«Το παγώνι», η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Αυστριακού Μπέρνχαρντ Βένγκερ, μια κοφτερή σάτιρα με τον γοητευτικό αντιήρωα Ματίας, «Η μεγάλη μέρα», παλιομοδίτικη ταινία πυγμαχίας και πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του Τζακ Χιούστον, εγγονού του θρυλικού Τζον Χιούστον, και «Οι καταραμένοι», πρώτη ταινία μυθοπλασίας του Ρομπέρτο Μινερβίνι με φόντο τον αμερικανικό εμφύλιο, είναι μόνο τρεις από τις επιλογές μιας εβδομάδας πλούσιας σε νέες προτάσεις.
Το παγώνι
(Peacock, Αυστρία, Γερμανία, 2024, 102´)
Σκηνοθεσία: Μπέρνχαρντ Βένγκερ
Ηθοποιοί: Αλμπρεχτ Σουχ, Τζούλια Φραντς, Ρίχτερ, Αντον Νούρι
Ο Αυστριακός Μπέρνχαρντ Βένγκερ στο μεγάλου μήκους ντεμπούτο του υπογράφει μια κωμωδία γεμάτη κοφτερή σάτιρα, που σχολιάζει χωρίς διδακτισμό τη ρηχότητα των σύγχρονων κοινωνιών. Ο Ματίας είναι επαγγελματίας στο να υποδύεται ρόλους. Θέλετε έναν «καλλιεργημένο φίλο» για να εντυπωσιάσετε την παρέα σας; Εναν «τέλειο γιο» για να αλλάξετε τη γνώμη των συνεργατών σας; Ή έναν παρτενέρ για πρόβα σε καβγά εν όψει διαζυγίου; Αρκεί να νοικιάσετε τον Ματίας. Στην καθημερινότητά του ικανοποιεί τις πιο παράξενες κοινωνικές ανάγκες, αλλά αποτυγχάνει σε ένα βασικό πράγμα: να είναι ο εαυτός του. Οταν η κοπέλα του τον εγκαταλείπει γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια δύσκολη αλλά και αισιόδοξη πορεία αυτογνωσίας.
Με τη βοήθεια της εξαιρετικής ερμηνείας του Αλμπρεχτ Σουχ ο Μπέρνχαρντ Βένγκερ δημιουργεί έναν γοητευτικό αντιήρωα: τον Ματίας, την επιτομή της «ψεύτικης εικόνας». Εναν άνθρωπο χωρίς ταυτότητα, που αλλάζει ρόλους σαν χαμαιλέοντας, αλλά αδυνατεί να ανακαλύψει ποιος είναι στην πραγματικότητα. Μέσα από την κρίση ταυτότητας που βιώνει ο ήρωας ο Βένγκερ σατιρίζει όχι μόνο τη σύγχρονη κοινωνία, αλλά και τον ίδιο τον πρωταγωνιστή του. Ο καταναλωτισμός, η ματαιοδοξία του lifestyle και η ψευδαίσθηση εγγύτητας που καλλιεργούν τα social media σχολιάζονται με λεπτό χιούμορ, ενώ η γνώριμη, αποστασιοποιημένη ματιά του αυστριακού σινεμά ενσωματώνεται δημιουργικά, φτάνοντας μέχρι και στον αυτοσαρκασμό για την έλλειψη οικειότητας που κάποιες φορές το χαρακτηρίζει.
«Το παγώνι» θυμίζει το κινηματογραφικό σύμπαν του Λάνθιμου και του Εστλουντ («Το τρίγωνο της θλίψης», Triangle of Sadness, 2022, 147’), ενώ συγγενεύει και με τον «Οίκτο» (2018, 97’) του Μπάμπη Μακρίδη διατηρώντας όμως μια δική του γλώσσα που μπορεί να μην πρωτοτυπεί πάντα, αλλά καταφέρνει να ξεχωρίσει. Η σάτιρα, λεπτή, κοφτερή και ευφυής, ζωντανεύει μέσα από τα καλοσχεδιασμένα κάδρα του Βένγκερ, γεμάτα οπτικά γκαγκ έτοιμα να προκαλέσουν το γέλιο. Παρ’ ότι καυστική, η σάτιρα δεν επιδιώκει να αποδώσει ευθύνες ούτε να κατηγορήσει τους ανθρώπους ως «ψεύτικους». Αντίθετα, καλλιεργεί σταδιακά τη συμπάθεια προς τον Ματίας. Για την κρίση του δεν ευθύνεται μόνο η κοινωνία αλλά και ο ίδιος κι όσο τον βλέπουμε να αλλάζει, γελάμε μαζί του αλλά ταυτόχρονα τον συμπαθούμε όλο και περισσότερο.
