Στα θερινά σινεμά ο ζωικός υπόκοσμος της αμερικανικής μεγαλούπολης συναντά τη μαφία της Καλαβρίας αλλά και τη Βρετανίδα κατάσκοπο Γερτρούδη Μπελ, την οποία ενσαρκώνει η Νικόλ Κίντμαν.
Μπάτε σκύλοι αλέστε ★★★☆☆
(The secret life of pets, ΗΠΑ, Ιαπωνία, 2016, 87’)
- Σκηνοθεσία: Γιάροου Τσένεϊ, Κρις Ρενό
- με τις φωνές των: Λούις Σι Κέι, Ερικ Στόουνστριτ, Λέικ Μπελ, Κέβιν Χαρτ, Στιβ Κούγκαν / στα ελληνικά: Χρήστος Θάνος, Κώστας Τερζάκης, Σαμ Ακινόλα, Ειρήνη Ψυχράμη, Δανάη Σκιάδη
Τι κάνουν τα κατοικίδιά σας όταν λείπετε από το σπίτι; Γυρίζουν τον κόσμο ανάποδα, χωρίς ποτέ να το πάρετε χαμπάρι, και μετά σάς περιμένουν καρτερικά πίσω από την πόρτα, σαν να μη συνέβη τίποτα!
Ο σκυλάκος Μαξ ζει ευτυχισμένος με την ιδιοκτήτριά του, την Κέιτι, ώσπου εκείνη τού φέρνει στο διαμέρισμα ακόμα ένα αδέσποτο, τον Δούκα, με τον οποίο πρέπει να αρχίσει ξαφνικά να μοιράζεται τα πάντα, από το κρεβάτι μέχρι τα χάδια της κυρίας του. Η έχθρα μεταξύ των δύο σκύλων θα οδηγήσει αυτούς και τους τετράποδους γείτονές τους σε μια πρωτοφανή περιπέτεια, από τα μπαλκόνια του Μανχάταν στον ζωικό υπόκοσμο.
Απλώς αξιολάτρευτη ταινία δράσης με ήρωες πιο συναρπαστικούς από αυτούς κάθε ανθρώπινης περιπέτειας. Για μικρούς και μεγάλους, για ιδιοκτήτες κατοικίδιων και όχι, αυτή είναι μια ταινία για την απλή, καλή και την άλλη, την… αληθινή πλευρά της ζωής, γραμμένη και σχεδιασμένη με χιούμορ και εξυπνάδα, έστω κι αν το πιο απολαυστικό κομμάτι της, εκείνο που περιγράφει τη σχέση των pets με τους ιδιοκτήτες τους, περιορίζεται για να δώσει χρόνο στο ζωοκυνηγητό στους δρόμους της Νέας Υόρκης.
Σκοτεινές ψυχές ★★★☆☆
(Anime nere, Ιταλία, Γαλλία, 2014, 109’)
- σκηνοθεσία: Φραντσέσκο Μούντζι
- ηθοποιοί: Μάρκο Λεονάρντι, Πεπίνο Ματζότα, Φαμπρίτσιο Φερακάνε, Μπάρμπορα Μπομπούλοβα
Τρία αδέρφια, γιοι ενός βοσκού από τα ερημωμένα ορεινά χωριά της Καλαβρίας, ταλανίζονται από τη σχέση τους με την «ndrangheta», την τοπική μαφία, σε μια ταινία βασισμένη σε ένα βιβλίο του Τζιοακίνο Γκριάκο, συγγραφέα μεγαλωμένου στον τόπο όπου διαδραματίζεται η ιστορία.
Η ταινία του Μούντζι έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας πριν από δύο χρόνια και τιμήθηκε στη συνέχεια με 9 βραβεία David di Donatello, ανάμεσά τους και Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας.
