efsyn.gr , Παρή Σπίνου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Σπουδαίος θεωρητικός του κινηματογράφου, μέλος της Πανελλήνιας Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου και αγωνιστής της Αριστεράς με μεγάλη συμμετοχή στην κοινωνική δράση. Αν και μηχανικός του Πολυτεχνείου, ήταν ένας άνθρωπος της τέχνης, του πολιτισμού και της επιστήμης ενώ υπήρξε και πρωτοπόρος στην κοινωνική ανθρωπολογία στην Ελλάδα

Με αυτά τα λόγια ο υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς αποχαιρετά τον Σωτήρη Δημητρίου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών.

Γεννημένος στην Αθήνα το 1925, ο Σωτήρης Δημητρίου ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, ενώ τον Ιούλιο του 1944 φυλακίστηκε και μετά την απελευθέρωση εξορίστηκε στη Μακρόνησο. Σπούδασε στο ΕΜΠ και παράλληλα με την εργασία του ως πολιτικός μηχανικός ασχολήθηκε με τη μελέτη της ανθρωπολογίας -δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή προτιμώντας να συμπληρώσει μόνος τις μελέτες του- και έγραψε πολλά δοκιμιακά βιβλία και άρθρα σε περιοδικά και συλλογικούς τόμους.

Ασχολήθηκε και με την έβδομη τέχνη, μεταξύ άλλων, ως μέλος της Πανελλήνιας Ενωσης Kριτικών Κινηματογράφου και κριτικών επιτροπών σε φεστιβάλ κινηματογράφου. Δημοσίευσε τις ποιητικές συλλογές «Γράμματα της ανακωχής» (1965 εκδ. Φυτράκης) και «Ψηλαφήσεις» (1985 εκδ. Δωδώνη), καθώς και τα βιβλία «Κινηματογράφος, Σημειολογία, Κρίση της Αισθητικής» (1973 εκδ. Αλμα), «Εισαγωγή στο Δώρο του Mauss» (1979 εκδ. Καστανιώτη). Μνημειώδη έργα του είναι το πεντάτομο «Λεξικό Ορων» καθώς και η πεντάτομη σειρά «Η εξέλιξη του ανθρώπου» που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Σύντροφος ζωής της σπουδαίας ντοκιμαντερίστριας Αλίντας Δημητρίου, που πέθανε το 2013, οξυδερκής παρατηρητής των αλλαγών στην κοινωνία και την οικονομία, διακρίθηκε για τον παρεμβατικό, αιχμηρό του λόγο. Οπως χαρακτηριστικά δήλωνε σε συνέντευξή του στη Νόρα Ράλλη στην «Εφημερίδα των Συντακτών», πριν από περίπου ένα χρόνο (24/8/2015):

«Ολες οι ενδείξεις επιβεβαιώνουν ότι βιώνουμε την κρισιμότερη καμπή της Ιστορίας της ανθρωπότητας, την αποδόμηση του βιομηχανικού μοντέλου, σε όλο τον πλανήτη. Αυτό αποδεικνύεται από τη συνεχή, μετά το 1990, πτώση του ετήσιου ρυθμού της βιομηχανικής ανάπτυξης, σε συνδυασμό με την κρίση της αγοράς και των τραπεζών, αλλά και από τη διαρκή αύξηση του δημόσιου χρέους των κρατών, η οποία έχει ξεπεράσει τα 200 τρισεκατομμύρια ευρώ.

»Η κρίση αυτή δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Είχε προβλεφθεί από τους μαρξιστές, τους περιβαλλοντολόγους και τον K. Polanyi, ο οποίος από το 1940 είχε διατυπώσει ότι οδηγούμαστε σε επίθεση της οικονομίας κατά της κοινωνίας.

»Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι κοινωνικοί τομείς θα λειτουργούν για αύξηση του κέρδους και όχι για την κοινωνία. Πλέον, οι κύριες θέσεις της διακυβέρνησης κατέχονται από οικονομολόγους, υπαλλήλους των Αγορών.

»Δύο πρόεδροι της Γερμανίας υπήρξαν υπάλληλοι του ΔΝΤ. Επομένως, αυτοί που διοικούν την Ευρώπη δεν είναι ανίκανοι, αλλά τυφλά οικονομικά στελέχη. Είναι όμως ιδεοληπτικοί γιατί, σύμφωνα με τον Simmel (1900), πάσχουν από την ασθένεια του τζόγου, η οποία πλήττει όλους όσοι αφιερώνονται στη διαχείριση του χρήματος».