Η σάτιρα ωστόσο δεν πετυχαίνει πάντα τον στόχο της, ενώ οι δευτερεύοντες χαρακτήρες δεν αναπτύσσονται αρκετά και μοιάζουν σχηματικοί, δίνοντας την εντύπωση πως το σενάριο δεν επιδιώκει να εμβαθύνει πέρα από την κεντρική ιδέα και τη δημιουργία κωμικών καταστάσεων, κάτι που μπορεί να φανεί σε κάποιους θεατές ως επιτήδευση.
Οι καταραμένοι
(The Damned, Ιταλία, 2024, 88´)
Σκηνοθεσία: Ρομπέρτο Μινερβίνι
Ηθοποιοί: Ρενέ Σόλομον, Τζερεμάια Κναπ, Νόα Κάρλσον, Τιμ Κάρλσον
Η πρώτη μυθοπλαστική ταινία του Ρομπέρτο Μινερβίνι («What You Gonna Do When the World’s on Fire?», 2018, 123’) είναι ένα κινηματογραφικό υβρίδιο που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη μυθοπλασία και το ντοκιμαντέρ. Ο Ιταλός δημιουργός, γνωστός κυρίως για τα ντοκιμαντέρ του τα οποία συχνά «φλερτάρουν» με τη μυθοπλασία, αφηγείται την ιστορία μιας ομάδας στρατιωτών των Βορείων το 1862 εν μέσω του αμερικανικού εμφυλίου. Καθώς διασχίζουν μια αχαρτογράφητη περιοχή στις εσχατιές της Δύσης μέσα σε ένα απόκοσμο, ομιχλώδες τοπίο οι άντρες βυθίζονται σε έναν χώρο όπου τα όρια ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, την ηθική και τη βαρβαρότητα, γίνονται ασαφή. Η αποστολή τους εκτροχιάζεται, το αρχικό νόημα της πορείας χάνεται και οι στρατιώτες βρίσκονται αντιμέτωποι με υπαρξιακά και ηθικά διλήμματα που δοκιμάζουν την πίστη και την αφοσίωσή τους.
Ο Μινερβίνι χρησιμοποιεί την κάμερά του ως εργαλείο ντοκιμαντερίστικης καταγραφής, επιχειρώντας να απογυμνώσει το έργο από το μυθοπλαστικό στοιχείο και να προσδώσει έναν ακατέργαστο ρεαλισμό. Μέσα από αυτή την εξαντλητική παρατήρηση της καθημερινότητας των στρατιωτών σκιαγραφεί το τοπίο του πολέμου όχι με μάχες (λιγοστές μέσα στη ταινία) και ηρωισμούς, αλλά με πορείες, κατασκηνώσεις και περιπολίες. Η ζωή των αντρών κυριαρχείται από ανία, σιωπή και τη διαρκή προσμονή ενός αναπόφευκτου θανάτου. Σε αυτή τη «βαρετή πορεία» βρίσκεται και η ουσία του φιλμ: η ματαιότητα του πολέμου, η επίγνωση ότι το τέλος μπορεί να φτάσει απροειδοποίητα μέσα στην πιο συνηθισμένη στιγμή.
Η μέθοδος του Μινερβίνι φέρει μεταμοντέρνα στοιχεία και ακουμπά στο Historically Informed Presentism: το σκηνικό και τα κοστούμια τοποθετούν την ιστορία στο παρελθόν, ενώ η γλώσσα, η κινησιολογία και η κινηματογράφηση δίνουν την αίσθηση ενός πολέμου που θα μπορούσε να διεξάγεται σήμερα. Ετσι ενισχύεται το διαχρονικό μήνυμα ότι οι πόλεμοι, ανεξαρτήτως εποχής, γεννούν τις ίδιες αγωνίες, τον διχασμό και την ίδια ματαιότητα. Ωστόσο το φιλμ δεν καταφέρνει να αναλύσει ουσιαστικά τα μηνύματά του. Μένει στην απλή διαπίστωση ότι ο πόλεμος είναι ανιαρός, βάναυσος και άσκοπος, χωρίς να προσφέρει περαιτέρω εμβάθυνση. Συχνά αφήνει μια αίσθηση επιτήδευσης, σαν άσκηση ύφους, κάτι που ενισχύεται και από την αδυναμία του σεναρίου να σκιαγραφήσει τους χαρακτήρες και να επιτύχει μια αφηγηματική ροή. Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν στιγμές που η ταινία καταφέρνει να αποδώσει μια πιο ανθρώπινη διάσταση, ξεφεύγοντας από την απλή παρατήρηση και φωτίζοντας πτυχές της ζωής του κάθε στρατιώτη.