Μπορεί το φιλμ να μη φτάνει στο αριστούργημα που κρύβει στις ιστορίες και τους ήρωές του, μια και η προδιαγεγραμμένη έκβασή του στερεί τη δύναμη από το σενάριο, όμως αυτή εδώ σίγουρα δεν είναι ακόμα μια ταινία για τη Μαφία από τις τόσες που έχουμε δει στο σινεμά. Είναι μια πανέμορφη, μελαγχολική, σκληρή ταινία για την ψυχή που διαβρώνεται από τον αιώνιο κύκλο της βίας, για τους ανθρώπους που εγκλωβίζονται σε μια μοίρα προκαθορισμένη από τον τόπο όπου γεννήθηκαν. Κι όσες στιγμές η ίδια η ιστορία δεν κόβει την ανάσα με τους χαμηλούς τόνους της, αναλαμβάνουν τα φυσικά ντεκόρ, πιο μοναχικά κι ανελέητα από κάθε εγκληματική οργάνωση.
Η Μέρα της Βαστίλης ★★☆☆☆
(Bastille Day, Μεγ. Βρετανία, Γαλλία, ΗΠΑ, 2016, 92’)
- Σκηνοθεσία:Τζέιμς Γουότκινς
- ηθοποιοί: Ιντρις Ελμπα, Ρίτσαρντ Μάντεν, Κέλι Ράιλι, Σαρλότ Λε Μπον
Από τις ατυχείς στιγμές όπου η τέχνη μιμείται τη ζωή, η ταινία με θέμα τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι τη μέρα του εορτασμού της 14ης Ιουλίου, ήρθε στις ευρωπαϊκές αίθουσες ταυτόχρονα με το πραγματικό, τραγικό χτύπημα στη Νίκαια αυτό το καλοκαίρι.
Η ιστορία παρακολουθεί δυο αταίριαστους άντρες, έναν πράκτορα της CIA κι έναν μικροληστή (δυο Βρετανοί ηθοποιοί υποδύονται δυο Αμερικανούς στη Γαλλία), που κυνηγούν μια ομάδα φονικών τρομοκρατών που σπέρνει τον θάνατο στη γαλλική πρωτεύουσα, ενώ υπάρχουν υποψίες συνεργασίας με τις Αρχές.
Αφήνοντας στο πλάι τις ομοιότητες με την πραγματικότητα, το φιλμ του Τζέιμς Γουότκινς, γνωστού για την ταινία γοτθικού τρόμου «Η γυναίκα με τα μαύρα», κινείται σε ικανά επίπεδα αγωνίας, συνδυάζει τη δράση και τον γρήγορο ρυθμό με διαλείμματα χιούμορ, χωρίς ούτε στιγμή να ξεπερνά τις βασικές απαιτήσεις σε πρωτοτυπία, πειστικότητα ή ενδιαφέρον. Μεγαλύτερό της πλεονέκτημα αποδεικνύεται, στην πορεία, το εκτόπισμα του μοναδικού Ιντρις Ελμπα και η διασκεδαστική χημεία του με τον Ρίτσαρντ Μάντεν.
Η αγάπη είναι ένα θαύμα ★★☆☆☆
(Le goût des merveilles, Γαλλία, 2015, 100’)
- σκηνοθεσία: Ερίκ Μπενάρ
- ηθοποιοί: Βιρζινί Εφιρά, Μπενζαμέν Λαβέρν
Η Λουίζ είναι νεαρή χήρα και μεγαλώνει με κόπο τα δυο παιδιά της μέσα στην πανέμορφη φύση της Προβηγκίας. Οταν χτυπήσει κατά λάθος έναν άγνωστο με το αυτοκίνητό της, θα αποφασίσει να τον περιθάλψει, κυρίως επειδή η δική του πνευματική ιδιομορφία μοιάζει με βάλσαμο στη δική της δύσκολη ζωή.
Τίποτα δεν μπορεί να είναι πολύ χάλια μέσα στα ολάνθιστα χωράφια του γαλλικού Νότου: ούτε η απώλεια, ούτε ο αυτισμός. Ολα παίρνουν ελκυστικό, ελαφρύ και ρομαντικό χρώμα σ’ αυτή τη στερεοτυπική γαλλική κομεντί, όπου η αγάπη κερδίζεται μόνο με θαύματα και η πειστικότητα παραμένει άπιαστο όνειρο σε μια χαριτωμένη σεναριακή φούσκα με όμορφα locations.
