μια όντως ψυχικά διαταραγμένη ηρωίδα, δίνει την πιο σύνθετη, πηγαία, ζυγισμένη ερμηνεία της.

ΙΝΤΕΑΛ, ΝΙΡΒΑΝΑ, ΑΤΤΑΛΟΣ, ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΩΤΖΙΟΣ, ΑΝΟΙΞΗ ΧΑΪΔΑΡΙ, ΑΙΓΛΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, ΔΙΑΝΑ ΜΑΡΟΥΣΙ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΣΙΝΕΑΚ

Φανταστικά ζώα και πού βρίσκονται   ★★★½☆☆

(Fantastic Beasts and Where to Find Them, Μεγ. Βρετανία, ΗΠΑ, 133’)

• σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Γέιτς
• ηθοποιοί: Εντι Ρέντμειν, Κάθριν Γουότερστον, Νταν Φόγκλερ, Εζρα Μίλερ, Σαμάνθα Μόρτον, Γιον Βόιτ, Κόλιν Φάρελ

Οποιο κενό άφησε το οριστικό φινάλε του «Χάρι Πότερ», έρχεται να το αναπληρώσει η νέα σειρά ιστοριών της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ που θα προσφέρει μίνιμουμ πέντε κινηματογραφικές ταινίες. Η σύνδεση τονίζεται με τις πρώτες νότες από το θέμα του «Χάρι Πότερ» με τις οποίες ξεκινά αυτό το πρώτο φιλμ της σειράς, αλλά ξεδιπλώνεται σε κάθε σκηνή του γνώριμου σύμπαντος μαγείας και θάρρους.

Κεντρικός ήρωας ο Νιουτ Σκαμάντερ ο οποίος, στη Νέα Υόρκη του 1926, προσπαθεί να διασώσει μαγικά πλάσματα που κρύβει στην απεριόριστου όγκου δερμάτινη βαλίτσα του, προκαλώντας την προσοχή φονταμενταλιστών αντι-μάγων αλλά και σκοτεινών αόρατων δυνάμεων.

Σ’ έναν κόσμο μαγείας δεν είναι δύσκολο να διακρίνεις ποια είναι τα αληθινά τέρατα και δεν είναι καθόλου μαγικά. Η Ρόουλινγκ και ο Ντέιβιντ Γέιτς, σκηνοθέτης τεσσάρων από τις περιπέτειες του «Χάρι Πότερ», χτίζουν ένα συναρπαστικό σύμπαν, εξαιρετικά θεαματικό, με πλάσματα σχεδιασμένα από την πιο δημιουργική φαντασία, χωρίς να παραμερίζουν πολιτικές παραβολές, μηνύματα υπέρ της διαφορετικότητας και της ελευθερίας, αλλά και το σασπένς και τη βαθιά ανθρωπιά.

Ο Εντι Ρέντμεϊν υποδύεται τον Νιουτ Σκαμάντερ σαν να έχει μείνει ακόμα στις πρόβες για τον Στίβεν Χόκινγκ και ίσως είναι αυτή η έλλειψη φυσικότητας από μέρους του που κάνει τον ήρωά του όχι ιδιαίτερα συμπαθή ή ενδιαφέροντα. Ωστόσο το πληθωρικό «Fantastic Beasts» καλωσορίζεται ευπρόσδεκτα ως το νέο μεγάλο, απολαυστικό κινηματογραφικό παραμύθι που αφήνει τη φαντασία να περιπλανιέται σε ολοκαίνουργια μονοπάτια, τα οποία γρήγορα θα γίνουν κλασικά.

VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ODEON STARCITY, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, STER ESCAPE ΙΛΙΟΝ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΝΑΝΑ CINEMAX, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ ΑΙΓΑΛΕΩ, ΑΝΟΙΞΗ ΧΑΪΔΑΡΙ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ Ν. ΣΜΥΡΝΗ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑ, ΒΑΡΚΙΖΑ

Στην καρδιά του δάσους   ★★½☆☆☆

(Into the Forest, Καναδάς, 2015, 101’)

• σκηνοθεσία: Πατρίσια Ροζεμά
• ηθοποιοί: Ιβαν Ρέιτσελ Γουντ, Ελεν Πέιτζ, Μαξ Μινγκέλα

Σ’ ένα κοντινό δυστοπικό μέλλον δύο αδελφές, που ζουν σ’ ένα σπίτι στο δάσος, πρέπει να επιβιώσουν ενώ κόβεται το ρεύμα και κάθε μορφή ενέργειας σε όλο τον κόσμο μυστηριωδώς. Πολύ μακριά από την εικόνα της χαρούμενης οικογένειας που κρύβουν στο παρελθόν τους, με τη διαρκή απειλή της πείνας και μια περιρρέουσα αίσθηση κινδύνου, προσπαθούν να συνεργαστούν και να επιβιώσουν.

Διασκευάζοντας το μυθιστόρημα της Τζιν Χέγκλαντ, η Ροζεμά χτίζει μια προφανή αλληγορία για το ζοφερό μέλλον της ανθρωπότητας σε μια ταινία που χάνει το μέτρο θέλοντας να εντυπωσιάσει, εικαστικά και εγκεφαλικά, ενώ το αληθινό ατού της είναι δύο θαυμάσιες γυναικείες ερμηνείες.