«Οι καταραμένοι» απέσπασαν το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο τμήμα «Ενα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Κανών.
ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ
Φέρ’ την πίσω
(Bring Her Back, Αυστραλία, 2025, 104´)
Σκηνοθεσία: Ντάνι Φιλίππου & Μάικλ Φιλίππου
Ηθοποιοί: Μπίλι Μπάρατ, Σόρα Γουόνγκ, Τζόνα Ρεν Φίλιπς, Σάλι Χόκινς
Δύο αδέλφια (ο Andy και η Piper) ανακαλύπτουν ένα τρομακτικό τελετουργικό στο απομονωμένο σπίτι της νέας τους θετής μητέρας. Το καινούργιο θρίλερ των αδερφών Φιλίππου («Μίλα μου», Talk to Me, 2022, 94’).
Τα χρώματα του χρόνου
(Colours of Time, Γαλλία, 2025, 124´)
Σκηνοθεσία: Σεντρίκ Κλαπίς
Ηθοποιοί: Σουζάν Λιντόν, Αβραάμ Βάπλερ, Βενσάν Μακέν, Ζουλιά Πιατόν
Τέσσερις συγγενείς μέσα από μια κληρονομιά στη Νορμανδία ξετυλίγουν το μυστήριο της προγόνου τους Αντέλ. Δύο εποχές -Παρίσι 1895 και παρόν- συναντιούνται, αποκαλύπτοντας μυστικά που αλλάζουν το μέλλον τους.
Το νησί
(Eden, ΗΠΑ, 2024, 129´)
Σκηνοθεσία: Ρον Χάουαρντ
Ηθοποιοί: Τζουντ Λο, Ανα ντε Αρμας, Βανέσα Κίρμπι, Σίντνεϊ Σουίνι
Μια ομάδα Ευρωπαίων αναζητά τον παράδεισο στα Γκαλαπάγκος, αλλά ανακαλύπτει ότι η κόλαση είναι οι άλλοι. Θρίλερ επιβίωσης του βραβευμένου με Οσκαρ Ρον Χάουαρντ. («Ενας υπέροχος άνθρωπος», 2001).
Στρουμφάκια: Η Ταινία
(Smurfs, ΗΠΑ, 2025, 92´)
Σκηνοθεσία: Κρις Μίλερ
Με τις φωνές των Λυδίας Σγουράκη, Ορέστη Χαλκιά, Τάκη Σακελλαρίου, Βαγγέλη Χαλκιαδάκη
Ο Δρακουμέλ και η Φρικουμέλ απάγουν τον Μπαμπαστρούμφ και η Στρουμφίτα οδηγεί τη στρουμφοπαρέα σε αποστολή διάσωσης στον πραγματικό κόσμο, όπου τα Στρουμφάκια, με νέους συμμάχους, αναζητούν το πεπρωμένο τους για να σώσουν το Σύμπαν.
Weapon
(ΗΠΑ, 2025, 128´)
Σκηνοθεσία: Ζακ Κρέγκερ
Ηθοποιοί: Τζος Μπρόλιν, Τζούλια Γκάρνερ, Ολντεν Ερενραϊχ
Οταν όλα τα παιδιά μιας τάξης, εκτός από ένα, εξαφανίζονται μυστηριωδώς την ίδια νύχτα και την ίδια ακριβώς ώρα, μια κοινότητα αναρωτιέται ποιος ή τι κρύβεται πίσω από την εξαφάνισή τους.