Ολοι θέλουν από λίγο! ★★½☆☆☆
(Everybody wants some!, ΗΠΑ, 2016, 117’)
- Σκηνοθεσία: Ρίτσαρντ Λίνκλεϊτερ
- ηθοποιοί: Μπλέικ Τζένερ, Γκλεν Πάουελ, Ζόι Ντόιτς, Τάιλερ Χέσλιν, Ράιαν Γκούσμαν
Είκοσι τρία ολόκληρα χρόνια μετά το «Dazed and Confused», εκείνη την αξεπέραστη απεικόνιση της αδρεναλίνης, των ονείρων και της μελαγχολίας της σχολικής αποφοίτησης, μόλις δύο χρόνια μετά το αριστουργηματικό «Boyhood», ο Ρίτσαρντ Λίνκλεϊτερ, ο χαρτογράφος της αμερικανικής νεανικής ψυχής, επανέρχεται με μια ιστορία απρόθυμης ενηλικίωσης, γλυκιά, οξυδερκή αλλά κι εύκολα αναλώσιμη.
Στο Τέξας του ’80, μια ομάδα πρωτοετών φοιτητών και παικτών του μπέιζμπολ περνούν στην εστία, το μπαρ, τα πάρτι και τους δρόμους του campus τρεις ημέρες πριν ξεκινήσει η σπουδαστική χρονιά: αράζουν, πίνουν μπίρες, γνωρίζονται, μιλούν, φλερτάρουν και εγκαθίστανται στη νέα τους ζωή, με την ορμή και την αισιοδοξία που μπορεί να έχει ένας 18χρονος με όλο τον κόσμο στα πόδια του.
Με μεγάλη αγάπη στη μουσική, στη μόδα της εποχής, στο αίσθημα του τέλους της εφηβείας, εκεί όπου όλα είναι πιθανά, δυνατά και η ευτυχία βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής, ο Ρίτσαρντ Λίνκλεϊτερ φτιάχνει μια ταινία που σου κάνει θαυμάσια παρέα, αλλά σε αφήνει έτσι όπως σε βρήκε. Ενα φιλμ εύστοχο και τρυφερό, κατά στιγμές ρομαντικό και διασκεδαστικό, που όμως στην ουσία δεν θέλει τίποτε περισσότερο παρά να περάσει χρόνο με τους ήρωές του, σαν εκείνα τα νωχελικά απογευματινά τηλεφωνήματα με τους κολλητούς. Κι αν ο πρωταγωνιστής Μπλέικ Τζένερ αποκαλύπτεται στην οθόνη ως νέος Ματ Ντίλον, είναι ο Γκλεν Πάουελ που μένει στη μνήμη και που σίγουρα θα ξανασυναντήσουμε σύντομα στο σινεμά.
Η βασίλισσα της ερήμου ★★½☆☆☆
(Queen of the desert, ΗΠΑ, Μαρόκο, 2015, 128’)
- σκηνοθεσία: Βέρνερ Χέρτσογκ
- ηθοποιοί: Νικόλ Κίντμαν, Ρόμπερτ Πάτινσον, Τζέιμς Φράνκο, Ντέιμιαν Λούις
Κάπου ανάμεσα στον «Λόρενς της Αραβίας» και τη… «Μαντώ Μαυρογένους», ο θεότρελος Γερμανός πολυ-δημιουργός και κινηματογραφικός δυνάστης βρίσκει τον χρόνο και το κέφι να στήσει μια, βασισμένη σε πραγματική ιστορία, ρομαντική περιπέτεια στην έρημο, τη γεωγραφική και τη συναισθηματική.
Στο φιλμ, που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βερολίνου του 2015, η Νικόλ Κίντμαν ενσαρκώνει τη Γερτρούδη Μπελ, τη γυναίκα που γνώρισε όσο κανείς τον πολιτισμό και τις πολιτικές ισορροπίες των βεδουίνων και συνέβαλε στη διαμόρφωση του αραβικού κόσμου στις αρχές του 20ού αιώνα, καταλήγοντας όχι απλώς να βοηθά τη βρετανική κυβέρνηση στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά στην ουσία και να χαρτογραφεί το σημερινό Ιράκ, ως η μοναδική λευκή ειδήμων στους λαούς της περιοχής. Στην ταινία, βέβαια, η πρωτο-φεμινίστρια Μπελ ξεκινά την οδύσσειά της με κίνητρο ερωτικής απογοήτευσης και τίποτε πιο φιλόδοξο.
Η ταινία είναι ένα πανέμορφο (κανείς δεν τραβά μεγάλα, απέραντα, ανοιχτά πλάνα στη φύση όπως ο Χέρτσογκ), ρομαντικό μελόδραμα, εντελώς επιφανειακό κι ανώδυνο, χωρίς ίχνος ιστορικής συνέπειας ή βάθους, αλλά απολαυστικό ως Αρλεκιν εποχής, κυρίως χάρη στην εμφανή χημεία μεταξύ της Νικόλ Κίντμαν και του ριψοκίνδυνου σκηνοθέτη της.
Επανεκδόσεις
Ξημερώνει ★★★★½☆
(Le jour se lève, Γαλλία, 1939, 93’)
- σκηνοθεσία: Μαρσέλ Καρνέ
- ηθοποιοί: Ζαν Γκαμπέν, Ζιλ Μπερί, Αρλετί
Ενα αληθινό αριστούργημα επιστρέφει αποκατεστημένο στις οθόνες: γραμμένο από τον Ζακ Πρεβέρ, σκηνοθετημένο από τον Μαρσέλ Καρνέ, έξι χρόνια πριν από τα «Παιδιά του Παραδείσου», είναι ένα από τα πρώτα –και ομορφότερα– φιλμ νουάρ στην ιστορία του σινεμά.
Σε μια εργατική παρισινή γειτονιά, ο Φρανσουά δολοφονεί τον Βαλεντέν και κλειδώνεται στο διαμέρισμά του, στην κορυφή μιας πενταώροφης πολυκατοικίας, καθώς η αστυνομία και το πλήθος συγκεντρώνεται από κάτω. Στη νύχτα που μεσολαβεί μέχρι τη σύλληψή του, ο Φρανσουά γυρίζει πίσω τον χρόνο, φέρνοντας στη μνήμη του τα γεγονότα που τον οδήγησαν στον φόνο. Ρομαντικό, θλιμμένο και πανέμορφο, το φιλμ του Καρνέ είναι μια αληθινή, αγνή και σύνθετη κινηματογραφική απόλαυση.
Κάτω από το ηφαίστειο ★★★½☆☆
(Under the volcano, ΗΠΑ, 1984, 112’)
- σκηνοθεσία: Τζον Χιούστον
- ηθοποιοί: Αλμπερτ Φίνεϊ, Ζακλίν Μπισέ, Αντονι Αντριους
Ο Τζέφρι Φέρμιν, Βρετανός πρόξενος στο Μεξικό, περνά μόνος τη Μέρα των Νεκρών, καθώς στην Ευρώπη ξεσπά ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος.
Ο Φέρμιν καταρρέει από θλίψη και αλκοολισμό, καθώς ο ευρωπαϊκός χάρτης διασπάται κι αυτός, μέσα από αναμνήσεις κι ιστορίες προσωπικές και καθολικές. Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Μάλκομ Λόουρι, υπό τους ήχους της υποψήφιας για Οσκαρ μουσικής του Αλεξ Νορθ, μία από τις τελευταίες ταινίες του Τζον Χιούστον αναδεικνύεται σε πραγματικό μνημείο των καιρών, τόσο για όσα περιγράφει, όσο και για τη μεγαλοσύνη με την οποία είναι σκηνοθετημένη.
Ο Αλμπερτ Φίνεϊ, επίσης υποψήφιος για Οσκαρ, δίνει μια μεθυστική (κι όχι μόνο μεθυσμένη) ερμηνεία, πληθωρική και καθηλωτική. Αποκλειστικά στο ΣΙΝΕ ΠΑΡΙ