Επανεκδόσεις
Η Τελευταία Παράσταση
(The Last Picture Show, Η.Π.Α., 1971, 118´)
Σκηνοθεσία: Πίτερ Μπογκντάνοβιτς
Ηθοποιοί: Τίμοθι Μπότομς, Τζεφ Μπρίτζες, Σίμπιλ Σέφερντ, Μπεν Τζόνσον
1951, σε μια μικρή πόλη του Τέξας που βυθίζεται στην παρακμή, μια παρέα τελειόφοιτων παλεύει με την ενηλικίωση και το αβέβαιο μέλλον. Το αριστούργημα του Πίτερ Μπογκντάνοβιτς απέδειξε, όπως έγραψε ο Τριφό, ότι ο αμερικανικός κινηματογράφος μπορεί να είναι ταυτόχρονα τρυφερός και αμείλικτος.
Χειμωνιάτικο Φως
(Winter Light, Σουηδία, 1963, 81´)
Σκηνοθεσία: Ινγκμαρ Μπέργκμαν
Ηθοποιοί: Γκούναρ Μπγιορνστράντ, Ινγκριντ Θούλιν, Γκούννελ Λίντμπλομ
Ένας μεσήλικας ιερέας, βυθισμένος σε κρίση πίστης και ταυτότητας, βλέπει το λειτούργημα και τις σχέσεις του να καταρρέουν. Μια από τις κορυφαίες ταινίες του Μπέργκμαν, που συνοψίζει τα μεγάλα του θέματα: έρωτα, θάνατο, μοναξιά, πίστη και υπαρξιακό στοχασμό.
Οι Δώδεκα Ένορκοι
(12 Angry Men, Η.Π.Α., 1957, 96´)
Σκηνοθεσία: Σίντνεϊ Λιούμετ
Ηθοποιοί: Χένρι Φόντα, Λι Τζ. Κομπ, Ε.Τζ. Μάρσαλ, Μάρτιν Μπάλσαμ
Δώδεκα ένορκοι καλούνται να αποφασίσουν για την τύχη ενός νεαρού κατηγορούμενου. Ένας μόνο τολμά να αμφισβητήσει την ενοχή του, στο αριστουργηματικό δικαστικό δράμα του Σίντνεϊ Λιούμετ, βραβευμένο με τη Χρυσή Άρκτο και τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ.
Η Νύχτα των Δολοφόνων
(Cul-de-sac, Ηνωμένο Βασίλειο, 1966, 111´)
Σκηνοθεσία: Ρόμαν Πολάνσκι
Ηθοποιοί: Ντόναλντ Πλέζανς, Φρανσουάζ Ντορλεάκ, Λάιονελ Στάντερ
Σε ένα απομονωμένο κάστρο, ένας εύθραυστος άντρας, η προκλητική σύζυγός του και δύο κακοποιοί παγιδεύονται σε μια κλειστοφοβική και κωμικοτραγική συνθήκη, όπου οι ρόλοι κυρίαρχου και υποταγμένου συνεχώς ανατρέπονται.
Το Πάρτι
(The Party, Η.Π.Α., 1968, 99´)
Σκηνοθεσία: Μπλέικ Εντουαρντς
Ηθοποιοί: Πίτερ Σέλερς, Κλοντίν Λονζέ, Χέρμπερτ Ελις
Μια γραφειοκρατική παρανόηση έχει ως αποτέλεσμα ένας αδέξιος Ινδός ηθοποιός να προσκληθεί σε ένα αποκλειστικό πάρτι του Χόλιγουντ, αντί να απολυθεί. Πίτερ Σέλερς και Μπλέικ Εντουαρντς σε μεγάλα κέφια, παραδίδουν μια κωμωδία γεμάτη χιούμορ και μπόλικη σάτιρα.
Η Ετυμηγορία
(The Verdict, Η.Π.Α., 1982, 129´)
Σκηνοθεσία: Σίντνεϊ Λουμέτ
Ηθοποιοί: Πολ Νιούμαν, Σαρλότ Ράμπλινγκ, Τζακ Γουόρντεν, Τζέιμς Μέισον
Ο Φρανκ Γκάλβιν, παρηκμασμένος αλκοολικός δικηγόρος στη Βοστώνη, βρίσκει την ευκαιρία να ξανακερδίσει την αξιοπρέπειά του αναλαμβάνοντας μια δύσκολη υπόθεση ιατρικής αμέλειας εναντίον ισχυρού νοσοκομείου. Με την ερμηνεία του Νιούμαν, τη σκηνοθεσία του Λουμέτ και το σενάριο του Μάμετ, το «Η Ετυμηγορία» αναδεικνύεται σε υπόδειγμα δικαστικού δράματος και σε οξυδερκή μελέτη της ανθρώπινης ηθικής.
-320x213.jpg)
